27 september gaat voor mij zeker de geschiedenisboeken in als: 'Een geslaagde dag'. Zometeen op de borrel bij familie en dan mag jij drie keer raden wat wij onderweg in de auto gaan opzetten.. ;-)
Heel fijn weekend bloggers en tot snel!
Liefs Lisa
Showing posts with label The XX. Show all posts
Showing posts with label The XX. Show all posts
28 September 2012
Live report: Moss
Mijn avond gisteren was goed gevuld! Zo had ik een intro diner met school in een studentencafé in Amsterdam en 's avonds mijn eerste concert na Lowlands in mijn eigen Patronaat! Mijn kaartje voor de Amsterdamse band Moss lag al maanden thuis in de la, wachtend om op 27 september eruit gehaald te worden. Ik had ze nog niet eerder live gezien (op Lowlands was het óf Moss óf Boy & Bear.. *wie heeft die bands tegelijkertijd gepland?! ;-) dus ik was natuurlijk super nieuwsgierig! Ik werd al compleet weggeblazen bij Pinkpop dit jaar, en kun je nagaan, dat was op tv! Nu speelden ze dus (onterecht naar mijn idee) in de kleine zaal van het Patronaat, vlak voor m'n neus. Hun voorprogramma The Secret Love Parade was ook erg gaaf en deed me denken aan Warpaint en The xx. Maar goed, rond kwart voor 10 kwamen ze op en kon het concert beginnen! Ze begonnen met een aantal nieuwe nummers van hun laatste cd Ornaments, waarvan The Hunter, vind ik, één van de beste nummers is. Daarna wisselden ze wat meer af met het tweede album Never Be Scared/Don't Be A Hero, die ik inmiddels zo vaak heb geluisterd dat ik daar alles van ken. Wauw, wat blijft dat toch een fantastisch album! Lekker alternatief, hou ik van! Ik stond bij ieder nummer te genieten en zag dat mijn moeder het ook helemaal te gek vond (ah!) Er gebeurde iets op dat podium waardoor ik bijna bij ieder nummer in trance was. Het licht vond ik heel mooi gedaan en paste perfect bij de muziek. Ook de muzikanten, die stuk voor stuk geweldig waren, speelden met zoveel gevoel en beleving. En dan heb je natuurlijk frontman Marien nog, die een paar keer zijn bril verloor omdat hij in strijd was met zijn gitaar (en het eigenlijk wel prima vond zonder). Zijn prachtige, kraakheldere stem kwam bij het eerste nummer gelijk al bij mij binnen en kan ik nu nog steeds niet uit m'n hoofd krijgen. Kortom, het was weer een concert van topniveau! Dit overtreft echt alle Nederlandse bandjes die ik tot nu toe gezien heb. Na afloop hebben we nog even een praatje gemaakt met de drummer en gitarist en heeft mijn moeder de cd gekocht (ik had 'm natuurlijk al ;-) en ik kreeg er gratis (omdat we geen geld genoeg hadden voor allebei :'-) een canvastas met het Ornaments-logo erop erbij! :D
27 september gaat voor mij zeker de geschiedenisboeken in als: 'Een geslaagde dag'. Zometeen op de borrel bij familie en dan mag jij drie keer raden wat wij onderweg in de auto gaan opzetten.. ;-)
Heel fijn weekend bloggers en tot snel!
Liefs Lisa
27 september gaat voor mij zeker de geschiedenisboeken in als: 'Een geslaagde dag'. Zometeen op de borrel bij familie en dan mag jij drie keer raden wat wij onderweg in de auto gaan opzetten.. ;-)
Heel fijn weekend bloggers en tot snel!
Liefs Lisa
21 August 2012
Live report: Lowlands 2012
Vrijdag 17, zaterdag 18 en zondag 19 augustus vond in Biddinghuizen de 20e editie van het grootste festival van Nederland plaats: Lowlands! Ik en mijn zusje Amber waren erbij (beiden voor het eerst) en we hebben een ongelofelijke tijd beleefd. In dit Live report mijn verslag van Lowlands van afgelopen weekend. Maar we beginnen natuurlijk met wat foto's!
