Image found here
Showing posts with label radio. Show all posts
Showing posts with label radio. Show all posts
30 October 2012
Clip: All I Want
Vorige week hoorde ik dit prachtige nummer voor het eerst op de radio. Kodaline is de naam en komt uit Dublin, Ierland. Hun EP The Kodaline bevat naast dit juweeltje nog drie andere nummers die je hart sneller doen kloppen. Vergelijkingen als: 'De nieuwe Coldplay' en 'Beste nieuwkomer van 2012' schieten als paddestoelen uit de grond. De clip van All I Want is natuurlijk alleen al goud waard. Alhoewel ik van sommige bronnen heb vernomen dat zij het teveel vinden afleiden van het nummer. Ik vind dit soort videoclips juist heerlijk! Je zou er bijna een traantje van moeten wegpinken, zo mooi. Kodaline staat a.s. vrijdag op het London Calling festival in Paradiso, dus mocht je ze graag in het echt willen zien, dan is nu je kans! Oke, genoeg gepraat.. start snel de videoclip en ga er even lekker voor zitten. Geniet!
Image found here
Image found here
16 May 2012
BOTM #9: Bombay Bicycle Club
BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Bombay Bicycle Club!
Over een paar weken staan deze heren op Pinkpop, Landgraaf. Het leek me daarom leuk om voor deze maand een band uit te kiezen die op dit grote festival mag spelen. Bombay Bicycle Club is een Engelse indie rock band uit Crouch End, Londen. Hun carrière begon anno 2006, toen aan ze gevraagd werd het V Festival in Engeland te openen, nadat zij de Channel 4's "Road to V" hadden gewonnen. Er volgden in het jaar daarna 2 EP's: The Boy I Used To Be en How We Are. De allereerste single die de band ten gehore brengt is Evening/Morning en hun debuutalbum I Had the Blues But I Shook Them Loose wordt uitgebracht op 6 juli 2009.
Jack Steadman (zanger/gitarist), Jamie MacColl (gitaar) en Suren de Saram (drums) leerden elkaar kennen op school toen ze nog maar 15 jaar oud waren. Toch hadden ze allemaal één ding gemeen met elkaar: het maken en houden van muziek. Ze traden tussen hun lessen en huiswerk door op onder de naam The Canals, maar niet veel later veranderden ze deze in Bombay Bicycle Club, vernoemd naar een keten van Indiase restaurants in Engeland. In 2006 voegt basgitarist Ed Nash zich toe bij de band, die ze tegenkwamen op een uitvaart.
In 2008 kunnen ze school eindelijk achter zich laten en zich volledig richten op de muziek. In dat jaar mogen ze op een aantal grote festivals in Groot-Brittannië spelen én krijgen ze een platencontract bij het Island Records label. Niet veel later wordt de tweede single Always Like This uitgebracht en komt in april 2009 op plek 97 in de UK Singles Chart terecht. Hun tweede album Flaws volgt een jaar later (9 mei 2010). Eerste single wordt Ivy & Gold en komt hoger in de hitlijsten dan hun vorige singles. Dit terwijl hun tweede single Rinse Me Down de UK Chart niet eens haalt. Op 19 april 2011 is Flaws daarentegen genomineerd voor de Ivor Novello award onder de categorie "best album".
De vibe om door te gaan zit er goed in bij de jongens (die je duidelijk ouder ziet worden). Op 26 augustus 2011 leveren zij hun derde studioalbum A Different Kind Of Fix af. Singles die je hiervan kent zijn o.a. Shuffle en Leave It. De vierde single van dit album is pas verschenen: How Can You Swallow So Much Sleep maar werd in 2010 al gebruikt voor de populaire Twilight film: Eclipse, als bonustrack op de soundtrack cd. Daarnaast wonnen ze in dat jaar de prestigieuze NME Award voor beste nieuwe band. Ze namen het op tegen andere grote namen in de muziekwereld: The xx, The Big Pink, La Roux, The Olivers én Mumford & Sons.
