Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend toe! Oh, en als je nog wilt mee discussiëren over dit onderwerp, be my guest! ;-)
Liefs Lisa
Image found here
Showing posts with label kaarten. Show all posts
Showing posts with label kaarten. Show all posts
9 November 2012
Clip: Lover Of The Light
Ooohh, mijn dag kan echt niet meer stuk! Eerst al vorige week donderdag toen ik de kaarten voor The Killers, op 11 maart 2013 in de Ziggo Dome bestelde en nu mijn andere lievelingsband Mumford & Sons. Vanmorgen om 10 uur startte de verkoop van het concert, ook in de Ziggo Dome, slechts een paar week later (30 maart 2013). En ja hoor, ook dit keer is het me gelukt om kaarten te bemachtigen! Om half 10 had ik mijn computer opgestart en ging meteen naar de ticket-website. Daar werd ik in de wachtrij geplaatst waardoor ik weer dat gevoel van vorig jaar kreeg. De rij voor de kaarten van Lowlands. Ik tikte de minuten af en was niet achter m'n computer weg te slaan. Om 10 over 10 was ik dan ein-de-lijk aan de beurt. In eerste instantie wilden wij (ik, m'n ouders en zusje) het liefst staanplaatsen, maar deze én de eersterangs-kaarten waren in één klap uitverkocht. Kun je nagaan hoe graag mensen deze band – deze wereldband – live willen zien! Ik was zo blij dat het gelukt was. Ook al zitten we misschien niet helemaal naar ons zin, er zijn zoveel mensen die geen kaartje hebben en wel heel graag wilden, dat ik me eigenlijk wel bevoorrecht voel :) Met dit bericht en de clip van het prachtige nummer Lover Of The Light sluit ik deze blog af.
Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend toe! Oh, en als je nog wilt mee discussiëren over dit onderwerp, be my guest! ;-)
Liefs Lisa
Image found here
Ik wens jullie allemaal een heel fijn weekend toe! Oh, en als je nog wilt mee discussiëren over dit onderwerp, be my guest! ;-)
Liefs Lisa
Image found here
23 April 2012
Live report: Boy & Bear
Ik heb er even op moeten wachten maar gisteravond stonden ze voor m'n neus. Ik heb het natuurlijk over de mannen van Boy & Bear! Deze indie folk band was vorige maand BOTM! Daarom skip ik de biografie en gaan we meteen door naar het concert!
Vanaf de eerste minuut stonden mijn ouders, Amber en ik te genieten. Een tijdje geleden kwam ik met de cd aanzetten (en soort van eiste dat ze die moesten luisteren) omdat ik zeker wist dat zij 'm net zo goed zouden vinden als ik. Hierdoor waren we alle 4 thuis bekend met de cd en dus de muziek die Boy & Bear maakt. Toen bleek dat ze niet veel later in Bitterzoet Amsterdam zouden komen was het eerste wat ik deed kaarten inslaan! Ik heb er heel lang naar uitgekeken en het zelfs een paar keer genoemd. "Hé, het duurt nu niet lang meer!" Soms heb je kaarten maandenlang in huis en dan is de dag opeens daar, maar dit concert bleef in mijn hoofd zitten. Het fijne van Bitterzoet is dat het zo kleinschalig is. Ons eerste concert hier was van Graffiti 6, wat ik ook als één van de leukste concerten ooit ervaar. Het heeft een fijne sfeer en voor zo'n relatief kleine ruimte hartstikke goed geluid. Ze kwamen op met het eerste nummer van de cd 'Lordy May', wat ik persoonlijk één van de mooiste nummers vind. Het leuke aan concerten vind ik de interactie van de bandleden. In plaats van dat je luistert naar een cd zie je het nu live gebeuren, vlak voor je neus, dat is toch geweldig?! En wat een talenten waren de muzikanten, stuk voor stuk. De drummer en de gitarist bewezen zich door hun fantastisch muzikaal geluid. Ook de stem van de zanger klonk precies als op de plaat. Ze hadden er grote lol in en maakten tussen de nummers door veel contact met het publiek, wat voor mij altijd een pluspunt is. Ze speelden ook een aantal nummers van hun EP With Emperor Antartica wat