City report: Londen

Afgelopen weekend was ik in Londen! Dé stad waar ik van jongs af aan al van droom om naartoe te gaan. Maar dit keer ging ik écht. Met de ferry die op vrijdagmiddag in Hoek van Holland op ons lag te wachten. In dit verslag lees je hoe ik deze korte, maar wel ontzettend leuke stedentrip heb ervaren. Én natuurlijk laat ik je een aantal foto's zien van die dag ;-)




We gingen dus per boot naar Engeland. Daar kregen we een 3-gangen diner en de volgende ochtend een ontbijtbuffet. We meerden aan in de haven van Harwich, waar we op de trein stapten naar Londen. Toen we eenmaal aankwamen gingen we gelijk de stad verkennen. We zorgden ervoor dat we een plattegrond in handen kregen, zijn vervolgens door de hele stad gaan lopen en zochten naar de populaire hotspots van Londen. De Theems, London Eye, Big Ben, Buckingham Palace.. we hebben het allemaal van dichtbij gezien! Het goud in de klok van de Big Ben straalde ondanks het slechte weer (ja, helaas het regende). Qua architectuur keek ik mijn ogen uit. Wat een bloedmooie gebouwen allemaal. In één woord: Wauw!





's Middags was het shopping time! We hebben heel Oxford Street afgestruind en zijn een hoop winkels tegengekomen die niet in Nederland zitten. Ook moest ik een bezoekje aan een platenwinkel brengen om te kijken of ze de cd's van The Pierces verkochten. Helaas niet allemaal (anders had ik die zeker weten ook meegenomen) maar wel de laatste "You & I" had ik te pakken voor maar 6 pond! Ook "Union" van The Boxer Rebellion stond daar in de schappen voor een spotprijsje van 1 pond! Verder heb ik alleen nog een sleutelhanger gekocht op de boot dus ik heb me aardig weten in te houden ;-)





Eind van de middag was het tijd om terug te gaan. Omdat we toch al de hele dag aan het lopen waren dachten we: "dat laatste stukje kan er ook nog wel bij!". Maar inmiddels regende het zo hard dat alles doorweekt was! Hier baalden we natuurlijk allemaal erg van. Je weet dat het vaak regent in Engeland maar je hoopt stiekem toch (als jij er bent) op mooi weer. Omdat het erg krap werd allemaal hielden we een taxi aan en zijn daarmee naar het station gebracht. Dit was dan wel weer leuk omdat het zo'n echte oude Britse taxi was. Snel de trein in en hop, terug naar Harwich, waar de boot die ons terug naar Nederland zou brengen stond te wachten. Na zo'n intensieve dag besloten we vroeg onder de wol te kruipen. We waren gebroken.




Zondag 29 april. Ons laatste ontbijtje op de boot en tevens de laatste dag van de korte vakantie. Rond half 8 's ochtends meerden we aan in de haven van Hoek van Holland en stonden daarmee weer op Nederlandse bodem. Hiermee kwam een einde aan deze leuke ervaring. Of we nog een keer met een cruiseschip zouden gaan weet ik niet (het schommelde echt gigantisch!) maar nog een bezoek aan Londen voor een langere periode sluiten we zeker niet uit. We hebben alle 4 een ontzettend leuke tijd gehad en heel veel mooie dingen mogen zien.



Dit is het zo'n beetje. Niet gek veel maar wel voldoende om je te informeren over deze reis. Als je nog nooit in Londen bent geweest kan ik je zeker aanraden dat te gaan doen. Het is een prachtige stad waar ontzettend veel te zien en te beleven valt. Geloof mij, je gaat er geen spijt van krijgen ;-)

Voor nu een fijne Koninginnedag en tot snel! :)

Liefs Lisa

Live report: Morning Parade

Gisteravond was ik samen met Amber bij een opkomend Engels bandje genaamd: Morning Parade. We zijn beide verliefd geworden op hun pas verschenen, gelijknamige debuutalbum en hebben meteen kaartjes ingeslagen voor het concert in de Melkweg op 29 maart 2012.