En dit is zo'n beetje het hele verhaal achter deze band die ik nog niet zo heel lang ken. Shuffle werd vorig jaar rond de herfst veel gedraaid op de radio, maar het gaf mij nog niet de doorslag om het hele album te luisteren. Na de release van Leave It besloot ik het een kans te geven en hóe! Wat een fantastisch album die me keer op keer verrast. De melodieën en het fragiele stemgeluid van Steadman maken het tot een mooi geheel. Ik snap daarom heel goed dat Mister Pinkpop Jan Smeets ze graag wilde hebben voor dit jaar. Overigens stonden ze afgelopen weekend in de Melkweg! Was jij daarbij of ga je ze live zien op zondag 27 mei op Pinkpop? Laat me weten wat je ervan vond! Ik ben erg benieuwd hoe deze mannen het live ervan brengen :)
Dit was het weer voor nu! Als laatste sluit ik af met een aantal nummers van alle cd's. Toch vind het apart dat alle 3 de albums toch wel verschillen van elkaar! Op de eerste is overduidelijk een rock sound te horen, de tweede nijgt meer naar folk en het laatst verschenen album is weer wat alternatiever. Ach ja, ik vind het wel leuk dat geëxperimenteer! :) Voor nu wens ik jullie een fijne woensdagmiddag en kom maar door als je goeie ideeën hebt voor een nieuwe BOTM (de tiende alweer!)
Liefs Lisa
Over een paar weken staan deze heren op Pinkpop, Landgraaf. Het leek me daarom leuk om voor deze maand een band uit te kiezen die op dit grote festival mag spelen. Bombay Bicycle Club is een Engelse indie rock band uit Crouch End, Londen. Hun carrière begon anno 2006, toen aan ze gevraagd werd het V Festival in Engeland te openen, nadat zij de Channel 4's "Road to V" hadden gewonnen. Er volgden in het jaar daarna 2 EP's: The Boy I Used To Be en How We Are. De allereerste single die de band ten gehore brengt is Evening/Morning en hun debuutalbum I Had the Blues But I Shook Them Loose wordt uitgebracht op 6 juli 2009.
Jack Steadman (zanger/gitarist), Jamie MacColl (gitaar) en Suren de Saram (drums) leerden elkaar kennen op school toen ze nog maar 15 jaar oud waren. Toch hadden ze allemaal één ding gemeen met elkaar: het maken en houden van muziek. Ze traden tussen hun lessen en huiswerk door op onder de naam The Canals, maar niet veel later veranderden ze deze in Bombay Bicycle Club, vernoemd naar een keten van Indiase restaurants in Engeland. In 2006 voegt basgitarist Ed Nash zich toe bij de band, die ze tegenkwamen op een uitvaart.
In 2008 kunnen ze school eindelijk achter zich laten en zich volledig richten op de muziek. In dat jaar mogen ze op een aantal grote festivals in Groot-Brittannië spelen én krijgen ze een platencontract bij het Island Records label. Niet veel later wordt de tweede single Always Like This uitgebracht en komt in april 2009 op plek 97 in de UK Singles Chart terecht. Hun tweede album Flaws volgt een jaar later (9 mei 2010). Eerste single wordt Ivy & Gold en komt hoger in de hitlijsten dan hun vorige singles. Dit terwijl hun tweede single Rinse Me Down de UK Chart niet eens haalt. Op 19 april 2011 is Flaws daarentegen genomineerd voor de Ivor Novello award onder de categorie "best album".
De vibe om door te gaan zit er goed in bij de jongens (die je duidelijk ouder ziet worden). Op 26 augustus 2011 leveren zij hun derde studioalbum A Different Kind Of Fix af. Singles die je hiervan kent zijn o.a. Shuffle en Leave It. De vierde single van dit album is pas verschenen: How Can You Swallow So Much Sleep maar werd in 2010 al gebruikt voor de populaire Twilight film: Eclipse, als bonustrack op de soundtrack cd. Daarnaast wonnen ze in dat jaar de prestigieuze NME Award voor beste nieuwe band. Ze namen het op tegen andere grote namen in de muziekwereld: The xx, The Big Pink, La Roux, The Olivers én Mumford & Sons.
