BOTM #15: Dog Is Dead

BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Dog Is Dead!



Tijd voor weer een nieuwe BOTM! Met de nadruk op 'nieuw' want dat zijn deze jongens van de indie pop band Dog Is Dead. Ze komen uit West Bridgford, Nottingham (UK) en beschrijven hun muziek als "harmonieuze en dansbare indie met een vleugje jazz". De band bestaat uit Robert Milton (zang, gitaar, bas), Rob 'Paul Roberts' White (zang en gitaar), Joss Van Wilder (zang, keyboards, gitaar), Lawrence 'Trev' Cole (zang, bas, gitaar en saxofoon) en Daniel Harvey (drums). Een muzikale vijfkoppige formatie die elkaar al vroeg leerden kennen, namelijk op school. Op hun 13e hadden ze al een bandje gevormd met de naam Oh, Henry! naar de Oh, Henry chocoladereep. Maar uiteindelijk besloten ze verder te gaan onder de naam Dog Is Dead, wat in eerste instantie ontstaan is als een grap. Om toch een verklaring voor de naam te geven zegt de band te zijn geïnspireerd door Shakespeare's Richard de Derde. Rond 2008 trad de band geregeld op in hun woonplaats Nottingham.



In 2009 tourde de band met One Night Only en Cajun Dance Party en bracht in april dat jaar hun eerste EP uit, onder hun eigen label Your Childhood Records. Daarnaast performden ze dat jaar op twee festivals in Engeland. In 2010 verzorgden ze het voorprogramma van de Amerikaanse rockband OK Go en stonden in de zomer van dat jaar op het bekende Glastonbury festival. Dat jaar kwam ook hun eerste single Glockenspiel Song uit, vervolgd door Young. Beide singles zijn best vaak gedraaid op de Britse radio.





In 2011 kregen de heren een nieuw management en tekenden bij platenlabel Atlantic Records. Daarnaast werd in maart hun single gebruikt voor de populaire Britse tienerserie Skins. Na de eerste twee singles kwam er vrij snel nieuw werk van Dog Is Dead. River Jordan en Hands Down waren de volgende twee die uitkwamen. Ook dit jaar waren ze weer continu op tournee en mochten zichzelf support acts noemen van bands als Bombay Bicycle Club, Viva Brother en Morning Parade. Ook stonden er een hoop festivals op hun lijstje waardoor ze steeds meer naamsbekendheid kregen.



Dit jaar stond volledig in het teken van hun debuutalbum All Our Favourite Stories die in oktober uitkwam. Deze 16 tracks tellende cd bevat naast hun singles nog veel meer vrolijke, maar ook mysterieuze en vooral dansbare nummers. Er is een grote UK tour voor dit jaar en volgend jaar aangekondigd, dus hopelijk gaan de mannen het helemaal maken. Ik ken ze en omschrijf ze als één van de leukste voorprogramma's die ik ooit gezien heb. Weet je het nog? Dat concert in de kleine zaal van de Melkweg op 29 maart, dit jaar? Vast niet.. daarom kun je hier het hele verslag teruglezen. Ze waren die avond de support act van Morning Parade (ook een gave band die ik dit jaar ontdekt heb). Mijn zusje en ik stonden die avond zo te genieten van al dat moois wat voorbij kwam. Om heel eerlijk te zijn had ik verwacht nooit meer iets te horen van de 'dooie hondjes'. Zo gaat het toch meestal met voorprogramma's. Maar toen ze dit najaar airplay kregen op Pinguinradio dacht ik: "Hé, misschien dacht ik dat toch verkeerd!" En dan dat geweldige album, waar ze me echt mee omver blazen. Ja, ik ben fan! Hopelijk maken ze in hun tourschema een plekje vrij om Amsterdam een bezoekje te geven. Zo ja, dan sta ik vooraan!



Dat was het weer voor nu! Kende je deze nieuwe band nog niet, check dan zeker even hun cd op Spotify. Wie weet nomineer ik 'm wel als Best Album of 2012. Maar, zover zijn we nog niet ;-) Nog een fijne week en tot snel!

Liefs Lisa

Image source 1 / 2

BOTM #9: Bombay Bicycle Club

BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Bombay Bicycle Club!



Over een paar weken staan deze heren op Pinkpop, Landgraaf. Het leek me daarom leuk om voor deze maand een band uit te kiezen die op dit grote festival mag spelen. Bombay Bicycle Club is een Engelse indie rock band uit Crouch End, Londen. Hun carrière begon anno 2006, toen aan ze gevraagd werd het V Festival in Engeland te openen, nadat zij de Channel 4's "Road to V" hadden gewonnen. Er volgden in het jaar daarna 2 EP's: The Boy I Used To Be en How We Are. De allereerste single die de band ten gehore brengt is Evening/Morning en hun debuutalbum I Had the Blues But I Shook Them Loose wordt uitgebracht op 6 juli 2009.