Morning Parade is een 5-koppige indie rock band uit Harlow, Essex UK. Leden van de band zijn: Steve Sparrow (zang en gitaar), Phil Titus (bass), Chad Thomas (gitaar), Ben Giddings (piano/synthesizer) en Andrew Hayes (drums). Net als vele andere bands ontmoetten ook zij elkaar op school. Het is begonnen met Steve en Phil die Chad leren kennen tijdens college. De 3 maken deel uit van een band met de naam: Anotherstory. Ze hebben één single uitgebracht en speelden een aantal jaar met elkaar. Toch mocht het succes niet baten en dus besloten de mannen de stekker eruit te trekken in 2007. Kort daarna heeft Steve nog een aantal soloprojecten gehad (die je overigens nog kunt terugluisteren op Youtube). Een paar maanden later loopt Steve Ben en Andy tegen het lijf en zij zijn de laatste 2 leden die aan de band worden toegevoegd. Ze hebben veel voorstellen gekregen van platenmaatschappijen maar zetten uiteindelijk hun handtekening onder het contract bij Parlophone. Hier staan onder meer Coldplay en Kylie Minogue ingeschreven. Dit gebeurde in mei 2010. In november 2010 kondigen de heren hun UK tour voor 2011 aan. Na dit festijn tourden ze in Europa samen met The Wombats. Daarnaast zouden ze vorig jaar op het Belgische Pukkelpop staan, ware het niet dat dit festival is getroffen door vreselijk noodweer wat tot een aantal doden heeft geleid. Het festival werd afgelast en het optreden ging dus niet door.



Op 5 maart 2012 kwam hun eerste album uit, met singles als Under The Stars, A&E en Us and Ourselves. Dit album is opgenomen in de studio van Blur en Gorillaz frontman Damon Albarn. Ze worden opgemerkt door de Britse radio, krijgen aardige recensies van MTV en Vogue én Under The Stars wordt gedraaid tijdens een aflevering van de populaire Amerikaanse serie The Vampire Diaries. Het geluk lijkt eindelijk aan hun kant te staan and a new band was born!



Leuk om te weten is dat de naam: “Morning Parade” is ontstaan dankzij de werkzaamheden van bandleden Steve en Phil voordat zij deelnamen aan de band. Beide heren begonnen ’s ochtends vroeg met werken en noemden de overgang tussen dag en nacht de Morning Parade.



En dan nu mijn belevenis tijdens het concert! Het was in de kleine zaal van de Melkweg, net als waar The Boxer Rebellion een paar maanden geleden optrad. Het voorprogramma was ook een Engels bandje: Dog Is Dead en Amber en ik vonden dat één van de leukste voorprogramma’s die we ooit gezien hebben. Leuke nummers en een perfect voorprogramma voor Morning Parade. Om iets over half 10 begon de hoofdact. De muziek van Morning Parade staat bekend om zijn 80’s sound, harde gitaren en snelle melodieën. Dit was deze avond duidelijk terug te horen. Ik moet heel eerlijk zeggen dat ik het geluid af en toe echt niet al te best vond, maar de band walste er gewoon overheen en bewees hoe goed ze zijn live. Amber tikte me aan en zei dat ze de stem van de zanger op die van VanVelzen vindt lijken, en eigenlijk vind ik dat ook wel een beetje. Omdat ik de cd nog niet zo heel lang ken waren sommige nummers totaal nieuw voor me. Voordat de cd uitkwam hebben ze nog 2 EP’s uitgebracht waar ze ook een aantal nummers van gespeeld hebben. De chemie tussen de bandleden was duidelijk te zien, ze hadden er alle 5 de grootste lol in. Na het concert hebben we nog een praatje gemaakt met de toetsenist, die erg aardig was en ons de gesigneerde cd van een tientje gaf. En toen zat het er alweer op en besloten Amber en ik maar naar huis te gaan.