En dit is zo'n beetje het hele verhaal achter deze band die ik nog niet zo heel lang ken. Shuffle werd vorig jaar rond de herfst veel gedraaid op de radio, maar het gaf mij nog niet de doorslag om het hele album te luisteren. Na de release van Leave It besloot ik het een kans te geven en hóe! Wat een fantastisch album die me keer op keer verrast. De melodieën en het fragiele stemgeluid van Steadman maken het tot een mooi geheel. Ik snap daarom heel goed dat Mister Pinkpop Jan Smeets ze graag wilde hebben voor dit jaar. Overigens stonden ze afgelopen weekend in de Melkweg! Was jij daarbij of ga je ze live zien op zondag 27 mei op Pinkpop? Laat me weten wat je ervan vond! Ik ben erg benieuwd hoe deze mannen het live ervan brengen :)
Dit was het weer voor nu! Als laatste sluit ik af met een aantal nummers van alle cd's. Toch vind het apart dat alle 3 de albums toch wel verschillen van elkaar! Op de eerste is overduidelijk een rock sound te horen, de tweede nijgt meer naar folk en het laatst verschenen album is weer wat alternatiever. Ach ja, ik vind het wel leuk dat geëxperimenteer! :) Voor nu wens ik jullie een fijne woensdagmiddag en kom maar door als je goeie ideeën hebt voor een nieuwe BOTM (de tiende alweer!)
Liefs Lisa
9 May 2012
Clip: The Wave
Elke keer als ik dit nummer op de radio hoor zag ik een clip voor me met 2 dansende meisjes die overdreven aan het schudden met hun heupen waren (denk aan hoelahoepen zonder de hoepel). Toen ik eenmaal de clip zag wist ik wel beter. De Zweedse band Miike Snow had blijkbaar andere plannen voor de videoclip van het nummer The Wave. Vreemd, maar het blijft wat mij betreft een te gek nummer! ;-)
15 February 2012
BOTM #6: First Aid Kit
BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: First Aid Kit!
We blijven nog even in de folk scene want de Zweedse zusjes Johanna (21) en Klara (18) geboren in Söderberg zijn deze maand "Band Of The Month"! In 2007 beginnen ze met het schrijven van hun eigen liedjes. Maar hun grote doorbraak komt in 2008 wanneer ze Tiger Mountain Peasant Song van de Fleet Foxes (akoestisch) op Youtube zetten. De video is inmiddels al ruim 2,8 miljoen keer bekeken and a new band was born! First Aid Kit (EHBO-kit is de Nederlandse vertaling) brengt in april 2008 hun eerste EP uit "Drunken Trees" en wordt veelvuldig gedraaid op de Zweedse radio. Platenlabel Rabid Records lanceert het schijfje maar wordt een jaar later overgenomen door Wichita Records die er 4 nummers aan toevoegt.
2 jaar later (25 januari 2010) verschijnt hun debuutalbum: "The Big Black & The Blue". Hierbij komt een lange intensieve tour kijken. Ze treden onder meer op in Groot-Brittannië, Noord-Amerika, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en delen van Europa. Als klap op de vuurpijl staan ze die zomer op het Primavera Festival in Barcelona. Een paar maanden later zijn de meiden in Nashville, Tennessee en worden gevraagd door niemand minder dan Jack White voor het opnemen van een single voor zijn Third Man Records reeks. In februari 2011 slaan First Aid Kit en indie rock band Bright Eyes de handen ineen en werken aan een nieuwe plaat die nog uitgebracht moet worden, maar zal worden geproduceerd door Mike Mogis.
Afgelopen maand (vrijdag 20 januari 2012) kwam hun tweede studio album: "The Lion's Roar" met de gelijknamige single uit. De bijzondere clip van dit nummer werd vaak gedraaid op MTV waardoor ik deze band heb leren kennen. Sinds een paar weken is ook hun tweede single Emmylou uit en komt regelmatig voorbij op Pinguinradio.
Je ziet het, ik ben er doorheen met m'n informatie! Jammer dat er weinig over deze band te vinden is. Nadat ik hopeloos verliefd werd op Alela Diane en haar prachtige folklorische stem ontdekte ik deze 2 meiden die bewijzen dat net zo goed te kunnen. Ik heb The Lion's Roar ontzettend veel gedraaid en was benieuwd naar het nieuwe album. Daar werd ik ook erg blij van kan ik je vertellen! Dat deze meiden nog maar zo jong zijn vind ik echt heel bijzonder. Hun tweestemmigheid en mooie dromerige liedjes brengen je heel even, heel ver weg van de bewoonde wereld.
Ik hoop dat het de meiden echt gaat lukken om nationaal en internationaal door te breken. Dat ze hier vaak op de Nederlandse radio en tv te zien/horen zijn is in ieder geval al een goed teken. Ik heb niks kunnen vinden over een optreden hier in het verleden of binnenkort. Hopelijk maken ze, ondanks hun drukke tourschema's, toch nog een plekje vrij om in Nederland te spelen. Ik ben er dan zeker bij!
