Welcome to a new Inside Design! My new monthly column where we take a sneak peek of the interior design and architecture of houses or apartments, in the make or finished and for sale.
Last time we were in Canada, now we cross over to the US. We're in Louisville (Kentucky). These houses, in the sparkly neighbourhood Windsor Gate, ranging to 2000 square feet and are all well finished. There's also a double garage and private fenced yards. Inside, rich interiors feature master bedrooms with walk-in closets, soaker tubs, imported tiles and an open kitchen with granite countertops and stainless steel appliances.
I always see it on tv in American programs: Window seats. Something we're not familiar with, here in Holland. Something I don't get. I mean, it's such a nice extra for your room! You can decorate it how you want to and buy as many as pillows as you like. That to create your ideal cosy space to relax and watching people ;-) I found these nice pics which gave me an inspiration boost! Maybe some old houses in Amsterdam does have a window seat, so if you're a lucky bastard who's got one.. be glad you've got one! Trade? :)
BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een nieuwe maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met de geschiedenis en het ontstaan van de band, de cd's die ze hebben uitgebracht en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: The Vaccines!
The Vaccines is een indie rock band, afkomstig uit Londen en is in 2010 opgericht door Justin Young (zang), Anri Hjorvar (basgitaar), Freddie Cowan (gitaar) en Pete Robertson (drums). Ze zijn één van de succesvolste bands van 2011. Hun debuutalbum: "What Did You Expect from the Vaccines" kwam op 4 binnen in de UK Album Chart én daarnaast verzorgden ze het voorprogramma voor grote namen als Arctic Monkeys en Arcade Fire.
Maar we gaan even helemaal terug naar het begin. En dat is in dit geval niet zo gek ver terug, augustus 2010 om precies te zijn. De band is compleet en zet "If You Wanna" op Youtube. Dat was een goede zet want het werd een kneiter van een hit! Het eerste optreden (Leicester UK) was een feit. Een paar maanden later, 29 november 2010 kwam de eerste officiële single uit: "Wreckin' Bar (Ra Ra Ra) / Blow It Up". Hij belandde op plaats 157 in de UK Single Chart en werd door het blad Q Magazine uitgeroepen tot "Track Of The Day". En dat voor een nummer van 1 minuut en 28 seconden.
Radiostations en verschillende tv-shows wilden niets liever dan deze band in hun uitzending krijgen. En een wel heel bekende (Later with Jools Holland) nodigde de band uit en speelde (als eerste band in dat programma) hun single nog voor hij in de winkel lag.
Inmiddels is het januari 2011. Een nieuw jaar en dus een nieuwe tour! Eerst op pad met de Crystal Castles, kort daarna op eigen benen naar Amerika. Op 24 januari kwam hun tweede single: "Post Break-Up Sex" uit, die iets hoger eindigde in de UK Chart, namelijk op plaats 32. Maar hun dag kon pas echt niet meer stuk toen bleek dat ze genomineerd waren voor een MTV Award (Best New Band of 2011). Ook leuk om te weten is dat hun album eigenlijk op 21 maart 2011 uitgebracht zou worden maar dit een week eerder gebeurde, (14 maart) i.v.m. de release van het vierde album van The Strokes "Angles". Platenlabel Columbia Records, leek dit niet zo'n goed idee en vervroegde de release.
Op 10 juni 2011 stonden ze dan eindelijk in het voorprogramma van Arctic Monkeys (voor ruim 10.000 man!) Met als resultaat: het spelen van "If You Wanna" in één van de beroemdste talkshows ter wereld: Late Show with David Letterman. Ook zouden de heren in ons land aantreedden en spelen op Lowlands, maar dit én de tour door Amerika, Europa en Japan is uitgesteld wegens grote stemproblemen van zanger Justin Young. Wanneer de tour zijn vervolg krijgt of het tweede album op de markt komt is allebei (helaas) nog niet bekend.
