Liefs Lisa
Image via Pinterest
Showing posts with label Boy and Bear. Show all posts
Showing posts with label Boy and Bear. Show all posts
3 September 2013
Crazy September
September – je weet wel – die gekke maand waarin we definitief afscheid nemen van de zomervakantie en weer volledig in het ritme van vroeg opstaan en veel huiswerk moeten komen. Ikzelf keek al weken uit naar het nieuwe schooljaar. Nieuwe vakken, projecten, docenten en natuurlijk een stap dichter bij dat felbegeerde CMD-diploma! Maar goed, vandaag zit voor mij de eerste dag er alweer op. Hoe zit het met jou? Ben jij gisteren begonnen of zit je alweer een paar weken op school? Ik ga proberen deze maand weer een aantal leuke artikelen te schrijven voor Design by LISA. Heb je tips of suggesties, mail me! :) Voor nu sluit ik af met dit geweldige nummer (en erg gave videoclip) van de altijd briljante, Australische indie folkband Boy & Bear. Voor de fans: binnenkort verschijnt hun nieuwe album Harlequin Dream, waar dit nummer onder andere op staat. Ik ben benieuwd!
Liefs Lisa
Image via Pinterest
Liefs Lisa
Image via Pinterest
28 September 2012
Live report: Moss
Mijn avond gisteren was goed gevuld! Zo had ik een intro diner met school in een studentencafé in Amsterdam en 's avonds mijn eerste concert na Lowlands in mijn eigen Patronaat! Mijn kaartje voor de Amsterdamse band Moss lag al maanden thuis in de la, wachtend om op 27 september eruit gehaald te worden. Ik had ze nog niet eerder live gezien (op Lowlands was het óf Moss óf Boy & Bear.. *wie heeft die bands tegelijkertijd gepland?! ;-) dus ik was natuurlijk super nieuwsgierig! Ik werd al compleet weggeblazen bij Pinkpop dit jaar, en kun je nagaan, dat was op tv! Nu speelden ze dus (onterecht naar mijn idee) in de kleine zaal van het Patronaat, vlak voor m'n neus. Hun voorprogramma The Secret Love Parade was ook erg gaaf en deed me denken aan Warpaint en The xx. Maar goed, rond kwart voor 10 kwamen ze op en kon het concert beginnen! Ze begonnen met een aantal nieuwe nummers van hun laatste cd Ornaments, waarvan The Hunter, vind ik, één van de beste nummers is. Daarna wisselden ze wat meer af met het tweede album Never Be Scared/Don't Be A Hero, die ik inmiddels zo vaak heb geluisterd dat ik daar alles van ken. Wauw, wat blijft dat toch een fantastisch album! Lekker alternatief, hou ik van! Ik stond bij ieder nummer te genieten en zag dat mijn moeder het ook helemaal te gek vond (ah!) Er gebeurde iets op dat podium waardoor ik bijna bij ieder nummer in trance was. Het licht vond ik heel mooi gedaan en paste perfect bij de muziek. Ook de muzikanten, die stuk voor stuk geweldig waren, speelden met zoveel gevoel en beleving. En dan heb je natuurlijk frontman Marien nog, die een paar keer zijn bril verloor omdat hij in strijd was met zijn gitaar (en het eigenlijk wel prima vond zonder). Zijn prachtige, kraakheldere stem kwam bij het eerste nummer gelijk al bij mij binnen en kan ik nu nog steeds niet uit m'n hoofd krijgen. Kortom, het was weer een concert van topniveau! Dit overtreft echt alle Nederlandse bandjes die ik tot nu toe gezien heb. Na afloop hebben we nog even een praatje gemaakt met de drummer en gitarist en heeft mijn moeder de cd gekocht (ik had 'm natuurlijk al ;-) en ik kreeg er gratis (omdat we geen geld genoeg hadden voor allebei :'-) een canvastas met het Ornaments-logo erop erbij! :D
27 september gaat voor mij zeker de geschiedenisboeken in als: 'Een geslaagde dag'. Zometeen op de borrel bij familie en dan mag jij drie keer raden wat wij onderweg in de auto gaan opzetten.. ;-)
Heel fijn weekend bloggers en tot snel!