Een vrij korte, maar wel sterke "Band Of The Month" deze maand. Heb je zelf nog suggesties of leuke, nieuwe (oude mag ook) bands of artiesten die volgens jou écht de "Band Of The Month" moeten worden, moet je me maar even privé een mailtje sturen. Ik hoor graag jullie tips! :)
Dit was het voor nu, tot snel weer ziens.. Of beter gezegd: "Vi ses snart"!
We blijven nog even in de folk scene want de Zweedse zusjes Johanna (21) en Klara (18) geboren in Söderberg zijn deze maand "Band Of The Month"! In 2007 beginnen ze met het schrijven van hun eigen liedjes. Maar hun grote doorbraak komt in 2008 wanneer ze Tiger Mountain Peasant Song van de Fleet Foxes (akoestisch) op Youtube zetten. De video is inmiddels al ruim 2,8 miljoen keer bekeken and a new band was born! First Aid Kit (EHBO-kit is de Nederlandse vertaling) brengt in april 2008 hun eerste EP uit "Drunken Trees" en wordt veelvuldig gedraaid op de Zweedse radio. Platenlabel Rabid Records lanceert het schijfje maar wordt een jaar later overgenomen door Wichita Records die er 4 nummers aan toevoegt.
2 jaar later (25 januari 2010) verschijnt hun debuutalbum: "The Big Black & The Blue". Hierbij komt een lange intensieve tour kijken. Ze treden onder meer op in Groot-Brittannië, Noord-Amerika, Canada, Australië, Nieuw-Zeeland en delen van Europa. Als klap op de vuurpijl staan ze die zomer op het Primavera Festival in Barcelona. Een paar maanden later zijn de meiden in Nashville, Tennessee en worden gevraagd door niemand minder dan Jack White voor het opnemen van een single voor zijn Third Man Records reeks. In februari 2011 slaan First Aid Kit en indie rock band Bright Eyes de handen ineen en werken aan een nieuwe plaat die nog uitgebracht moet worden, maar zal worden geproduceerd door Mike Mogis.
Afgelopen maand (vrijdag 20 januari 2012) kwam hun tweede studio album: "The Lion's Roar" met de gelijknamige single uit. De bijzondere clip van dit nummer werd vaak gedraaid op MTV waardoor ik deze band heb leren kennen. Sinds een paar weken is ook hun tweede single Emmylou uit en komt regelmatig voorbij op Pinguinradio.
Je ziet het, ik ben er doorheen met m'n informatie! Jammer dat er weinig over deze band te vinden is. Nadat ik hopeloos verliefd werd op Alela Diane en haar prachtige folklorische stem ontdekte ik deze 2 meiden die bewijzen dat net zo goed te kunnen. Ik heb The Lion's Roar ontzettend veel gedraaid en was benieuwd naar het nieuwe album. Daar werd ik ook erg blij van kan ik je vertellen! Dat deze meiden nog maar zo jong zijn vind ik echt heel bijzonder. Hun tweestemmigheid en mooie dromerige liedjes brengen je heel even, heel ver weg van de bewoonde wereld.
Ik hoop dat het de meiden echt gaat lukken om nationaal en internationaal door te breken. Dat ze hier vaak op de Nederlandse radio en tv te zien/horen zijn is in ieder geval al een goed teken. Ik heb niks kunnen vinden over een optreden hier in het verleden of binnenkort. Hopelijk maken ze, ondanks hun drukke tourschema's, toch nog een plekje vrij om in Nederland te spelen. Ik ben er dan zeker bij!
Een vrij korte, maar wel sterke "Band Of The Month" deze maand. Heb je zelf nog suggesties of leuke, nieuwe (oude mag ook) bands of artiesten die volgens jou écht de "Band Of The Month" moeten worden, moet je me maar even privé een mailtje sturen. Ik hoor graag jullie tips! :)
Dit was het voor nu, tot snel weer ziens.. Of beter gezegd: "Vi ses snart"!
11 January 2012
BOTM #5: Bell X1
BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Bell X1!
De uit Ierland afkomstige indie rock band Bell X1 is opgericht in 1999 en is vernoemd naar het allereerste vliegtuig dat de geluidsbarrière doorbrak. Bandleden Paul Noonan (zang), David Geraghty (gitaar, keyboard), Dominic Philips (bass) en Brain Crosby (gitaar) vormden samen met Damien Rice van 1991 tot 1998 de groep Juniper die maar kort bestaan heeft door de uiteenlopende ideeën en meningen van de bandleden en het platenlabel. Damien Rice heeft een grote solocarrière opgebouwd, de overige bandleden zijn verder gegaan onder een nieuwe naam en hebben ook inmiddels 5 studioalbums op hun naam staan.