ik live eigenlijk veel beter vond dan ik had verwacht! Daarnaast speelden ze ook nog een meesterlijke cover van de Nieuw-Zeelandse band Crowded House. Alle nummers waren stuk voor stuk genieten en hadden allemaal dat folk randje waar ik zo van hou. Helaas speelden ze maar een uurtje, maar ja.. daar was het bedrag van de tickets (€ 10,-!) ook wel naar. Lucky us, spelen ze 20 augustus in Paradiso gewoon nog een keer! We zeiden meteen tegen elkaar toen het afgelopen was: "Dan gaan we weer!" We hadden niet verwacht dat we er zo van zouden genieten. Na het concert heb ik natuurlijk even de cd gekocht, ondanks dat ze niet signeerden moest ik dit juweeltje gewoon écht hebben. Eenmaal terug naar huis hebben we in de auto de cd nog even op volle volume zitten luisteren. Ja, ik kijk heel positief terug op dit concert en ik kan je nu dan ook niets anders aanraden dan te luisteren naar deze geweldige band. Het is het dubbel en dwars waard! ;-)
Vanaf de eerste minuut stonden mijn ouders, Amber en ik te genieten. Een tijdje geleden kwam ik met de cd aanzetten (en soort van eiste dat ze die moesten luisteren) omdat ik zeker wist dat zij 'm net zo goed zouden vinden als ik. Hierdoor waren we alle 4 thuis bekend met de cd en dus de muziek die Boy & Bear maakt. Toen bleek dat ze niet veel later in Bitterzoet Amsterdam zouden komen was het eerste wat ik deed kaarten inslaan! Ik heb er heel lang naar uitgekeken en het zelfs een paar keer genoemd. "Hé, het duurt nu niet lang meer!" Soms heb je kaarten maandenlang in huis en dan is de dag opeens daar, maar dit concert bleef in mijn hoofd zitten. Het fijne van Bitterzoet is dat het zo kleinschalig is. Ons eerste concert hier was van Graffiti 6, wat ik ook als één van de leukste concerten ooit ervaar. Het heeft een fijne sfeer en voor zo'n relatief kleine ruimte hartstikke goed geluid. Ze kwamen op met het eerste nummer van de cd 'Lordy May', wat ik persoonlijk één van de mooiste nummers vind. Het leuke aan concerten vind ik de interactie van de bandleden. In plaats van dat je luistert naar een cd zie je het nu live gebeuren, vlak voor je neus, dat is toch geweldig?! En wat een talenten waren de muzikanten, stuk voor stuk. De drummer en de gitarist bewezen zich door hun fantastisch muzikaal geluid. Ook de stem van de zanger klonk precies als op de plaat. Ze hadden er grote lol in en maakten tussen de nummers door veel contact met het publiek, wat voor mij altijd een pluspunt is. Ze speelden ook een aantal nummers van hun EP With Emperor Antartica wat ik live eigenlijk veel beter vond dan ik had verwacht! Daarnaast speelden ze ook nog een meesterlijke cover van de Nieuw-Zeelandse band Crowded House. Alle nummers waren stuk voor stuk genieten en hadden allemaal dat folk randje waar ik zo van hou. Helaas speelden ze maar een uurtje, maar ja.. daar was het bedrag van de tickets (€ 10,-!) ook wel naar. Lucky us, spelen ze 20 augustus in Paradiso gewoon nog een keer! We zeiden meteen tegen elkaar toen het afgelopen was: "Dan gaan we weer!" We hadden niet verwacht dat we er zo van zouden genieten. Na het concert heb ik natuurlijk even de cd gekocht, ondanks dat ze niet signeerden moest ik dit juweeltje gewoon écht hebben. Eenmaal terug naar huis hebben we in de auto de cd nog even op volle volume zitten luisteren. Ja, ik kijk heel positief terug op dit concert en ik kan je nu dan ook niets anders aanraden dan te luisteren naar deze geweldige band. Het is het dubbel en dwars waard! ;-)
26 November 2011
Live report: Okkervil River
Afgelopen donderdag werd ik 20 jaar! Ik laat voorgoed mijn tienerjaren achter me en ga voortaan vrolijk door het leven als twintiger. Dat werd groots gevierd met een concert van de Amerikaanse rock band Okkervil River!