Liefs Lisa
27 september gaat voor mij zeker de geschiedenisboeken in als: 'Een geslaagde dag'. Zometeen op de borrel bij familie en dan mag jij drie keer raden wat wij onderweg in de auto gaan opzetten.. ;-)
Heel fijn weekend bloggers en tot snel!
Liefs Lisa
21 August 2012
Live report: Lowlands 2012
Vrijdag 17, zaterdag 18 en zondag 19 augustus vond in Biddinghuizen de 20e editie van het grootste festival van Nederland plaats: Lowlands! Ik en mijn zusje Amber waren erbij (beiden voor het eerst) en we hebben een ongelofelijke tijd beleefd. In dit Live report mijn verslag van Lowlands van afgelopen weekend. Maar we beginnen natuurlijk met wat foto's!
Vrijdag 17 augustus: Aankomstdag! Met best wel een beetje zenuwen in de buik vertrokken we 's ochtends rond 8 uur en reden we recht op het polderlandschap af. Gelukkig stonden we niet in de file omdat veel mensen donderdagavond al gingen dus dat was weer mooi meegenomen! We werden afgezet en zijn een plekje gaan zoeken waar we onze tent hebben opgezet. Rond het middaguur zijn we naar het festivalterrein gelopen. Samen met 50.000 man stonden we te wachten tot eindelijk de hekken naar de grootste tent (de Alpha) open gingen. Hier vond namelijk de opening plaats. Het eerste concert wat we daar gezien hebben was van Go Back To The Zoo en was ontzettend gaaf. Van vuurwerk tot vliegende confetti, het was heel speciaal. Daarna zijn we het terrein gaan verkennen. Alle tenten ontdekken en zien wat er nog meer zoal te doen is. Maar, we komen natuurlijk naar Lowlands voor de muziek! Samen hadden we van te voren al uitgestippeld welke bands we graag wilden zien. The Gaslight Anthem was er voor mij één van maar viel erg tegen dus daar zijn we halverwege weggegaan. Verder speelde er 's middags een klein indie bandje uit New York in de India tent. The Antlers heten ze en ze maken heel melancholische muziek (erg tof!) Dat concert hebben we niet afgekeken omdat we allebei graag Ben Howard wilden zien die een paar tenten verderop (in de Grolsch) speelde. Helaas dachten meer mensen dat en dus stonden we helemaal achteraan (minpuntje). Omdat we niks konden zien en de band waar Amber gek van is (Bloc Party) in de Alpha zou optreden lieten we Ben Howard voor wat het is en zijn naar de Alpha gelopen. Het concert van Bloc Party was wel oké. Ik ben niet echt fan maar Amber stond echt te genieten dus dat was fijn voor haar :) Na Bloc Party kwam een band waar wij wél allebei fan van zijn: The Black Keys. Jammer genoeg viel dit concert volledig in water. Door het snikhete weer en de springende mensen zijn we eerder weggegaan. We hielden het er niet langer uit. Ook vond ik ze niet erg goed. Hij vergat vaak z'n tekst en deden niet echt wat bijzonders met hun nummers. Jammer! Het liep tegen twaalven en zijn nog een rondje over het terrein gelopen. Maar al snel gingen we terug naar de camping en zijn lekker gaan slapen!