Te beginnen met 'Neither Am I' uit het jaar 2000. Dit album wordt een groot succes in Ierland en komt hoog in de albumlijsten te staan. De band hoopte ook het Verenigd Koninkrijk en Europa omver te blazen maar dit is helaas (nog) niet gelukt. Wél staan dat jaar de Ierse mannen op het bekende Eurosonic Festival in ons eigen Groningen.
'Music In Mouth' (2003) doet het beter in de media en wordt dubbel platina in Ierland. Ook verschijnen er 4 singles mét videoclip en zijn de heren vaker op de radio te horen. Naast hun eigen tour door de UK en Europa is de band ook opstap met andere bekende namen als Aqualung, Keane, Snow Patrol en Starsailor. Maar in 2004 begon ook Amerika deze band op te merken. Het mooie nummer "Eve, The Apple Of My Eye" werd gedraaid tijdens een lesbische scène in de serie The O.C.
In 2005 verschijnt 'Flock', hun derde studioalbum. Hier komt ook een live cd en dvd van uit: 'Tour de Flock', opgenomen in de Point Theatre in Dublin. Bekende singles van dit album zijn "Bigger Than Me", "Flame" en "Rocky Took A Lover" die ze live spelen tijdens een uitzending van (daar is 'ie weer) de Late Show with David Letterman. In 2007 heeft de band voor de zoveelste keer problemen met hun platenmaatschappij. Toch gaat hun tour door Noord Amerika gewoon door. Dit is ook niet echt een succes als blijkt dat tijdens de vlucht de gitaren zoek zijn geraakt. En of dat nog niet genoeg is brandt hun tourbus volledig uit en is er sprake van € 32.000 euro aan schade. Gelukkig zijn er geen slachttoffers gevallen maar is de tour wel onmiddellijk stopgezet.
We zijn inmiddels 4 jaar verder en Bell X1 levert weer een nieuwe weergaloze plaat af: 'Blue Lights On The Runway'. Ter promotie hiervan staan ze in 2009 continu op de bühne. Waaronder verschillende festivals in Europa en ze mogen samen met The Script het voorprogramma van U2 verzorgen. Het album is ook in Nederland goed ontvangen. Ik heb daarom een leuk filmpje voor je van Eric Corton die voor NRC Rocks nieuwe bands en artiesten onder de loep neemt. Klik hier voor de link!
Dit jaar kwam 'Bloodless Coup' uit, het album waarmee ik ze heb leren kennen en die naast Nederland ook is uitgebracht in Duitsland, België, Groot-Brittannië, Frankrijk, Amerika en Canada.
Bell X1 haalt de ene prijs na de ander binnen en heeft Ierland goed op de kaart gezet. Qua stijl lijkt het heel veel op de Talking Heads, wat zijzelf ook beamen en wat voor hun een grote inspiratiebron was/is. Ikzelf heb 'Bloodless Coup' helemaal grijsgedraaid afgelopen jaar omdat het een album is wat alle kanten opgaat. Het is spannend en mysterieus maar tegelijkertijd mooi en relaxt. Hij staat dan ook niet voor niks op 2 in The Music List Of 2011. Weer een band met toegevoegde waarde en juist omdat ze niet zo heel bekend zijn hier in Nederland wilde ik ze graag aan jullie voorstellen. Ik hoop dat ze snel weer ons landje mogen verblijden met een concert!
Dat was 'm weer voor nu! Ik hoop dat je het interessant vond om wat te weten te komen over deze wat onbekende maar fantastische band. Naast alle gouden en platina platen aan de muur mogen ze van mij ook de "Best Album Cover" (of every CD) in ontvangst nemen, want daar hebben ze echt goed over nagedacht. Ditzelfde geldt voor alle videoclips die allemaal goed in elkaar zitten en die leuk zijn om te bekijken.
Wordt het een artiest volgende maand of toch weer een band die in het zonnetje gezet mag worden? Blijf me volgen via Twitter waar ik heel misschien wat hints zal geven ;-) Maar, je kunt natuurlijk ook de oude BOTM's bekijken!