Zo, nu weet je dus wat meer over The Vaccines. Toen ik deze band voor het eerste hoorde vond ik het meteen al heel goed. De stem van Justin doet me erg denken aan dat van Jimi Goodwin (zanger Doves) en van Tom Smith (Editors). Bij mij gaat de volumeknop helemaal open voor het nummer: "All In White" (zie clip). Dat nummer vind ik echt brilliant. Het is heerlijke dansbare muziek waar zelfs de mensen die niet van dansen houden (ik dus) helemaal op los kunnen gaan! Ik snap daarom heel goed hoe jammer het moet zijn geweest voor de mensen die dit jaar op Lowlands waren en ze dus niet hebben zien optreden. Maar hé, niet getreurd! Met het succes wat ze nu al bereikt hebben kunnen we vast wel een optreden één deze maanden verwachten.
Een waardige band voor de maand november. Volgende maand de laatste BOTM van dit jaar, maar geen paniek, ik ga volgend jaar gewoon weer door met deze column en het zoeken naar nieuw talent of oude helden.
Na het overheerlijke concert van Saybia (2 november) was maandag 14 november de Engelse band Elbow aan de beurt! Is deze band erin geslaagd het te winnen van het concert van Saybia in: geluid, performance, setlist en sfeer? Je krijgt over een paar minuten van mij het antwoord ;-)
Meet Elbow! Een Engelse alternative rock band opgericht in 1991 in Manchester UK. 20 jaar geleden ontmoetten studenten Guy Garvey (zang) en gitarist Mark Potter elkaar op college. Mark stelt Guy voor aan een paar vrienden en een band komt tot stand. Mr Soft (later Soft) zoals de band eerst heette trad op in een aantal pubs in Manchester en naast hun college schreven ze hun eigen nummers. In 1997 veranderen ze hun naam in Elbow. In 1997 tekent Elbow bij platenlabel Island Records en levert hun eerste album af. Dan gebeurt het ergste wat je als band kan overkomen. Island wordt opgekocht door Universal waardoor het album van Elbow nooit is uitgebracht. Toch was dat geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Ze gaan als indie band verder en brengen 3 EP's uit die hoog binnen komen bij BBC Radio.
Maar, dit is allemaal nog maar het begin. Album na album wordt uitgebracht, ze staan op grote festivals als Roskilde in Denemarken en een aantal keer op het populaire Glastonbury in Engeland. Ze nemen grote prijzen mee naar huis, waaronder de Mercury Music Prize die ze kregen voor hun album: "The Seldom Seen Kid". Ook zet Elbow zich in voor War Child én hebben ze in het voorprogramma gestaan van Coldplay en U2. Deze band is van wereldniveau en heeft zoveel mooie dingen (mee)gemaakt, dat (toen ik hun bio las) er best wel van onder de indruk was dat ik die band live zou gaan zien. Wil je meer weten over de band en hun muziek kijk dan op de Engelse Wikipedia (het is tenslotte geen BOTM ;-) Dan gaan we nu snel over naar het concert!
We waren al vroeg weggegaan van huis want we wisten dat het uitverkocht was en het dus wel eens heel druk kon gaan worden! Eenmaal binnen stonden we gelukkig meteen goed. Om 8 uur sharp kwam het voorprogramma: Howling Bells. Een lekkere opening met een goeie zangeres en toffe liedjes. Het op- en afbouwen ging heel vlot en iets over negenen kwamen ze al op. Daar stond 'ie dan.. Guy Garvey, pal voor m'n neus. Hij opende met "The Birds" en vloeide van het één naar het andere mooie nummer. Ik wist (door wat ik eerder had gelezen) dat Guy een echte poëet is. Dat liet hij bij dit concert goed merken en vermaakte het publiek tussen de nummers door met een paar mooie gedichten. Maar hij is ook echt een grappenmaker en het publiek moest dan ook vaak hard om hem lachen. Het geluid was (zoals ik van de HMH gewend ben) prachtig, meteen goed, niet te hard / niet te zacht.. gewoon, zoals het hoort. De prachtige klanken van de violisten achterin met het mooie pianospel en de geweldige zang van Garvey bezorgde mij maar ook m'n vader een hoop kippenvel momenten. Ook het decor was zo mooi en werd perfect afgestemd op ieder nummer. Halverwege het concert gingen de mannen bij elkaar staan en maakten bekend dat ze dit jaar al 20 jaar bestaan. En hoe cool was dat, het hele, nee echt het hele publiek ging "Lang Zal Die Leven" zingen. Ze keken allemaal echt geschokt en hadden dat niet zien aankomen. Dat maakte het concert zo leuk! Wij genoten maar zij net zo. Tijdens de toegift speelden ze nog 2 nummers waarvan het laatste nummer het allermooiste en bekendste is: "One Day Like This". Ik ben stapelgek op dat nummer en iedereen stond keihard mee te zingen en te zwaaien. De hele zaal zat op een roze wolk die hoog in de lucht dwarrelde. Na ruim een uur en 3 kwartier gespeeld te hebben (bijna 2 uur!) was het einde dan echt daar. Mijn vader en ik keken elkaar aan en zeiden allebei tegelijk: "Best concert ever, by far!". We hadden er zo ontzettend veel van genoten. Het was een heerlijke avond om nooit te vergeten.