Indie rock band Okkervil River is opgericht in 1998 door zanger Will Sheff, Zach Thomas (bass en mandoline) en Seth Warren (drums). Ook zij hebben elkaar leren kennen tijdens college en brachten vrij snel hun eerste (indie)album uit: "Stars Too Small To Use". Deze is niet in productie genomen maar de heren kwamen kort daarna met een nieuw album: "Don't Fall In Love With Everyone You See" (2002) en tekenden bij platenlabel Jagjaguwar. De band werd een groot succes en deed het erg goed in Amerika. Een jaar later volgde "Down The River Of Golden Dreams", in 2005 kwam (de bekendste) "Black Sheep Boy" uit en in 2007, het album waarmee ik ze heb leren kennen: "The Stage Names". In 2008 bracht Okkervil River hun vijfde album uit "The Stand Ins" én sinds mei dit jaar ligt 'ie in de winkel: "I Am Very Far". Een hoop albums met tussendoor een paar EP's en veel uitgebrachte singles. Daarnaast stonden ze vaak op de bühne, in het voorprogramma van bands als: The Decemberists, The New Pornographers, The National en Lou Reed.
Okkervil River werd steeds populairder en was vaak te zien in bekende talkshows. Ook hebben ze op grote festivals gestaan en was de band continu in beweging. Het moge duidelijk zijn, er valt nog genoeg over deze band te vertellen maar ben je echt heel nieuwsgierig naar hoe het concert was, lees dan gauw verder!
Anders dan bij het uitverkochte concert van Saybia, waren wij dit keer één van de eerste die binnen kwamen. Er waren zelfs zo weinig kaarten verkocht dat de band werd verplaatst van de grote naar de kleine zaal! Om half 9 kwam het voorprogramma. Toen schrokken we wel even.. wat een geluid! Het stond veel te hard, jammer genoeg. Hopelijk zou dat tijdens OR wat minder zijn! Desalniettemin vond ik het best goed en deed het me erg denken aan Young The Giant. Wat ik ook erg knap vond was dat ze aan het spelen waren met de instrumenten van de hoofdact. Het decor zag er erg goed uit, helemaal in de stijl á la Okkervil River. Maar het spektakel begon pas echt om half 10. Ze kwamen op en openden met Wake And Be Fine (Amber tikte mij al aan, "daar gaan ze mee beginnen!" zei ze). Daarna het overheerlijke For Real en vervolgens nog een stuk of 18 nummers. Het publiek ging helemaal uit z'n dak en het was goed om te zien dat het eindelijk druk was. Will genoot zelf ook, dat was duidelijk te merken. Een rare vogel, dat is het wel.. met z'n whisky en rare Amerikaanse teksten. Maar man! Wat een stem, wat een fantastische band! De setlist was echt voortreffelijk en het hele concert duurde ruim anderhalf uur (het liep zelfs tegen de 2 uur aan!) Ik stond intens te genieten en voelde me zo trots dat deze band op mijn verjaardag hier voor m'n neus stond te spelen.
Okkervil River is een rare maar geweldige band met teksten die je tot op het bot raken. Een waardige afsluiter van de 3 concerten van deze maand. Wat ik het mooiste vond? Ja, dan wint toch wel Elbow denk ik, maar met een gedeelde plaats Saybia. Wat ik het beste vond? Dan ga ik toch voor Okkervil River. Een concert wat me voor altijd bij zal blijven.
Liefs Lisa
My favourite songs ^^
Indie rock band Okkervil River is opgericht in 1998 door zanger Will Sheff, Zach Thomas (bass en mandoline) en Seth Warren (drums). Ook zij hebben elkaar leren kennen tijdens college en brachten vrij snel hun eerste (indie)album uit: "Stars Too Small To Use". Deze is niet in productie genomen maar de heren kwamen kort daarna met een nieuw album: "Don't Fall In Love With Everyone You See" (2002) en tekenden bij platenlabel Jagjaguwar. De band werd een groot succes en deed het erg goed in Amerika. Een jaar later volgde "Down The River Of Golden Dreams", in 2005 kwam (de bekendste) "Black Sheep Boy" uit en in 2007, het album waarmee ik ze heb leren kennen: "The Stage Names". In 2008 bracht Okkervil River hun vijfde album uit "The Stand Ins" én sinds mei dit jaar ligt 'ie in de winkel: "I Am Very Far". Een hoop albums met tussendoor een paar EP's en veel uitgebrachte singles. Daarnaast stonden ze vaak op de bühne, in het voorprogramma van bands als: The Decemberists, The New Pornographers, The National en Lou Reed.