Liefs Lisa
De uit Ierland afkomstige indie rock band Bell X1 is opgericht in 1999 en is vernoemd naar het allereerste vliegtuig dat de geluidsbarrière doorbrak. Bandleden Paul Noonan (zang), David Geraghty (gitaar, keyboard), Dominic Philips (bass) en Brain Crosby (gitaar) vormden samen met Damien Rice van 1991 tot 1998 de groep Juniper die maar kort bestaan heeft door de uiteenlopende ideeën en meningen van de bandleden en het platenlabel. Damien Rice heeft een grote solocarrière opgebouwd, de overige bandleden zijn verder gegaan onder een nieuwe naam en hebben ook inmiddels 5 studioalbums op hun naam staan.
Te beginnen met 'Neither Am I' uit het jaar 2000. Dit album wordt een groot succes in Ierland en komt hoog in de albumlijsten te staan. De band hoopte ook het Verenigd Koninkrijk en Europa omver te blazen maar dit is helaas (nog) niet gelukt. Wél staan dat jaar de Ierse mannen op het bekende Eurosonic Festival in ons eigen Groningen.
'Music In Mouth' (2003) doet het beter in de media en wordt dubbel platina in Ierland. Ook verschijnen er 4 singles mét videoclip en zijn de heren vaker op de radio te horen. Naast hun eigen tour door de UK en Europa is de band ook opstap met andere bekende namen als Aqualung, Keane, Snow Patrol en Starsailor. Maar in 2004 begon ook Amerika deze band op te merken. Het mooie nummer "Eve, The Apple Of My Eye" werd gedraaid tijdens een lesbische scène in de serie The O.C.
In 2005 verschijnt 'Flock', hun derde studioalbum. Hier komt ook een live cd en dvd van uit: 'Tour de Flock', opgenomen in de Point Theatre in Dublin. Bekende singles van dit album zijn "Bigger Than Me", "Flame" en "Rocky Took A Lover" die ze live spelen tijdens een uitzending van (daar is 'ie weer) de Late Show with David Letterman. In 2007 heeft de band voor de zoveelste keer problemen met hun platenmaatschappij. Toch gaat hun tour door Noord Amerika gewoon door. Dit is ook niet echt een succes als blijkt dat tijdens de vlucht de gitaren zoek zijn geraakt. En of dat nog niet genoeg is brandt hun tourbus volledig uit en is er sprake van € 32.000 euro aan schade. Gelukkig zijn er geen slachttoffers gevallen maar is de tour wel onmiddellijk stopgezet.
We zijn inmiddels 4 jaar verder en Bell X1 levert weer een nieuwe weergaloze plaat af: 'Blue Lights On The Runway'. Ter promotie hiervan staan ze in 2009 continu op de bühne. Waaronder verschillende festivals in Europa en ze mogen samen met The Script het voorprogramma van U2 verzorgen. Het album is ook in Nederland goed ontvangen. Ik heb daarom een leuk filmpje voor je van Eric Corton die voor NRC Rocks nieuwe bands en artiesten onder de loep neemt. Klik hier voor de link!
Dit jaar kwam 'Bloodless Coup' uit, het album waarmee ik ze heb leren kennen en die naast Nederland ook is uitgebracht in Duitsland, België, Groot-Brittannië, Frankrijk, Amerika en Canada.
Bell X1 haalt de ene prijs na de ander binnen en heeft Ierland goed op de kaart gezet. Qua stijl lijkt het heel veel op de Talking Heads, wat zijzelf ook beamen en wat voor hun een grote inspiratiebron was/is. Ikzelf heb 'Bloodless Coup' helemaal grijsgedraaid afgelopen jaar omdat het een album is wat alle kanten opgaat. Het is spannend en mysterieus maar tegelijkertijd mooi en relaxt. Hij staat dan ook niet voor niks op 2 in The Music List Of 2011. Weer een band met toegevoegde waarde en juist omdat ze niet zo heel bekend zijn hier in Nederland wilde ik ze graag aan jullie voorstellen. Ik hoop dat ze snel weer ons landje mogen verblijden met een concert!
Dat was 'm weer voor nu! Ik hoop dat je het interessant vond om wat te weten te komen over deze wat onbekende maar fantastische band. Naast alle gouden en platina platen aan de muur mogen ze van mij ook de "Best Album Cover" (of every CD) in ontvangst nemen, want daar hebben ze echt goed over nagedacht. Ditzelfde geldt voor alle videoclips die allemaal goed in elkaar zitten en die leuk zijn om te bekijken.