Jack Steadman (zanger/gitarist), Jamie MacColl (gitaar) en Suren de Saram (drums) leerden elkaar kennen op school toen ze nog maar 15 jaar oud waren. Toch hadden ze allemaal één ding gemeen met elkaar: het maken en houden van muziek. Ze traden tussen hun lessen en huiswerk door op onder de naam The Canals, maar niet veel later veranderden ze deze in Bombay Bicycle Club, vernoemd naar een keten van Indiase restaurants in Engeland. In 2006 voegt basgitarist Ed Nash zich toe bij de band, die ze tegenkwamen op een uitvaart.



In 2008 kunnen ze school eindelijk achter zich laten en zich volledig richten op de muziek. In dat jaar mogen ze op een aantal grote festivals in Groot-Brittannië spelen én krijgen ze een platencontract bij het Island Records label. Niet veel later wordt de tweede single Always Like This uitgebracht en komt in april 2009 op plek 97 in de UK Singles Chart terecht. Hun tweede album Flaws volgt een jaar later (9 mei 2010). Eerste single wordt Ivy & Gold en komt hoger in de hitlijsten dan hun vorige singles. Dit terwijl hun tweede single Rinse Me Down de UK Chart niet eens haalt. Op 19 april 2011 is Flaws daarentegen genomineerd voor de Ivor Novello award onder de categorie "best album".



De vibe om door te gaan zit er goed in bij de jongens (die je duidelijk ouder ziet worden). Op 26 augustus 2011 leveren zij hun derde studioalbum A Different Kind Of Fix af. Singles die je hiervan kent zijn o.a. Shuffle en Leave It. De vierde single van dit album is pas verschenen: How Can You Swallow So Much Sleep maar werd in 2010 al gebruikt voor de populaire Twilight film: Eclipse, als bonustrack op de soundtrack cd. Daarnaast wonnen ze in dat jaar de prestigieuze NME Award voor beste nieuwe band. Ze namen het op tegen andere grote namen in de muziekwereld: The xx, The Big Pink, La Roux, The Olivers én Mumford & Sons.



En dit is zo'n beetje het hele verhaal achter deze band die ik nog niet zo heel lang ken. Shuffle werd vorig jaar rond de herfst veel gedraaid op de radio, maar het gaf mij nog niet de doorslag om het hele album te luisteren. Na de release van Leave It besloot ik het een kans te geven en hóe! Wat een fantastisch album die me keer op keer verrast. De melodieën en het fragiele stemgeluid van Steadman maken het tot een mooi geheel. Ik snap daarom heel goed dat Mister Pinkpop Jan Smeets ze graag wilde hebben voor dit jaar. Overigens stonden ze afgelopen weekend in de Melkweg! Was jij daarbij of ga je ze live zien op zondag 27 mei op Pinkpop? Laat me weten wat je ervan vond! Ik ben erg benieuwd hoe deze mannen het live ervan brengen :)



Dit was het weer voor nu! Als laatste sluit ik af met een aantal nummers van alle cd's. Toch vind het apart dat alle 3 de albums toch wel verschillen van elkaar! Op de eerste is overduidelijk een rock sound te horen, de tweede nijgt meer naar folk en het laatst verschenen album is weer wat alternatiever. Ach ja, ik vind het wel leuk dat geëxperimenteer! :) Voor nu wens ik jullie een fijne woensdagmiddag en kom maar door als je goeie ideeën hebt voor een nieuwe BOTM (de tiende alweer!)

Liefs Lisa

Live report: Morning Parade

Gisteravond was ik samen met Amber bij een opkomend Engels bandje genaamd: Morning Parade. We zijn beide verliefd geworden op hun pas verschenen, gelijknamige debuutalbum en hebben meteen kaartjes ingeslagen voor het concert in de Melkweg op 29 maart 2012.