Okkervil River werd steeds populairder en was vaak te zien in bekende talkshows. Ook hebben ze op grote festivals gestaan en was de band continu in beweging. Het moge duidelijk zijn, er valt nog genoeg over deze band te vertellen maar ben je echt heel nieuwsgierig naar hoe het concert was, lees dan gauw verder!
Anders dan bij het uitverkochte concert van Saybia, waren wij dit keer één van de eerste die binnen kwamen. Er waren zelfs zo weinig kaarten verkocht dat de band werd verplaatst van de grote naar de kleine zaal! Om half 9 kwam het voorprogramma. Toen schrokken we wel even.. wat een geluid! Het stond veel te hard, jammer genoeg. Hopelijk zou dat tijdens OR wat minder zijn! Desalniettemin vond ik het best goed en deed het me erg denken aan Young The Giant. Wat ik ook erg knap vond was dat ze aan het spelen waren met de instrumenten van de hoofdact. Het decor zag er erg goed uit, helemaal in de stijl á la Okkervil River. Maar het spektakel begon pas echt om half 10. Ze kwamen op en openden met Wake And Be Fine (Amber tikte mij al aan, "daar gaan ze mee beginnen!" zei ze). Daarna het overheerlijke For Real en vervolgens nog een stuk of 18 nummers. Het publiek ging helemaal uit z'n dak en het was goed om te zien dat het eindelijk druk was. Will genoot zelf ook, dat was duidelijk te merken. Een rare vogel, dat is het wel.. met z'n whisky en rare Amerikaanse teksten. Maar man! Wat een stem, wat een fantastische band! De setlist was echt voortreffelijk en het hele concert duurde ruim anderhalf uur (het liep zelfs tegen de 2 uur aan!) Ik stond intens te genieten en voelde me zo trots dat deze band op mijn verjaardag hier voor m'n neus stond te spelen.
Okkervil River is een rare maar geweldige band met teksten die je tot op het bot raken. Een waardige afsluiter van de 3 concerten van deze maand. Wat ik het mooiste vond? Ja, dan wint toch wel Elbow denk ik, maar met een gedeelde plaats Saybia. Wat ik het beste vond? Dan ga ik toch voor Okkervil River. Een concert wat me voor altijd bij zal blijven.
Liefs Lisa
My favourite songs ^^
3 November 2011
Live report: Saybia
Een half jaar lang lagen ze opgeborgen in de kast, de kaarten voor het concert op woensdag 2 november 2011. Ik heb het natuurlijk over Saybia! Eén van de mooiste en beste bands aller tijden. Gisteravond was het dan ein-de-lijk zover! Man, wat heb ik uitgekeken naar deze dag!
Het begint allemaal in 1993. De band wordt opgericht in de Deense plaats Nyborg door zanger Søren Huss en de toenmalige band, Jeppe Knudsen, Palle Sørensen en Thomas Dahl. Thomas verlaat de band en er komen 2 nieuwe muzikanten bij. Van 1993 tot 2001 bracht Saybia een aantal EP's uit. Maar in 2001 worden ze ontdekt en tekenen een platencontract bij EMI. Een jaar later (2002) verschijnt hun debuut album: "The Second You Sleep" met grote hits als The Day After Tomorrow, Fools Corner en The Second You Sleep. Dan gaat het hard. Ze worden meerdere malen gedraaid op de radio, spelen op grote festivals en lijken naast Nederland en Denemarken ook Belgie, Noorwegen, Zweden en Finland te veroveren. In 2004 verschijnt: "These Are The Days" met misschien wel de grootste hit I Surrender. In 2007 brachten zij hun laatste studioalbum uit: "Eyes On The Highway" waarvan Angel de single wordt. In 2008 gaat de band door een moeilijke periode en last een pauze in. Maar in 2010 pakken ze de draad weer op, gaan op tournee en zijn bezig met een nieuw album.