Wordt het een artiest volgende maand of toch weer een band die in het zonnetje gezet mag worden? Blijf me volgen via Twitter waar ik heel misschien wat hints zal geven ;-) Maar, je kunt natuurlijk ook de oude BOTM's bekijken!
Liefs Lisa
17 September 2011
Kink FM Bedankt!
Goodmorning everyone! :)
Waarschijnlijk hebben jullie het allemaal kunnen lezen via Twitter. Het was donderdagmiddag 1 uur, ik was net terug van lunchen met m'n collega's en deed mijn dopjes weer in m'n oren. Kink FM stond aan, zo lang het nog kan, want het houdt op te bestaan per 1 oktober dit jaar :'( Ik luister nog niet zo heel lang Kink FM. Mijn vader wel, al vanaf het begin. En hij heeft me simpelweg aangestoken met het "Kink Virus". Elke keer als ik aan hem vroeg: "Wauw! Klinkt goed dit, hoe kom je hieraan?" Dan zei hij: "Van Kink natuurlijk!" Oftewel, Kink FM is qua alternatieve muziek helemaal mijn radiostation.
Maar om terug te komen op donderdagmiddag 1 uur. Dat ze stoppen is al erg genoeg maar ze konden het niet over hun hart verkrijgen gewoon de stekker eruit te trekken zonder.. Een super vet feest te orgaiseren! Het: "Kink FM Bedankt feest" in Tivoli Utrecht op vrijdagavond 16 september. Met optredens van o.a. Kensington, GEM, The Deaf en Go Back to the Zoo! (Mijn lievelingsbands dus.. (A) Je kon je inschrijven voor dit gratis event (niet gedaan, heeel stom!) en zo op de gastenlijst terecht komen. En, omdat de kaarten eigenlijk al uitverkocht waren, besloten toch een paar DJ's deze week nog extra kaarten weg te geven. Mijn vader heeft al heel vaak wat gewonnen, kaartjes voor Depeche Mode, een camera en zijn naam wordt vaak genoemd bij spelletjes. (Alsof er nooit meer luisteraars zijn, haha) Maar nu moest ik er ook aan geloven. Ik stuurde een smsje met "Kink Bedankt" naar Kink FM, niet met het idee dat ik een paar minuten later gebeld werd. Ja, echt.. ik schrok me rot toen mijn broekzak trilde! Ik seinde snel naar Susanne en Elena: "Ik kom op de radio!" en nam op. "Dag Lisa, met Nando Kok van Kink FM spreek je!" Aaaa! Ik was nog nooit op de radio geweest dus ik vond dit zo spannend! Ik vertelde over mijn stage en dat ik nog geen weekend plannen had en toen zei hij: "Nou, nu wel!" Yes! Ik mocht heen samen met... "En Lisa, wie neem je mee?". "Nou, ik ben het mijn vader eigenlijk wel verschuldigd ;-)". "Top, dan zie ik jullie morgen! Heel veel plezier!". En toen hing 'ie op. Zucht. Mijn collega's waren natuurlijk door het dolle heen en ik vertelde alle details. Snel m'n vader en moeder gebeld dat ze naar de radio moesten luisteren en ja hoor, daar was ik.. een kwartier later. M'n moeder was zo trots op me! En ik stiekem ook een beetje op mezelf :)
En gisteren was het dus eindelijk zover! Ik was nog nooit in Utrecht geweest dus dat vond ik op zich al heel leuk. We waren ruim van te voren op tijd en het was nog niet zo druk dus we konden lekker vooraan staan. Kensington opende om half 8. Mijn vader had ze nog niet eerder live gezien en was diep onder de indruk. Daarna kwam een nieuw bandje, GEM.. ook erg gaaf! En toen maakte ze bekend dat er een 'suprise act' zou zijn vanavond. En wie stond er een paar minuten later op het podium: Dazzled Kid! :D Mijn dag kon niet meer stuk! Hij speelde 2 fantastische nieuwe nummers en ik had de avond van m'n leven. Daarna kwam The Deaf, dit was ook live helemaal te gek! En natuurlijk, daar stonden ze weer: de mannen van Go Back to the Zoo sloten deze geweldige avond in stijl af. Ik ben helemaal los gegaan en kon eind van de avond niet meer lopen. So, that was my Friday night! Mijn volgende blog stond eigenlijk voor morgen op de planning, maar ik moest deze gebeurtenis gewoon met jullie delen! "I was great", twitterde ik toen ik thuis kwam. And sure it was! :)
Liefs Lisa
Kensington
Dazzled Kid
The Deaf
Waarschijnlijk hebben jullie het allemaal kunnen lezen via Twitter. Het was donderdagmiddag 1 uur, ik was net terug van lunchen met m'n collega's en deed mijn dopjes weer in m'n oren. Kink FM stond aan, zo lang het nog kan, want het houdt op te bestaan per 1 oktober dit jaar :'( Ik luister nog niet zo heel lang Kink FM. Mijn vader wel, al vanaf het begin. En hij heeft me simpelweg aangestoken met het "Kink Virus". Elke keer als ik aan hem vroeg: "Wauw! Klinkt goed dit, hoe kom je hieraan?" Dan zei hij: "Van Kink natuurlijk!" Oftewel, Kink FM is qua alternatieve muziek helemaal mijn radiostation.
