BOTM #8: Austra

BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Austra!



We slaan deze maand even een andere weg in dan anders. De Canadese indie electronic band Austra is gevormd in 2009 door zangeres en keyboard spelende Katie Stelmanis, Maya Postepski (drums) en bassist Dorian Wolf. Daarvoor traden ze een aantal keer op onder de naam Private Life, maar omdat een andere band al zo heette veranderden ze het in Austra. Dit is Katie's tweede naam én in de Latijnse Mythologie is Austra de God van het Licht. Daarnaast bevat de band nog 2 achtergrondzangeressen, Sari en Romy, die met elke tour mee gaan.



Op 17 mei 2011 komt hun debuutalbum "Feel it Break" uit. Deze wordt later dat jaar, in december, nog een keer uitgebracht met een bonus cd. Hierop staan een aantal covers, remixes en nooit-gedraaide-nummers. Op 6 juli 2011 was het album genomineerd voor een Polaris Music Prize, maar verloor van Arcade Fires' The Suburbs. Wél wordt het album door meerdere kranten en bladen aangeprezen.



Omdat de band pas vrij kort bestaat is er inhoudelijk weinig informatie over te vinden. Jammer, maar ook wel logisch natuurlijk ;-) Ik heb Lose It nu ong. een halfjaar geleden voor het eerst gehoord op Pinguinradio en ik blijf dat tot op de dag van vandaag een fantastisch nummer vinden! Het album heb ik iets later ontdekt maar die blijft op m'n iPod voorlopig nog wel even staan.



Ik hou van heel veel stijlen muziek en ik dacht altijd niet zo van de elektronische kant te houden maar Austra bewijst voor mij het tegendeel. De muziek is spannend, mysterieus, relaxt en ook een beetje kunstzinnig. Kijkend naar de clips komen de vraagtekens naar boven. Wat is daar het verhaal achter? Het is absoluut geen doorsnee band die je elke dag kan draaien. Nee, Austra is apart en ik hou daar wel van.



Ik wilde jullie voor deze maand verrassen met muziek uit een iets andere hoek dan dat je van me gewend bent. Wat vind je ervan? Vind je het niks, kun je het aanhoren of vind je het helemaal te gek?!

Volgende maand weer een gloednieuwe BOTM! Heb je zelf nog suggesties of pas geleden een nieuwe band ontdekt die volgens jou dé "Band Of The Month May" moet worden? Let me know! ;-)

Design Desk

How is your Sunday? I was looking around at the Myhomeshopping site for nice things (furniture, deco etc.) Then I found this cool desk from a German furniture brand called Jahnke. The top is glossy white, it has 2 pink drawers and shiny metal legs. It also has a fluor pink strip in the back where you can connect your iPod or iPad. How cool is that?! My desk is almost falling apart (the drawers won’t close anymore) so I could use a new one. But now I have a desk of 140 x 70 cm and this one is only 120 x 60 cm. A little too small for me. But hey, maybe it’s something for you?

*also available in all white or black







Source: Jahnke

Live report: Saybia

Een half jaar lang lagen ze opgeborgen in de kast, de kaarten voor het concert op woensdag 2 november 2011. Ik heb het natuurlijk over Saybia! Eén van de mooiste en beste bands aller tijden. Gisteravond was het dan ein-de-lijk zover! Man, wat heb ik uitgekeken naar deze dag!



Het begint allemaal in 1993. De band wordt opgericht in de Deense plaats Nyborg door zanger Søren Huss en de toenmalige band, Jeppe Knudsen, Palle Sørensen en Thomas Dahl. Thomas verlaat de band en er komen 2 nieuwe muzikanten bij. Van 1993 tot 2001 bracht Saybia een aantal EP's uit. Maar in 2001 worden ze ontdekt en tekenen een platencontract bij EMI. Een jaar later (2002) verschijnt hun debuut album: "The Second You Sleep" met grote hits als The Day After Tomorrow, Fools Corner en The Second You Sleep. Dan gaat het hard. Ze worden meerdere malen gedraaid op de radio, spelen op grote festivals en lijken naast Nederland en Denemarken ook Belgie, Noorwegen, Zweden en Finland te veroveren. In 2004 verschijnt: "These Are The Days" met misschien wel de grootste hit I Surrender. In 2007 brachten zij hun laatste studioalbum uit: "Eyes On The Highway" waarvan Angel de single wordt. In 2008 gaat de band door een moeilijke periode en last een pauze in. Maar in 2010 pakken ze de draad weer op, gaan op tournee en zijn bezig met een nieuw album.



Dat is een beetje het verhaal achter Saybia, nu alles over het concert van gisteravond! We waren heel erg vroeg (nog voor achten geloof ik) en toch stond er een gigantische rij! Het was uitverkocht (meer dan verdiend natuurlijk) en iedereen stond te popelen om naar binnen te gaan. Ik stond op het punt om het allermooiste concert ooit mee te maken! Ik was zo blij dat we helemaal vooraan stonden, zo beleef je een concert pas echt goed en is het voor mij het helemaal waard. Ze speelden veel nieuwe nummers wat natuurlijk weer heerlijk in het gehoor lag. Ik zelf vind het derde album het beste dus ik vond het wel jammer dat ze daar weinig nummers van speelden. Toch maakten Romeo en Walk in the Park (die op dat album staan) ontzettend veel indruk op me. Wat ik misschien het allermooiste vond was Unknown, het laatste nummer (tevens langste, lees: 17 minuten!) wat was dat geweldig! Ik vond het heel leuk dat Saybia net zo intens genoot van dit optreden als wij. Er hing een heerlijke sfeer en iedereen stond te genieten. Het geluid was perfect, de muzikanten (vooral de gitarist) waren geweldig en alles klopte gewoon. Ik moest even weer met beide benen op de grond gezet worden toen het afgelopen was. Voor mij hadden ze de hele nacht door mogen spelen!



Als ik nu een nummer van Saybia op mijn iPod hoor zie ik al die beelden weer voor me. Het heeft enorm veel indruk op me gemaakt en ik denk er met veel, heel veel plezier aan terug.

Als laatste, dan sluit ik deze blog af.. open je hart voor Saybia en zoek ze op live. Dat zijn ze dubbel en dwars waard! Ik eindig dan ook met (voor mij) de allermooiste nummers. *tip: hou zakdoekjes bij de hand ;-)


Liefs Lisa