Dat is een beetje het verhaal achter Saybia, nu alles over het concert van gisteravond! We waren heel erg vroeg (nog voor achten geloof ik) en toch stond er een gigantische rij! Het was uitverkocht (meer dan verdiend natuurlijk) en iedereen stond te popelen om naar binnen te gaan. Ik stond op het punt om het allermooiste concert ooit mee te maken! Ik was zo blij dat we helemaal vooraan stonden, zo beleef je een concert pas echt goed en is het voor mij het helemaal waard. Ze speelden veel nieuwe nummers wat natuurlijk weer heerlijk in het gehoor lag. Ik zelf vind het derde album het beste dus ik vond het wel jammer dat ze daar weinig nummers van speelden. Toch maakten Romeo en Walk in the Park (die op dat album staan) ontzettend veel indruk op me. Wat ik misschien het allermooiste vond was Unknown, het laatste nummer (tevens langste, lees: 17 minuten!) wat was dat geweldig! Ik vond het heel leuk dat Saybia net zo intens genoot van dit optreden als wij. Er hing een heerlijke sfeer en iedereen stond te genieten. Het geluid was perfect, de muzikanten (vooral de gitarist) waren geweldig en alles klopte gewoon. Ik moest even weer met beide benen op de grond gezet worden toen het afgelopen was. Voor mij hadden ze de hele nacht door mogen spelen!
Als ik nu een nummer van Saybia op mijn iPod hoor zie ik al die beelden weer voor me. Het heeft enorm veel indruk op me gemaakt en ik denk er met veel, heel veel plezier aan terug.
Als laatste, dan sluit ik deze blog af.. open je hart voor Saybia en zoek ze op live. Dat zijn ze dubbel en dwars waard! Ik eindig dan ook met (voor mij) de allermooiste nummers. *tip: hou zakdoekjes bij de hand ;-)
Liefs Lisa
Het begint allemaal in 1993. De band wordt opgericht in de Deense plaats Nyborg door zanger Søren Huss en de toenmalige band, Jeppe Knudsen, Palle Sørensen en Thomas Dahl. Thomas verlaat de band en er komen 2 nieuwe muzikanten bij. Van 1993 tot 2001 bracht Saybia een aantal EP's uit. Maar in 2001 worden ze ontdekt en tekenen een platencontract bij EMI. Een jaar later (2002) verschijnt hun debuut album: "The Second You Sleep" met grote hits als The Day After Tomorrow, Fools Corner en The Second You Sleep. Dan gaat het hard. Ze worden meerdere malen gedraaid op de radio, spelen op grote festivals en lijken naast Nederland en Denemarken ook Belgie, Noorwegen, Zweden en Finland te veroveren. In 2004 verschijnt: "These Are The Days" met misschien wel de grootste hit I Surrender. In 2007 brachten zij hun laatste studioalbum uit: "Eyes On The Highway" waarvan Angel de single wordt. In 2008 gaat de band door een moeilijke periode en last een pauze in. Maar in 2010 pakken ze de draad weer op, gaan op tournee en zijn bezig met een nieuw album.
Dat is een beetje het verhaal achter Saybia, nu alles over het concert van gisteravond! We waren heel erg vroeg (nog voor achten geloof ik) en toch stond er een gigantische rij! Het was uitverkocht (meer dan verdiend natuurlijk) en iedereen stond te popelen om naar binnen te gaan. Ik stond op het punt om het allermooiste concert ooit mee te maken! Ik was zo blij dat we helemaal vooraan stonden, zo beleef je een concert pas echt goed en is het voor mij het helemaal waard. Ze speelden veel nieuwe nummers wat natuurlijk weer heerlijk in het gehoor lag. Ik zelf vind het derde album het beste dus ik vond het wel jammer dat ze daar weinig nummers van speelden. Toch maakten Romeo en Walk in the Park (die op dat album staan) ontzettend veel indruk op me. Wat ik misschien het allermooiste vond was Unknown, het laatste nummer (tevens langste, lees: 17 minuten!) wat was dat geweldig! Ik vond het heel leuk dat Saybia net zo intens genoot van dit optreden als wij. Er hing een heerlijke sfeer en iedereen stond te genieten. Het geluid was perfect, de muzikanten (vooral de gitarist) waren geweldig en alles klopte gewoon. Ik moest even weer met beide benen op de grond gezet worden toen het afgelopen was. Voor mij hadden ze de hele nacht door mogen spelen!
Als ik nu een nummer van Saybia op mijn iPod hoor zie ik al die beelden weer voor me. Het heeft enorm veel indruk op me gemaakt en ik denk er met veel, heel veel plezier aan terug.