Zaterdag 18 augustus: Dag 2 van ons Lowlands-weekendje! Ook vandaag stonden weer een leuk aantal bandjes op ons program! Om half 2 opende een band waar Amber en ik ontzettend benieuwd naar waren, namelijk BOTM #11: Alt-J! En wauw, wat hebben we hier van genoten zeg! Voor zulke jonge jongens deden ze het echt fantastisch. Voor één nummer hadden ze zelfs even het koor van The Kyteman Orchestra geleend. Het verbaast me niks dat zij van 3 voor 12 een 9 kregen voor hun optreden. Na Alt-J kwam er een paar uur niks en zijn Amber en ik gaan chillen (dat was ook wel nodig gezien het warme weer). Rond half 6 kwam er weer een band die we beiden heel graag wilden zien: Blaudzun! Op Parkpop dit jaar, voor het eerst live gezien en héél veel zin om ze dit keer weer te zien! En wat was het weer fantastisch. Een band van top niveau! Na Blaudzun kwam een vrouwelijke artiest uit Noorwegen genaamd: Ane Brun. Omdat we de avond ervoor Feist gemist hadden waren we eigenlijk wel benieuwd naar deze muziek. We hadden het allebei wel een keer geluisterd op Spotify maar verder kenden we haar en haar muziek eigenlijk helemaal niet zo goed. Na afloop van het concert waren we even stil. We waren allebei zo flabbergasted van wat we net gezien hadden! Het was heel magisch en de manier hoe ze danste en haar fantastische band haar begeleidde... Het was een prachtige show waar we allebei ontzettend van hebben genoten. Rond 8 uur 's avonds was eindelijk de warme zon verdwenen en zijn we voor de India tent (waar op dat moment Of Monsters and Men optrad) gaan zitten en hebben gegeten. En tot zover dag 2! Niet in de Alpha geweest maar wel heel veel mooie dingen gezien.
Zondag 19 augustus: Dag 3 en tevens de laatste dag van dit geweldige festival! Maar misschien wel ook de dag met de leukste programmering. Zo opende om half 2 de band waar ik (sinds ik ze gezien heb in Bitterzoet) helemaal verliefd op ben: Boy & Bear! (ook BOTM!) En wat was dat weer heerlijk! Ondanks de hitte in de India tent speelden Boy & Bear de sterren van de hemel. Puur genieten! Vervolgens zijn Amber en ik de schaduw weer gaan opzoeken en om half 5 naar de Bravo tent gegaan om daar Miike Snow te zien spelen. Ook toen dit concert afgelopen was moesten we allebei even bijkomen. Wat was dat ongelofelijk gaaf zeg! Wat een harde krachtige band.. ik had nog nooit in m´n leven zoiets gezien. Ik vond het in één woord geweldig! En het hield maar niet op! Om half 8 stond The Shins voor m´n neus op te treden! Wat ook echt genieten was. Maar na The Shins kwam er weer iets waar mijn mond van openviel: The xx, een band die niet te omschrijven valt. Ze hadden een prachtig decor gebouwd en er werd een soort lichtshow gecreëerd wat perfect bij de muziek paste. Na het zien van dit fantastische concert was de cirkel helemaal rond. En daarmee kwam ook een einde aan de reeks concerten die we de afgelopen dagen hebben gezien. Als ik moest kiezen vond ik Miike Snow het allerbeste maar Ane Brun en The xx delen een gedeelde tweede plaats.
Wat een fantastisch weekend heb ik gehad, sowieso de allerleukste van dit jaar! Op het moment dat we maandag aan het inpakken waren beseften we pas dat het echt voorbij is. Het was mijn eerste keer Lowlands maar zeker niet de laatste keer! Ik vind het een geweldig festival met de beste sfeer en vetste muziek. Lowlands is een plek waar alle alternatieve muziekliefhebbers uit heel Nederland voor drie dagen bij elkaar zijn en hun passie met elkaar delen. Klinkt misschien een beetje poëtisch maar zo zie ik dat wel een beetje ;-) Ik zeg: volgend jaar weer!