Het was niet het beste concert ooit, maar we hebben wel allebei een ontzettend leuke avond gehad. Als je deze band nog niet kent, neem dan snel een kijkje op de site en beluister de waanzinnige cd. Geloof me, daar ga je echt geen spijt van krijgen ;-)


Liefs Lisa

BOTM #7: Boy & Bear

BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Boy & Bear!



De eerste Australische Band Of The Month is Boy & Bear, afkomstig uit Yagoona, Sydney en is opgericht in 2009. Een vrij nieuwe band zou je dus kunnen zeggen. Boy & Bear maakt prachtige indie folk muziek die je hart sneller laat kloppen. Milk & Sticks wordt regelmatig gedraaid op de radio en hoe vaker ik het hoorde, hoe beter ik het begon te vinden. Maar pas echt verliefd werd ik na hun debuutalbum Moonfire te hebben geluisterd. Vooral in de eerste paar weken na het ontdekken van dit belachelijk goeie album kon ik het niet laten 'm elke dag even te draaien. Dat was voor mij reden genoeg om deze jongens tot de 7e BOTM te kronen.



Meestal begin ik met een inleiding en kom ik daarna pas met een conclusie en wat ik zelf van de desbetreffende band of artiest vind. Vond het nu wel een keer leuk om het andersom te doen. Je weet dus hoe ik erover denk, nu ga je alles lezen over de band in kwestie. Boy & Bear begon eigenlijk als een soloproject door zanger en gitarist Dave Hosking. Al gauw sloten singer/songwriters Jake Tarasenko, Killian Gavin en Tim en Jon Hart (broers?) zich aan. De mannen kwamen elkaar vaak tegen tijdens optredens waardoor er hechte vriendschappen zijn ontstaan. Ze besloten om samen als één band verder te gaan en dat heeft goed uitgepakt. Alle stemmen bij elkaar maken het tot een harmonieus geheel. Ze worden opgemerkt door de Australische radio en krijgen een platencontract bij het bekende Universal label. Daarnaast touren ze in 2009 o.a. met Angus & Julia Stone en the Hungry Kids of Hungary. Tijdens hun Britse tour vergezellen ze zangeres Laura Marling en Alessi's Ark. Maar de band wordt pas echt populair als ze het geluk hebben in het voorprogramma van Mumford & Sons te mogen staan, tijdens hun tour door Australië. Kort daarna brengen ze hun eerste EP, With Emperor Antartica uit en komt op plaats 63 binnen in de Australische ARIA Charts. De single 'Mexican Mavis' wordt gedraaid in een aflevering van de populaire tienerserie 90210.



2011 wordt het jaar van Boy & Bear als zij hun debuutalbum Moonfire lanceren. Dit album is opgenomen in een studio in Nashville, Tennessee en weet de tweede plaats te halen in de ARIA Top 50 Album Chart. Daarnaast brengen ze dat jaar ook nog een Live EP uit én slepen ze prijs na prijs in de wacht.



Nu heeft dus ook Nederland de smaak te pakken. Binnenkort, 22 april, staan de mannen in Bitterzoet Amsterdam en ik kan blij vermelden dat ik daar aanwezig zal zijn. Ik heb er ontzettend veel zin in en daar kun je natuurlijk een uitgebreide Live Report van verwachten! ;-)



Maar wat maakt Boy & Bear nou zo bijzonder? Ten eerste merk je dat ze op dezelfde lijn liggen als Mumford & Sons (afgezien van het & teken). Folk staat centraal in hun muziek en alle instrumenten die daar mooi bij kleuren worden erbij gehaald. Daarnaast vind ik het echt een mix tussen Mumford & Sons, Fleet Foxes en The Boxer Rebellion. Je zou het een soort mengelmoes kunnen noemen. Zoals je weet hou ik gewoon heel erg van folk muziek en er kunnen er, wat mij betreft, niet genoeg bands van zijn die het maken!



Goed, ik stop ik ermee. Geen wilde verhalen of uitgebreide verslagen dit keer. Maar de band is goed op weg om het te gaan maken in de muziekwereld. Ik weet zeker dat binnen de kortste keren iedereen weet wie Boy & Bear is. En stiekem, ondanks dat ik ze binnenkort toch live ga zien, hoop ik dat ze op Lowlands komen om ook daar iedereen in te pakken. Ja, dat gaat helemaal goed komen..