Als laatste, dan sluit ik deze blog af.. open je hart voor Saybia en zoek ze op live. Dat zijn ze dubbel en dwars waard! Ik eindig dan ook met (voor mij) de allermooiste nummers. *tip: hou zakdoekjes bij de hand ;-)
Liefs Lisa
17 September 2011
Kink FM Bedankt!
Goodmorning everyone! :)
Waarschijnlijk hebben jullie het allemaal kunnen lezen via Twitter. Het was donderdagmiddag 1 uur, ik was net terug van lunchen met m'n collega's en deed mijn dopjes weer in m'n oren. Kink FM stond aan, zo lang het nog kan, want het houdt op te bestaan per 1 oktober dit jaar :'( Ik luister nog niet zo heel lang Kink FM. Mijn vader wel, al vanaf het begin. En hij heeft me simpelweg aangestoken met het "Kink Virus". Elke keer als ik aan hem vroeg: "Wauw! Klinkt goed dit, hoe kom je hieraan?" Dan zei hij: "Van Kink natuurlijk!" Oftewel, Kink FM is qua alternatieve muziek helemaal mijn radiostation.
Maar om terug te komen op donderdagmiddag 1 uur. Dat ze stoppen is al erg genoeg maar ze konden het niet over hun hart verkrijgen gewoon de stekker eruit te trekken zonder.. Een super vet feest te orgaiseren! Het: "Kink FM Bedankt feest" in Tivoli Utrecht op vrijdagavond 16 september. Met optredens van o.a. Kensington, GEM, The Deaf en Go Back to the Zoo! (Mijn lievelingsbands dus.. (A) Je kon je inschrijven voor dit gratis event (niet gedaan, heeel stom!) en zo op de gastenlijst terecht komen. En, omdat de kaarten eigenlijk al uitverkocht waren, besloten toch een paar DJ's deze week nog extra kaarten weg te geven. Mijn vader heeft al heel vaak wat gewonnen, kaartjes voor Depeche Mode, een camera en zijn naam wordt vaak genoemd bij spelletjes. (Alsof er nooit meer luisteraars zijn, haha) Maar nu moest ik er ook aan geloven. Ik stuurde een smsje met "Kink Bedankt" naar Kink FM, niet met het idee dat ik een paar minuten later gebeld werd. Ja, echt.. ik schrok me rot toen mijn broekzak trilde! Ik seinde snel naar Susanne en Elena: "Ik kom op de radio!" en nam op. "Dag Lisa, met Nando Kok van Kink FM spreek je!" Aaaa! Ik was nog nooit op de radio geweest dus ik vond dit zo spannend! Ik vertelde over mijn stage en dat ik nog geen weekend plannen had en toen zei hij: "Nou, nu wel!" Yes! Ik mocht heen samen met... "En Lisa, wie neem je mee?". "Nou, ik ben het mijn vader eigenlijk wel verschuldigd ;-)". "Top, dan zie ik jullie morgen! Heel veel plezier!". En toen hing 'ie op. Zucht. Mijn collega's waren natuurlijk door het dolle heen en ik vertelde alle details. Snel m'n vader en moeder gebeld dat ze naar de radio moesten luisteren en ja hoor, daar was ik.. een kwartier later. M'n moeder was zo trots op me! En ik stiekem ook een beetje op mezelf :)
En gisteren was het dus eindelijk zover! Ik was nog nooit in Utrecht geweest dus dat vond ik op zich al heel leuk. We waren ruim van te voren op tijd en het was nog niet zo druk dus we konden lekker vooraan staan. Kensington opende om half 8. Mijn vader had ze nog niet eerder live gezien en was diep onder de indruk. Daarna kwam een nieuw bandje, GEM.. ook erg gaaf! En toen maakte ze bekend dat er een 'suprise act' zou zijn vanavond. En wie stond er een paar minuten later op het podium: Dazzled Kid! :D Mijn dag kon niet meer stuk! Hij speelde 2 fantastische nieuwe nummers en ik had de avond van m'n leven. Daarna kwam The Deaf, dit was ook live helemaal te gek! En natuurlijk, daar stonden ze weer: de mannen van Go Back to the Zoo sloten deze geweldige avond in stijl af. Ik ben helemaal los gegaan en kon eind van de avond niet meer lopen. So, that was my Friday night! Mijn volgende blog stond eigenlijk voor morgen op de planning, maar ik moest deze gebeurtenis gewoon met jullie delen! "I was great", twitterde ik toen ik thuis kwam. And sure it was! :)
Liefs Lisa
Kensington
Dazzled Kid
The Deaf
Waarschijnlijk hebben jullie het allemaal kunnen lezen via Twitter. Het was donderdagmiddag 1 uur, ik was net terug van lunchen met m'n collega's en deed mijn dopjes weer in m'n oren. Kink FM stond aan, zo lang het nog kan, want het houdt op te bestaan per 1 oktober dit jaar :'( Ik luister nog niet zo heel lang Kink FM. Mijn vader wel, al vanaf het begin. En hij heeft me simpelweg aangestoken met het "Kink Virus". Elke keer als ik aan hem vroeg: "Wauw! Klinkt goed dit, hoe kom je hieraan?" Dan zei hij: "Van Kink natuurlijk!" Oftewel, Kink FM is qua alternatieve muziek helemaal mijn radiostation.