Liefs Lisa
Vrijdag 17 augustus: Aankomstdag! Met best wel een beetje zenuwen in de buik vertrokken we 's ochtends rond 8 uur en reden we recht op het polderlandschap af. Gelukkig stonden we niet in de file omdat veel mensen donderdagavond al gingen dus dat was weer mooi meegenomen! We werden afgezet en zijn een plekje gaan zoeken waar we onze tent hebben opgezet. Rond het middaguur zijn we naar het festivalterrein gelopen. Samen met 50.000 man stonden we te wachten tot eindelijk de hekken naar de grootste tent (de Alpha) open gingen. Hier vond namelijk de opening plaats. Het eerste concert wat we daar gezien hebben was van Go Back To The Zoo en was ontzettend gaaf. Van vuurwerk tot vliegende confetti, het was heel speciaal. Daarna zijn we het terrein gaan verkennen. Alle tenten ontdekken en zien wat er nog meer zoal te doen is. Maar, we komen natuurlijk naar Lowlands voor de muziek! Samen hadden we van te voren al uitgestippeld welke bands we graag wilden zien. The Gaslight Anthem was er voor mij één van maar viel erg tegen dus daar zijn we halverwege weggegaan. Verder speelde er 's middags een klein indie bandje uit New York in de India tent. The Antlers heten ze en ze maken heel melancholische muziek (erg tof!) Dat concert hebben we niet afgekeken omdat we allebei graag Ben Howard wilden zien die een paar tenten verderop (in de Grolsch) speelde. Helaas dachten meer mensen dat en dus stonden we helemaal achteraan (minpuntje). Omdat we niks konden zien en de band waar Amber gek van is (Bloc Party) in de Alpha zou optreden lieten we Ben Howard voor wat het is en zijn naar de Alpha gelopen. Het concert van Bloc Party was wel oké. Ik ben niet echt fan maar Amber stond echt te genieten dus dat was fijn voor haar :) Na Bloc Party kwam een band waar wij wél allebei fan van zijn: The Black Keys. Jammer genoeg viel dit concert volledig in water. Door het snikhete weer en de springende mensen zijn we eerder weggegaan. We hielden het er niet langer uit. Ook vond ik ze niet erg goed. Hij vergat vaak z'n tekst en deden niet echt wat bijzonders met hun nummers. Jammer! Het liep tegen twaalven en zijn nog een rondje over het terrein gelopen. Maar al snel gingen we terug naar de camping en zijn lekker gaan slapen!
Go Back To The Zoo
The Gaslight Anthem
The Antlers
The Black Keys
Zaterdag 18 augustus: Dag 2 van ons Lowlands-weekendje! Ook vandaag stonden weer een leuk aantal bandjes op ons program! Om half 2 opende een band waar Amber en ik ontzettend benieuwd naar waren, namelijk BOTM #11: Alt-J! En wauw, wat hebben we hier van genoten zeg! Voor zulke jonge jongens deden ze het echt fantastisch. Voor één nummer hadden ze zelfs even het koor van The Kyteman Orchestra geleend. Het verbaast me niks dat zij van 3 voor 12 een 9 kregen voor hun optreden. Na Alt-J kwam er een paar uur niks en zijn Amber en ik gaan chillen (dat was ook wel nodig gezien het warme weer). Rond half 6 kwam er weer een band die we beiden heel graag wilden zien: Blaudzun! Op Parkpop dit jaar, voor het eerst live gezien en héél veel zin om ze dit keer weer te zien! En wat was het weer fantastisch. Een band van top niveau! Na Blaudzun kwam een vrouwelijke artiest uit Noorwegen genaamd: Ane Brun. Omdat we de avond ervoor Feist gemist hadden waren we eigenlijk wel benieuwd naar deze muziek. We hadden het allebei wel een keer geluisterd op Spotify maar verder kenden we haar en haar muziek eigenlijk helemaal niet zo goed. Na afloop van het concert waren we even stil. We waren allebei zo flabbergasted van wat we net gezien hadden! Het was heel magisch en de manier hoe ze danste en haar fantastische band haar begeleidde... Het was een prachtige show waar we allebei ontzettend van hebben genoten. Rond 8 uur 's avonds was eindelijk de warme zon verdwenen en zijn we voor de India tent (waar op dat moment Of Monsters and Men optrad) gaan zitten en hebben gegeten. En tot zover dag 2! Niet in de Alpha geweest maar wel heel veel mooie dingen gezien.