Liefs Lisa

Live report: The Boxer Rebellion

Als het goed is, het allerlaatste concert van dit jaar: The Boxer Rebellion. Gisteren traden ze op in de Melkweg Amsterdam. De afsluiter van deze tour door ons landje. Ik, Amber en mijn ouders hadden de eer erbij te zijn..



Maar eerst wat informatie over deze grote band! Na de dood van zijn moeder verhuist de Amerikaanse zanger Nathan Nicholson naar Londen, waar hij (via internet) de Australische gitarist Todd Howe leert kennen. Samen met drummer Piers Hewitt en (oud)bassist Rob Loflin startten zij de band "Slipperman". Nadat Loflin de band verliet en huidig bassist Adam Harrison zijn plaats innam brengen zij hun eerste single en EP uit. In 2003 gaat de band onder de naam The Boxer Rebellion verder en speelt dat jaar op het bekende Glastonbury Festival. Daar traden ze op in de "New Bands" tent voorafgaand aan Keane. Kort daarna tekenden ze bij platenlabel Poptones. Na het uitbrengen van hun EP zouden de heren op tournee gaan met The Killers, ware het niet dat Nicholson een ernstige blindedarmperforatie oploopt en na de operatie maandenlang rust moet houden. De tour wordt afgezegd.





Maar in 2005 keert hij en de band in volle gezondheid terug en brengen hun eerste officiele album uit: "Exits". Twee weken na de release stopt Poptones ermee en gaat de band zonder platenlabel verder. Ze financierden zelf hun optredens en stonden in het voorprogramma van Editors, Lenny Kravitz en Gary Numan. In 2009 kwam indie album "Union" uit, wat werd bekroond tot "Best Alternative Album" door iTunes (USA). Hun laatste album: "The Cold Still" werd dit jaar uitgebracht en kort na de release was de band live te zien in de wereldberoemde talkshow: "Late Show With David Letterman". De band maakt prachtige melancholische muziek wat snel werd opgemerkt door de media. Hun muziek is o.a. terug te horen in de bekende series One Three Hill, Grey's Anatomy en Ghost Whisperer. Maar ook films als Accidentally On Purpose en Going The Distance (waar de band bijna centraal staat en speciaal een nummer voor schrijft). Dat was voor zover de "band info", nu snel over naar het concert!





Mensen vragen mij wel 'ns: "Word je dat nou niet zat, al die concerten?" en mijn antwoord is en blijft: "Nee, nooit!". Met volle teugen stond ik weer te genieten woensdag. Ik had me heel erg op dit concert verheugd en dat terwijl ik deze band nog maar kort ken. Maar toen ik hoorde dat ze een tour door Nederland zouden doen wist ik gelijk: daar moet ik bij zijn! Ik heb mijn moeder en Amber ook overgehaald naar deze prachtige muziek te luisteren en zij waren ook om. Vandaar het bezoek aan de Melkweg, afgelopen week. Ikzelf ben gek op de Melkweg! Het gebouw, de sfeer, het geluid.. het zit allemaal wel goed daar. Eerst speelde er natuurlijk een voorprogramma: "Tiger Pirates", die het erg naar hun zin hadden en hard moesten lachen om de "We Want More!" van het publiek. Een uur later stonden ze dan op het podium, de band waar iedereen voor gekomen is. Hun setlist was echt briljant en er kwamen zowel nieuwe als oude nummers voorbij. Maar het allermooiste nummer blijft voor mij: "Caught By The Light", die ze halverwege ten gehoren brachten. Het was net één seconde bezig en het kwam gelijk al bij me binnen. Ik werd zelfs een beetje emotioneel, en dat heb ik niet gauw kan ik je vertellen! Het einde naderde en Nathan's prachtige stem kon echt niet meer. Hij was verkouden, maar dat mocht de pret niet drukken want hij heeft het hele concert fantastisch gezongen. Na afloop ging de band nog even zijn fans gedag zeggen en signeren. Daar stonden we dan, oog in oog met deze appetijtelijke zanger! Hij heeft onze tickets én setlist gesigneerd en of dat nog niet genoeg was mochten Amber en ik met hem op de foto!