Morning Parade is een 5-koppige indie rock band uit Harlow, Essex UK. Leden van de band zijn: Steve Sparrow (zang en gitaar), Phil Titus (bass), Chad Thomas (gitaar), Ben Giddings (piano/synthesizer) en Andrew Hayes (drums). Net als vele andere bands ontmoetten ook zij elkaar op school. Het is begonnen met Steve en Phil die Chad leren kennen tijdens college. De 3 maken deel uit van een band met de naam: Anotherstory. Ze hebben één single uitgebracht en speelden een aantal jaar met elkaar. Toch mocht het succes niet baten en dus besloten de mannen de stekker eruit te trekken in 2007. Kort daarna heeft Steve nog een aantal soloprojecten gehad (die je overigens nog kunt terugluisteren op Youtube). Een paar maanden later loopt Steve Ben en Andy tegen het lijf en zij zijn de laatste 2 leden die aan de band worden toegevoegd. Ze hebben veel voorstellen gekregen van platenmaatschappijen maar zetten uiteindelijk hun handtekening onder het contract bij Parlophone. Hier staan onder meer Coldplay en Kylie Minogue ingeschreven. Dit gebeurde in mei 2010. In november 2010 kondigen de heren hun UK tour voor 2011 aan. Na dit festijn tourden ze in Europa samen met The Wombats. Daarnaast zouden ze vorig jaar op het Belgische Pukkelpop staan, ware het niet dat dit festival is getroffen door vreselijk noodweer wat tot een aantal doden heeft geleid. Het festival werd afgelast en het optreden ging dus niet door.



Op 5 maart 2012 kwam hun eerste album uit, met singles als Under The Stars, A&E en Us and Ourselves. Dit album is opgenomen in de studio van Blur en Gorillaz frontman Damon Albarn. Ze worden opgemerkt door de Britse radio, krijgen aardige recensies van MTV en Vogue én Under The Stars wordt gedraaid tijdens een aflevering van de populaire Amerikaanse serie The Vampire Diaries. Het geluk lijkt eindelijk aan hun kant te staan and a new band was born!



Leuk om te weten is dat de naam: “Morning Parade” is ontstaan dankzij de werkzaamheden van bandleden Steve en Phil voordat zij deelnamen aan de band. Beide heren begonnen ’s ochtends vroeg met werken en noemden de overgang tussen dag en nacht de Morning Parade.



En dan nu mijn belevenis tijdens het concert! Het was in de kleine zaal van de Melkweg, net als waar The Boxer Rebellion een paar maanden geleden optrad. Het voorprogramma was ook een Engels bandje: Dog Is Dead en Amber en ik vonden dat één van de leukste voorprogramma’s die we ooit gezien hebben. Leuke nummers en een perfect voorprogramma voor Morning Parade. Om iets over half 10 begon de hoofdact. De muziek van Morning Parade staat bekend om zijn 80’s sound, harde gitaren en snelle melodieën. Dit was deze avond duidelijk terug te horen. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het geluid af en toe echt niet al te best vond, maar de band walste er gewoon overheen en bewees hoe goed ze zijn live. Amber tikte me aan en zei dat ze de stem van de zanger op die van VanVelzen vindt lijken, en eigenlijk vind ik dat ook wel een beetje. Omdat ik de cd nog niet zo heel lang ken waren sommige nummers totaal nieuw voor me. Voordat de cd uitkwam hebben ze nog 2 EP’s uitgebracht waar ze ook een aantal nummers van gespeeld hebben. De chemie tussen de bandleden was duidelijk te zien, ze hadden er alle 5 de grootste lol in. Na het concert hebben we nog een praatje gemaakt met de toetsenist, die erg aardig was en ons de gesigneerde cd van een tientje gaf. En toen zat het er alweer op en besloten Amber en ik maar naar huis te gaan.



Het was niet het beste concert ooit, maar we hebben wel allebei een ontzettend leuke avond gehad. Als je deze band nog niet kent, neem dan snel een kijkje op de site en beluister de waanzinnige cd. Geloof me, daar ga je echt geen spijt van krijgen ;-)


Liefs Lisa

Live report: The Boxer Rebellion

Als het goed is, het allerlaatste concert van dit jaar: The Boxer Rebellion. Gisteren traden ze op in de Melkweg Amsterdam. De afsluiter van deze tour door ons landje. Ik, Amber en mijn ouders hadden de eer erbij te zijn..



Maar eerst wat informatie over deze grote band! Na de dood van zijn moeder verhuist de Amerikaanse zanger Nathan Nicholson naar Londen, waar hij (via internet) de Australische gitarist Todd Howe leert kennen. Samen met drummer Piers Hewitt en (oud)bassist Rob Loflin startten zij de band "Slipperman". Nadat Loflin de band verliet en huidig bassist Adam Harrison zijn plaats innam brengen zij hun eerste single en EP uit. In 2003 gaat de band onder de naam The Boxer Rebellion verder en speelt dat jaar op het bekende Glastonbury Festival. Daar traden ze op in de "New Bands" tent voorafgaand aan Keane. Kort daarna tekenden ze bij platenlabel Poptones. Na het uitbrengen van hun EP zouden de heren op tournee gaan met The Killers, ware het niet dat Nicholson een ernstige blindedarmperforatie oploopt en na de operatie maandenlang rust moet houden. De tour wordt afgezegd.