Alt-J
Blaudzun
Blaudzun en Ane Brun
Ane Brun
Zondag 19 augustus: Dag 3 en tevens de laatste dag van dit geweldige festival! Maar misschien wel ook de dag met de leukste programmering. Zo opende om half 2 de band waar ik (sinds ik ze gezien heb in Bitterzoet) helemaal verliefd op ben: Boy & Bear! (ook BOTM!) En wat was dat weer heerlijk! Ondanks de hitte in de India tent speelden Boy & Bear de sterren van de hemel. Puur genieten! Vervolgens zijn Amber en ik de schaduw weer gaan opzoeken en om half 5 naar de Bravo tent gegaan om daar Miike Snow te zien spelen. Ook toen dit concert afgelopen was moesten we allebei even bijkomen. Wat was dat ongelofelijk gaaf zeg! Wat een harde krachtige band.. ik had nog nooit in m´n leven zoiets gezien. Ik vond het in één woord geweldig! En het hield maar niet op! Om half 8 stond The Shins voor m´n neus op te treden! Wat ook echt genieten was. Maar na The Shins kwam er weer iets waar mijn mond van openviel: The xx, een band die niet te omschrijven valt. Ze hadden een prachtig decor gebouwd en er werd een soort lichtshow gecreëerd wat perfect bij de muziek paste. Na het zien van dit fantastische concert was de cirkel helemaal rond. En daarmee kwam ook een einde aan de reeks concerten die we de afgelopen dagen hebben gezien. Als ik moest kiezen vond ik Miike Snow het allerbeste maar Ane Brun en The xx delen een gedeelde tweede plaats.
Boy & Bear
Miike Snow
The Shins
The xx
Wat een fantastisch weekend heb ik gehad, sowieso de allerleukste van dit jaar! Op het moment dat we maandag aan het inpakken waren beseften we pas dat het echt voorbij is. Het was mijn eerste keer Lowlands maar zeker niet de laatste keer! Ik vind het een geweldig festival met de beste sfeer en vetste muziek. Lowlands is een plek waar alle alternatieve muziekliefhebbers uit heel Nederland voor drie dagen bij elkaar zijn en hun passie met elkaar delen. Klinkt misschien een beetje poëtisch maar zo zie ik dat wel een beetje ;-) Ik zeg: volgend jaar weer!
Liefs Lisa
23 April 2012
Live report: Boy & Bear
Ik heb er even op moeten wachten maar gisteravond stonden ze voor m'n neus. Ik heb het natuurlijk over de mannen van Boy & Bear! Deze indie folk band was vorige maand BOTM! Daarom skip ik de biografie en gaan we meteen door naar het concert!
Vanaf de eerste minuut stonden mijn ouders, Amber en ik te genieten. Een tijdje geleden kwam ik met de cd aanzetten (en soort van eiste dat ze die moesten luisteren) omdat ik zeker wist dat zij 'm net zo goed zouden vinden als ik. Hierdoor waren we alle 4 thuis bekend met de cd en dus de muziek die Boy & Bear maakt. Toen bleek dat ze niet veel later in Bitterzoet Amsterdam zouden komen was het eerste wat ik deed kaarten inslaan! Ik heb er heel lang naar uitgekeken en het zelfs een paar keer genoemd. "Hé, het duurt nu niet lang meer!" Soms heb je kaarten maandenlang in huis en dan is de dag opeens daar, maar dit concert bleef in mijn hoofd zitten. Het fijne van Bitterzoet is dat het zo kleinschalig is. Ons eerste concert hier was van Graffiti 6, wat ik ook als één van de leukste concerten ooit ervaar. Het heeft een fijne sfeer en voor zo'n relatief kleine ruimte hartstikke goed geluid. Ze kwamen op met het eerste nummer van de cd 'Lordy May', wat ik persoonlijk één van de mooiste nummers vind. Het leuke aan concerten vind ik de interactie van de bandleden. In plaats van dat je luistert naar een cd zie je het nu live gebeuren, vlak voor je neus, dat is toch geweldig?! En wat een talenten waren de muzikanten, stuk voor stuk. De drummer en de gitarist bewezen zich door hun fantastisch muzikaal geluid. Ook de stem van de zanger klonk precies als op de plaat. Ze hadden er grote lol in en maakten tussen de nummers door