Kortom, het was een heerlijke avond om nooit te vergeten en het gaat de geschiedenisboeken in met een dikke A+!


Liefs Lisa

Have a great weekend!

So, what are your plans for this (rainy) weekend? I have nothing to do for today (anyone ideas??) But, this Sunday do I have something on the planning. We go to Utrecht again (we totally love that city) and in the afternoon, we're going to cafe Lust where Rupert Blackman will perform with his band! That's something my mom and I are really looking forward to (because we both seen him live before!)

And then Monday: "Sinterklaas!" A Dutch holiday with also an old man with a white beard (when I was little I believed he and Santa Claus were brothers) Luckely, I don't believe in Sinterklaas anymore, but it's always so nice to see those happy children dressed up like "Zwarte Piet" and Sinterklaas himself! At home, we don't celebrate this holiday anymore (only Christmas) but.. I don't know, it might be a day full of surprises!

This busy week is continuing! Yesterday I ran off to the Melkweg in Amsterdam, to buy four tickets for The Boxer Rebellion on Wednesday December 7. I'm so thrilled to see this band live! They were guests Friday morning at my all time favorite radio show Giel! And then I realised I haven't bought tickets yet!

On Friday December 9, I have a reunion with my old classmates from High School (2004-2006) and the last time I've seen my friends was about two years ago! We're having dinner at a fancy place at the Koemarkt in Purmerend and we're eating tapas! I can't wait to see everyone again! I'm so curious how they're doing these days..

But yesterday was also a very good day! After the regular lessons: English, Dutch and Marketing do we have every Friday: Art & Design (a new school subject) Last week we went painting and this week we're going out to the city! As you might have heard, Amsterdam is a beautiful inspirational city where you can make lots of nice pictures. We went to several art galleries and ended the day at the Leidseplein with hot chocolate! Here I have some photos of that day.

Well, that is enough information for now. I hope you all have a great weekend with nice plans and hopefully better weather than here in my country ;)


Love Lisa

Western Style

Hi there!

The XX (bekend van hun hit 'Islands'), is uitgeroepen tot ultieme alternative band van 2009. Deze bloedmooie cd heb ik compleet grijs gedraaid. En dan met name, Infinity. Elke keer als ik dat nummer hoor krijg ik kippenvel en staat alles even stil. De melodie is zo mooi en rustig, maar tegelijkertijd ook heel erg bekend! Waar doet het jou aan denken als je het hoort?





Toen wist ik het! Mijn moeder draaide vroeger heel vaak Chris Isaak, misschien een bekende naam in de oren. Chris Isaak heeft grote hits op zijn naam staan waar 'Wicked Game' vrijwel één van de bekendste is. En daar viel het kwartje! De melodie van Infinity lijkt/is bijna gekopieerd van Wicked Game van Chris Isaak! En dat niet alleen.. Als ik die melodie hoor komen er cowboy gevoelens naar boven en zie ik mannen met cowboyhoeden en sigaretten in hun mondhoek voor me. Als ik dan mijn ogen weer open zit ik niet in een westere bar maar gewoon thuis, in mijn bureaustoel, achter mijn laptop. Hm.





Niet alleen The XX, ook mijn nieuwe aanwist: 'The Boxer Rebellion' bekend van hun hits voor Grey's Anatomy en de titelsong voor 'Going The Distance' met Drew Barrymore en Justin Long heeft in één nummer (mijn favo nummer) invloeden gebruikt van die prachtige westerse stijl a la Chris Isaak. Ik krijg gewoon geen genoeg van dat nummer, evenmin ik genoeg krijg van Infinity. Wat misschien wel bijna net zo mooi is.

Goed, dat was het weer voor vandaag. Ik doe nog even mijn ogen dicht en geniet van deze prachtige nummers.


Liefs Lisa