Maar in 2005 keert hij en de band in volle gezondheid terug en brengen hun eerste officiele album uit: "Exits". Twee weken na de release stopt Poptones ermee en gaat de band zonder platenlabel verder. Ze financierden zelf hun optredens en stonden in het voorprogramma van Editors, Lenny Kravitz en Gary Numan. In 2009 kwam indie album "Union" uit, wat werd bekroond tot "Best Alternative Album" door iTunes (USA). Hun laatste album: "The Cold Still" werd dit jaar uitgebracht en kort na de release was de band live te zien in de wereldberoemde talkshow: "Late Show With David Letterman". De band maakt prachtige melancholische muziek wat snel werd opgemerkt door de media. Hun muziek is o.a. terug te horen in de bekende series One Three Hill, Grey's Anatomy en Ghost Whisperer. Maar ook films als Accidentally On Purpose en Going The Distance (waar de band bijna centraal staat en speciaal een nummer voor schrijft). Dat was voor zover de "band info", nu snel over naar het concert!





Mensen vragen mij wel 'ns: "Word je dat nou niet zat, al die concerten?" en mijn antwoord is en blijft: "Nee, nooit!". Met volle teugen stond ik weer te genieten woensdag. Ik had me heel erg op dit concert verheugd en dat terwijl ik deze band nog maar kort ken. Maar toen ik hoorde dat ze een tour door Nederland zouden doen wist ik gelijk: daar moet ik bij zijn! Ik heb mijn moeder en Amber ook overgehaald naar deze prachtige muziek te luisteren en zij waren ook om. Vandaar het bezoek aan de Melkweg, afgelopen week. Ikzelf ben gek op de Melkweg! Het gebouw, de sfeer, het geluid.. het zit allemaal wel goed daar. Eerst speelde er natuurlijk een voorprogramma: "Tiger Pirates", die het erg naar hun zin hadden en hard moesten lachen om de "We Want More!" van het publiek. Een uur later stonden ze dan op het podium, de band waar iedereen voor gekomen is. Hun setlist was echt briljant en er kwamen zowel nieuwe als oude nummers voorbij. Maar het allermooiste nummer blijft voor mij: "Caught By The Light", die ze halverwege ten gehoren brachten. Het was net één seconde bezig en het kwam gelijk al bij me binnen. Ik werd zelfs een beetje emotioneel, en dat heb ik niet gauw kan ik je vertellen! Het einde naderde en Nathan's prachtige stem kon echt niet meer. Hij was verkouden, maar dat mocht de pret niet drukken want hij heeft het hele concert fantastisch gezongen. Na afloop ging de band nog even zijn fans gedag zeggen en signeren. Daar stonden we dan, oog in oog met deze appetijtelijke zanger! Hij heeft onze tickets én setlist gesigneerd en of dat nog niet genoeg was mochten Amber en ik met hem op de foto!



Kortom, het was een heerlijke avond om nooit te vergeten en het gaat de geschiedenisboeken in met een dikke A+!


Liefs Lisa

Have a great weekend!

So, what are your plans for this (rainy) weekend? I have nothing to do for today (anyone ideas??) But, this Sunday do I have something on the planning. We go to Utrecht again (we totally love that city) and in the afternoon, we're going to cafe Lust where Rupert Blackman will perform with his band! That's something my mom and I are really looking forward to (because we both seen him live before!)

And then Monday: "Sinterklaas!" A Dutch holiday with also an old man with a white beard (when I was little I believed he and Santa Claus were brothers) Luckely, I don't believe in Sinterklaas anymore, but it's always so nice to see those happy children dressed up like "Zwarte Piet" and Sinterklaas himself! At home, we don't celebrate this holiday anymore (only Christmas) but.. I don't know, it might be a day full of surprises!

This busy week is continuing! Yesterday I ran off to the Melkweg in Amsterdam, to buy four tickets for The Boxer Rebellion on Wednesday December 7. I'm so thrilled to see this band live! They were guests Friday morning at my all time favorite radio show Giel! And then I realised I haven't bought tickets yet!

On Friday December 9, I have a reunion with my old classmates from High School (2004-2006) and the last time I've seen my friends was about two years ago! We're having dinner at a fancy place at the Koemarkt in Purmerend and we're eating tapas! I can't wait to see everyone again! I'm so curious how they're doing these days..

But yesterday was also a very good day! After the regular lessons: English, Dutch and Marketing do we have every Friday: Art & Design (a new school subject) Last week we went painting and this week we're going out to the city! As you might have heard, Amsterdam is a beautiful inspirational city where you can make lots of nice pictures. We went to several art galleries and ended the day at the Leidseplein with hot chocolate! Here I have some photos of that day.

Well, that is enough information for now. I hope you all have a great weekend with nice plans and hopefully better weather than here in my country ;)


Love Lisa