Dus ja, heel stiekem.. vond ik dit nog mooier dan Saybia (wat ook al bloedmooi was) maar hier klopte gewoon écht alles. Ik kijk er met heel veel plezier op terug. Thank you Elbow!
Deze week begint mijn laatste stageweek bij Sanoma Media. Ik vind het echt ontzettend jammer dat het er bijna op zit. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin gehad de afgelopen maanden. Ik vond het heerlijk om een eigen werkplek te hebben en er kwamen heel veel leuke opdrachten voorbij. Ik ga natuurlijk ook mijn collega's Susanne en Elena erg missen. Ik vond het fijn om met hen te werken en ik voelde me echt betrokken bij de groep.
Maar.. het is niet helemaal afgelopen. Ik heb namelijk een vervolgstage bij Sanoma weten binnen te halen. Ik blijf bij online maar dit keer bij de redactie van vtwonen en 101Woonideeën! :D Dit is wat ik vanaf begin af aan al heel graag wilde. Ik liet mijn portfolio zien en ze was zo enthousiast dat het meteen geregeld was. Ik begin er pas in februari, maar van mij mag het volgende week al beginnen! Ik heb het grote nieuws meteen met iedereen gedeeld op Facebook en ik heb zoveel lieve reacties van iedereen gehad, toen was ik stiekem wel een beetje trots op mezelf :)
Dat was het grote nieuws van vorige week, maar deze week staan ook een heleboel dingen op de planning. Te beginnen bij vanavond: het grote concert in de HMH van niemand minder dan Elbow! Man, ik heb hier echt maandenlang naar uitgekeken en vanavond is het dan eindelijk zover. Maar ook de allerlaatste stagedag (donderdag 17 november) zit er aan te komen, maar die gaan we natuurlijk in stijl afsluiten :) Vrijdag ben ik vrij en bezoek ik mijn opa en oma in het hoge noorden én zaterdag is de open dag van het ArtEZ College in Zwolle, die (volgens mij) dé perfecte vervolgopleiding voor mij heeft. Kortom, een drukke maar leuke week met morgen of overmorgen de Live report van Elbow en woensdag of donderdag een nieuwe "Band Of The Month"!
Dit was het voor nu, ik ga lekker naar buiten van het mooie weer genieten, en dat op 14 november ;-)
Een fietsmand, bloemen, cadeaukaarten en natuurlijk tijdschriften. Bij geen enkele stage kreeg ik zoveel gratis spullen mee naar huis! Toen ik en mijn collega's gisteren gingen lunchen zagen we een paar dozen voor de ingang van de kantine staan. Dozen, vol met boeken, dvd's en games. Mijn collega zag er gelijk een boek voor mij tussen liggen. Het was een boek van een ontwerpbureau in Amsterdam, die verscheidene interieurs van hotelkamers, restaurants en andere openbare ruimtes heeft ontworpen. Thuis ben ik het boek goed gaan bekijken en je gelooft het of niet, maar er staan echt hartstikke mooie foto's tussen! Dit boek kan ik goed gebruiken ter inspiratie voor projecten van school of andere doeleinden. En dat helemaal voor niets ;-)