veel contact met het publiek, wat voor mij altijd een pluspunt is. Ze speelden ook een aantal nummers van hun EP With Emperor Antartica wat ik live eigenlijk veel beter vond dan ik had verwacht! Daarnaast speelden ze ook nog een meesterlijke cover van de Nieuw-Zeelandse band Crowded House. Alle nummers waren stuk voor stuk genieten en hadden allemaal dat folk randje waar ik zo van hou. Helaas speelden ze maar een uurtje, maar ja.. daar was het bedrag van de tickets (€ 10,-!) ook wel naar. Lucky us, spelen ze 20 augustus in Paradiso gewoon nog een keer! We zeiden meteen tegen elkaar toen het afgelopen was: "Dan gaan we weer!" We hadden niet verwacht dat we er zo van zouden genieten. Na het concert heb ik natuurlijk even de cd gekocht, ondanks dat ze niet signeerden moest ik dit juweeltje gewoon écht hebben. Eenmaal terug naar huis hebben we in de auto de cd nog even op volle volume zitten luisteren. Ja, ik kijk heel positief terug op dit concert en ik kan je nu dan ook niets anders aanraden dan te luisteren naar deze geweldige band. Het is het dubbel en dwars waard! ;-)
Vanaf de eerste minuut stonden mijn ouders, Amber en ik te genieten. Een tijdje geleden kwam ik met de cd aanzetten (en soort van eiste dat ze die moesten luisteren) omdat ik zeker wist dat zij 'm net zo goed zouden vinden als ik. Hierdoor waren we alle 4 thuis bekend met de cd en dus de muziek die Boy & Bear maakt. Toen bleek dat ze niet veel later in Bitterzoet Amsterdam zouden komen was het eerste wat ik deed kaarten inslaan! Ik heb er heel lang naar uitgekeken en het zelfs een paar keer genoemd. "Hé, het duurt nu niet lang meer!" Soms heb je kaarten maandenlang in huis en dan is de dag opeens daar, maar dit concert bleef in mijn hoofd zitten. Het fijne van Bitterzoet is dat het zo kleinschalig is. Ons eerste concert hier was van Graffiti 6, wat ik ook als één van de leukste concerten ooit ervaar. Het heeft een fijne sfeer en voor zo'n relatief kleine ruimte hartstikke goed geluid. Ze kwamen op met het eerste nummer van de cd 'Lordy May', wat ik persoonlijk één van de mooiste nummers vind. Het leuke aan concerten vind ik de interactie van de bandleden. In plaats van dat je luistert naar een cd zie je het nu live gebeuren, vlak voor je neus, dat is toch geweldig?! En wat een talenten waren de muzikanten, stuk voor stuk. De drummer en de gitarist bewezen zich door hun fantastisch muzikaal geluid. Ook de stem van de zanger klonk precies als op de plaat. Ze hadden er grote lol in en maakten tussen de nummers door veel contact met het publiek, wat voor mij altijd een pluspunt is. Ze speelden ook een aantal nummers van hun EP With Emperor Antartica wat ik live eigenlijk veel beter vond dan ik had verwacht! Daarnaast speelden ze ook nog een meesterlijke cover van de Nieuw-Zeelandse band Crowded House. Alle nummers waren stuk voor stuk genieten en hadden allemaal dat folk randje waar ik zo van hou. Helaas speelden ze maar een uurtje, maar ja.. daar was het bedrag van de tickets (€ 10,-!) ook wel naar. Lucky us, spelen ze 20 augustus in Paradiso gewoon nog een keer! We zeiden meteen tegen elkaar toen het afgelopen was: "Dan gaan we weer!" We hadden niet verwacht dat we er zo van zouden genieten. Na het concert heb ik natuurlijk even de cd gekocht, ondanks dat ze niet signeerden moest ik dit juweeltje gewoon écht hebben. Eenmaal terug naar huis hebben we in de auto de cd nog even op volle volume zitten luisteren. Ja, ik kijk heel positief terug op dit concert en ik kan je nu dan ook niets anders aanraden dan te luisteren naar deze geweldige band. Het is het dubbel en dwars waard! ;-)
14 March 2012
BOTM #7: Boy & Bear
BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Boy & Bear!