Maar om terug te komen op donderdagmiddag 1 uur. Dat ze stoppen is al erg genoeg maar ze konden het niet over hun hart verkrijgen gewoon de stekker eruit te trekken zonder.. Een super vet feest te orgaiseren! Het: "Kink FM Bedankt feest" in Tivoli Utrecht op vrijdagavond 16 september. Met optredens van o.a. Kensington, GEM, The Deaf en Go Back to the Zoo! (Mijn lievelingsbands dus.. (A) Je kon je inschrijven voor dit gratis event (niet gedaan, heeel stom!) en zo op de gastenlijst terecht komen. En, omdat de kaarten eigenlijk al uitverkocht waren, besloten toch een paar DJ's deze week nog extra kaarten weg te geven. Mijn vader heeft al heel vaak wat gewonnen, kaartjes voor Depeche Mode, een camera en zijn naam wordt vaak genoemd bij spelletjes. (Alsof er nooit meer luisteraars zijn, haha) Maar nu moest ik er ook aan geloven. Ik stuurde een smsje met "Kink Bedankt" naar Kink FM, niet met het idee dat ik een paar minuten later gebeld werd. Ja, echt.. ik schrok me rot toen mijn broekzak trilde! Ik seinde snel naar Susanne en Elena: "Ik kom op de radio!" en nam op. "Dag Lisa, met Nando Kok van Kink FM spreek je!" Aaaa! Ik was nog nooit op de radio geweest dus ik vond dit zo spannend! Ik vertelde over mijn stage en dat ik nog geen weekend plannen had en toen zei hij: "Nou, nu wel!" Yes! Ik mocht heen samen met... "En Lisa, wie neem je mee?". "Nou, ik ben het mijn vader eigenlijk wel verschuldigd ;-)". "Top, dan zie ik jullie morgen! Heel veel plezier!". En toen hing 'ie op. Zucht. Mijn collega's waren natuurlijk door het dolle heen en ik vertelde alle details. Snel m'n vader en moeder gebeld dat ze naar de radio moesten luisteren en ja hoor, daar was ik.. een kwartier later. M'n moeder was zo trots op me! En ik stiekem ook een beetje op mezelf :)
En gisteren was het dus eindelijk zover! Ik was nog nooit in Utrecht geweest dus dat vond ik op zich al heel leuk. We waren ruim van te voren op tijd en het was nog niet zo druk dus we konden lekker vooraan staan. Kensington opende om half 8. Mijn vader had ze nog niet eerder live gezien en was diep onder de indruk. Daarna kwam een nieuw bandje, GEM.. ook erg gaaf! En toen maakte ze bekend dat er een 'suprise act' zou zijn vanavond. En wie stond er een paar minuten later op het podium: Dazzled Kid! :D Mijn dag kon niet meer stuk! Hij speelde 2 fantastische nieuwe nummers en ik had de avond van m'n leven. Daarna kwam The Deaf, dit was ook live helemaal te gek! En natuurlijk, daar stonden ze weer: de mannen van Go Back to the Zoo sloten deze geweldige avond in stijl af. Ik ben helemaal los gegaan en kon eind van de avond niet meer lopen. So, that was my Friday night! Mijn volgende blog stond eigenlijk voor morgen op de planning, maar ik moest deze gebeurtenis gewoon met jullie delen! "I was great", twitterde ik toen ik thuis kwam. And sure it was! :)
Liefs Lisa
Kensington
Dazzled Kid
The Deaf