Maar om terug te komen op donderdagmiddag 1 uur. Dat ze stoppen is al erg genoeg maar ze konden het niet over hun hart verkrijgen gewoon de stekker eruit te trekken zonder.. Een super vet feest te orgaiseren! Het: "Kink FM Bedankt feest" in Tivoli Utrecht op vrijdagavond 16 september. Met optredens van o.a. Kensington, GEM, The Deaf en Go Back to the Zoo! (Mijn lievelingsbands dus.. (A) Je kon je inschrijven voor dit gratis event (niet gedaan, heeel stom!) en zo op de gastenlijst terecht komen. En, omdat de kaarten eigenlijk al uitverkocht waren, besloten toch een paar DJ's deze week nog extra kaarten weg te geven. Mijn vader heeft al heel vaak wat gewonnen, kaartjes voor Depeche Mode, een camera en zijn naam wordt vaak genoemd bij spelletjes. (Alsof er nooit meer luisteraars zijn, haha) Maar nu moest ik er ook aan geloven. Ik stuurde een smsje met "Kink Bedankt" naar Kink FM, niet met het idee dat ik een paar minuten later gebeld werd. Ja, echt.. ik schrok me rot toen mijn broekzak trilde! Ik seinde snel naar Susanne en Elena: "Ik kom op de radio!" en nam op. "Dag Lisa, met Nando Kok van Kink FM spreek je!" Aaaa! Ik was nog nooit op de radio geweest dus ik vond dit zo spannend! Ik vertelde over mijn stage en dat ik nog geen weekend plannen had en toen zei hij: "Nou, nu wel!" Yes! Ik mocht heen samen met... "En Lisa, wie neem je mee?". "Nou, ik ben het mijn vader eigenlijk wel verschuldigd ;-)". "Top, dan zie ik jullie morgen! Heel veel plezier!". En toen hing 'ie op. Zucht. Mijn collega's waren natuurlijk door het dolle heen en ik vertelde alle details. Snel m'n vader en moeder gebeld dat ze naar de radio moesten luisteren en ja hoor, daar was ik.. een kwartier later. M'n moeder was zo trots op me! En ik stiekem ook een beetje op mezelf :)
En gisteren was het dus eindelijk zover! Ik was nog nooit in Utrecht geweest dus dat vond ik op zich al heel leuk. We waren ruim van te voren op tijd en het was nog niet zo druk dus we konden lekker vooraan staan. Kensington opende om half 8. Mijn vader had ze nog niet eerder live gezien en was diep onder de indruk. Daarna kwam een nieuw bandje, GEM.. ook erg gaaf! En toen maakte ze bekend dat er een 'suprise act' zou zijn vanavond. En wie stond er een paar minuten later op het podium: Dazzled Kid! :D Mijn dag kon niet meer stuk! Hij speelde 2 fantastische nieuwe nummers en ik had de avond van m'n leven. Daarna kwam The Deaf, dit was ook live helemaal te gek! En natuurlijk, daar stonden ze weer: de mannen van Go Back to the Zoo sloten deze geweldige avond in stijl af. Ik ben helemaal los gegaan en kon eind van de avond niet meer lopen. So, that was my Friday night! Mijn volgende blog stond eigenlijk voor morgen op de planning, maar ik moest deze gebeurtenis gewoon met jullie delen! "I was great", twitterde ik toen ik thuis kwam. And sure it was! :)
Liefs Lisa
Kensington
Dazzled Kid
The Deaf