De eerste Australische Band Of The Month is Boy & Bear, afkomstig uit Yagoona, Sydney en is opgericht in 2009. Een vrij nieuwe band zou je dus kunnen zeggen. Boy & Bear maakt prachtige indie folk muziek die je hart sneller laat kloppen. Milk & Sticks wordt regelmatig gedraaid op de radio en hoe vaker ik het hoorde, hoe beter ik het begon te vinden. Maar pas echt verliefd werd ik na hun debuutalbum Moonfire te hebben geluisterd. Vooral in de eerste paar weken na het ontdekken van dit belachelijk goeie album kon ik het niet laten 'm elke dag even te draaien. Dat was voor mij reden genoeg om deze jongens tot de 7e BOTM te kronen.
Meestal begin ik met een inleiding en kom ik daarna pas met een conclusie en wat ik zelf van de desbetreffende band of artiest vind. Vond het nu wel een keer leuk om het andersom te doen. Je weet dus hoe ik erover denk, nu ga je alles lezen over de band in kwestie. Boy & Bear begon eigenlijk als een soloproject door zanger en gitarist Dave Hosking. Al gauw sloten singer/songwriters Jake Tarasenko, Killian Gavin en Tim en Jon Hart (broers?) zich aan. De mannen kwamen elkaar vaak tegen tijdens optredens waardoor er hechte vriendschappen zijn ontstaan. Ze besloten om samen als één band verder te gaan en dat heeft goed uitgepakt. Alle stemmen bij elkaar maken het tot een harmonieus geheel. Ze worden opgemerkt door de Australische radio en krijgen een platencontract bij het bekende Universal label. Daarnaast touren ze in 2009 o.a. met Angus & Julia Stone en the Hungry Kids of Hungary. Tijdens hun Britse tour vergezellen ze zangeres Laura Marling en Alessi's Ark. Maar de band wordt pas echt populair als ze het geluk hebben in het voorprogramma van Mumford & Sons te mogen staan, tijdens hun tour door Australië. Kort daarna brengen ze hun eerste EP, With Emperor Antartica uit en komt op plaats 63 binnen in de Australische ARIA Charts. De single 'Mexican Mavis' wordt gedraaid in een aflevering van de populaire tienerserie 90210.
2011 wordt het jaar van Boy & Bear als zij hun debuutalbum Moonfire lanceren. Dit album is opgenomen in een studio in Nashville, Tennessee en weet de tweede plaats te halen in de ARIA Top 50 Album Chart. Daarnaast brengen ze dat jaar ook nog een Live EP uit én slepen ze prijs na prijs in de wacht.
Nu heeft dus ook Nederland de smaak te pakken. Binnenkort, 22 april, staan de mannen in Bitterzoet Amsterdam en ik kan blij vermelden dat ik daar aanwezig zal zijn. Ik heb er ontzettend veel zin in en daar kun je natuurlijk een uitgebreide Live Report van verwachten! ;-)
Maar wat maakt Boy & Bear nou zo bijzonder? Ten eerste merk je dat ze op dezelfde lijn liggen als Mumford & Sons (afgezien van het & teken). Folk staat centraal in hun muziek en alle instrumenten die daar mooi bij kleuren worden erbij gehaald. Daarnaast vind ik het echt een mix tussen Mumford & Sons, Fleet Foxes en The Boxer Rebellion. Je zou het een soort mengelmoes kunnen noemen. Zoals je weet hou ik gewoon heel erg van folk muziek en er kunnen er, wat mij betreft, niet genoeg bands van zijn die het maken!
Goed, ik stop ik ermee. Geen wilde verhalen of uitgebreide verslagen dit keer. Maar de band is goed op weg om het te gaan maken in de muziekwereld. Ik weet zeker dat binnen de kortste keren iedereen weet wie Boy & Bear is. En stiekem, ondanks dat ik ze binnenkort toch live ga zien, hoop ik dat ze op Lowlands komen om ook daar iedereen in te pakken. Ja, dat gaat helemaal goed komen..
Liefs Lisa
De eerste Australische Band Of The Month is Boy & Bear, afkomstig uit Yagoona, Sydney en is opgericht in 2009. Een vrij nieuwe band zou je dus kunnen zeggen. Boy & Bear maakt prachtige indie folk muziek die je hart sneller laat kloppen. Milk & Sticks wordt regelmatig gedraaid op de radio en hoe vaker ik het hoorde, hoe beter ik het begon te vinden. Maar pas echt verliefd werd ik na hun debuutalbum Moonfire te hebben geluisterd. Vooral in de eerste paar weken na het ontdekken van dit belachelijk goeie album kon ik het niet laten 'm elke dag even te draaien. Dat was voor mij reden genoeg om deze jongens tot de 7e BOTM te kronen.
Meestal begin ik met een inleiding en kom ik daarna pas met een conclusie en wat ik zelf van de desbetreffende band of artiest vind. Vond het nu wel een keer leuk om het andersom te doen. Je weet dus hoe ik erover denk, nu ga je alles lezen over de band in kwestie. Boy & Bear begon eigenlijk als een soloproject door zanger en gitarist Dave Hosking. Al gauw sloten singer/songwriters Jake Tarasenko, Killian Gavin en Tim en Jon Hart (broers?) zich aan. De mannen kwamen elkaar vaak tegen tijdens optredens waardoor er hechte vriendschappen zijn ontstaan. Ze besloten om samen als één band verder te gaan en dat heeft goed uitgepakt. Alle stemmen bij elkaar maken het tot een harmonieus geheel. Ze worden opgemerkt door de Australische radio en krijgen een platencontract bij het bekende Universal label. Daarnaast touren ze in 2009 o.a. met Angus & Julia Stone en the Hungry Kids of Hungary. Tijdens hun Britse tour vergezellen ze zangeres Laura Marling en Alessi's Ark. Maar de band wordt pas echt populair als ze het geluk hebben in het voorprogramma van Mumford & Sons te mogen staan, tijdens hun tour door Australië. Kort daarna brengen ze hun eerste EP, With Emperor Antartica uit en komt op plaats 63 binnen in de Australische ARIA Charts. De single 'Mexican Mavis' wordt gedraaid in een aflevering van de populaire tienerserie 90210.
2011 wordt het jaar van Boy & Bear als zij hun debuutalbum Moonfire lanceren. Dit album is opgenomen in een studio in Nashville, Tennessee en weet de tweede plaats te halen in de ARIA Top 50 Album Chart. Daarnaast brengen ze dat jaar ook nog een Live EP uit én slepen ze prijs na prijs in de wacht.
Nu heeft dus ook Nederland de smaak te pakken. Binnenkort, 22 april, staan de mannen in Bitterzoet Amsterdam en ik kan blij vermelden dat ik daar aanwezig zal zijn. Ik heb er ontzettend veel zin in en daar kun je natuurlijk een uitgebreide Live Report van verwachten! ;-)
Maar wat maakt Boy & Bear nou zo bijzonder? Ten eerste merk je dat ze op dezelfde lijn liggen als Mumford & Sons (afgezien van het & teken). Folk staat centraal in hun muziek en alle instrumenten die daar mooi bij kleuren worden erbij gehaald. Daarnaast vind ik het echt een mix tussen Mumford & Sons, Fleet Foxes en The Boxer Rebellion. Je zou het een soort mengelmoes kunnen noemen. Zoals je weet hou ik gewoon heel erg van folk muziek en er kunnen er, wat mij betreft, niet genoeg bands van zijn die het maken!
Goed, ik stop ik ermee. Geen wilde verhalen of uitgebreide verslagen dit keer. Maar de band is goed op weg om het te gaan maken in de muziekwereld. Ik weet zeker dat binnen de kortste keren iedereen weet wie Boy & Bear is. En stiekem, ondanks dat ik ze binnenkort toch live ga zien, hoop ik dat ze op Lowlands komen om ook daar iedereen in te pakken. Ja, dat gaat helemaal goed komen..
Liefs Lisa