Vrijdag 17 augustus: Aankomstdag! Met best wel een beetje zenuwen in de buik vertrokken we 's ochtends rond 8 uur en reden we recht op het polderlandschap af. Gelukkig stonden we niet in de file omdat veel mensen donderdagavond al gingen dus dat was weer mooi meegenomen! We werden afgezet en zijn een plekje gaan zoeken waar we onze tent hebben opgezet. Rond het middaguur zijn we naar het festivalterrein gelopen. Samen met 50.000 man stonden we te wachten tot eindelijk de hekken naar de grootste tent (de Alpha) open gingen. Hier vond namelijk de opening plaats. Het eerste concert wat we daar gezien hebben was van Go Back To The Zoo en was ontzettend gaaf. Van vuurwerk tot vliegende confetti, het was heel speciaal. Daarna zijn we het terrein gaan verkennen. Alle tenten ontdekken en zien wat er nog meer zoal te doen is. Maar, we komen natuurlijk naar Lowlands voor de muziek! Samen hadden we van te voren al uitgestippeld welke bands we graag wilden zien. The Gaslight Anthem was er voor mij één van maar viel erg tegen dus daar zijn we halverwege weggegaan. Verder speelde er 's middags een klein indie bandje uit New York in de India tent. The Antlers heten ze en ze maken heel melancholische muziek (erg tof!) Dat concert hebben we niet afgekeken omdat we allebei graag Ben Howard wilden zien die een paar tenten verderop (in de Grolsch) speelde. Helaas dachten meer mensen dat en dus stonden we helemaal achteraan (minpuntje). Omdat we niks konden zien en de band waar Amber gek van is (Bloc Party) in de Alpha zou optreden lieten we Ben Howard voor wat het is en zijn naar de Alpha gelopen. Het concert van Bloc Party was wel oké. Ik ben niet echt fan maar Amber stond echt te genieten dus dat was fijn voor haar :) Na Bloc Party kwam een band waar wij wél allebei fan van zijn: The Black Keys. Jammer genoeg viel dit concert volledig in water. Door het snikhete weer en de springende mensen zijn we eerder weggegaan. We hielden het er niet langer uit. Ook vond ik ze niet erg goed. Hij vergat vaak z'n tekst en deden niet echt wat bijzonders met hun nummers. Jammer! Het liep tegen twaalven en zijn nog een rondje over het terrein gelopen. Maar al snel gingen we terug naar de camping en zijn lekker gaan slapen!
Zaterdag 18 augustus: Dag 2 van ons Lowlands-weekendje! Ook vandaag stonden weer een leuk aantal bandjes op ons program! Om half 2 opende een band waar Amber en ik ontzettend benieuwd naar waren, namelijk BOTM #11: Alt-J! En wauw, wat hebben we hier van genoten zeg! Voor zulke jonge jongens deden ze het echt fantastisch. Voor één nummer hadden ze zelfs even het koor van The Kyteman Orchestra geleend. Het verbaast me niks dat zij van 3 voor 12 een 9 kregen voor hun optreden. Na Alt-J kwam er een paar uur niks en zijn Amber en ik gaan chillen (dat was ook wel nodig gezien het warme weer). Rond half 6 kwam er weer een band die we beiden heel graag wilden zien: Blaudzun! Op Parkpop dit jaar, voor het eerst live gezien en héél veel zin om ze dit keer weer te zien! En wat was het weer fantastisch. Een band van top niveau! Na Blaudzun kwam een vrouwelijke artiest uit Noorwegen genaamd: Ane Brun. Omdat we de avond ervoor Feist gemist hadden waren we eigenlijk wel benieuwd naar deze muziek. We hadden het allebei wel een keer geluisterd op Spotify maar verder kenden we haar en haar muziek eigenlijk helemaal niet zo goed. Na afloop van het concert waren we even stil. We waren allebei zo flabbergasted van wat we net gezien hadden! Het was heel magisch en de manier hoe ze danste en haar fantastische band haar begeleidde... Het was een prachtige show waar we allebei ontzettend van hebben genoten. Rond 8 uur 's avonds was eindelijk de warme zon verdwenen en zijn we voor de India tent (waar op dat moment Of Monsters and Men optrad) gaan zitten en hebben gegeten. En tot zover dag 2! Niet in de Alpha geweest maar wel heel veel mooie dingen gezien.
Zondag 19 augustus: Dag 3 en tevens de laatste dag van dit geweldige festival! Maar misschien wel ook de dag met de leukste programmering. Zo opende om half 2 de band waar ik (sinds ik ze gezien heb in Bitterzoet) helemaal verliefd op ben: Boy & Bear! (ook BOTM!) En wat was dat weer heerlijk! Ondanks de hitte in de India tent speelden Boy & Bear de sterren van de hemel. Puur genieten! Vervolgens zijn Amber en ik de schaduw weer gaan opzoeken en om half 5 naar de Bravo tent gegaan om daar Miike Snow te zien spelen. Ook toen dit concert afgelopen was moesten we allebei even bijkomen. Wat was dat ongelofelijk gaaf zeg! Wat een harde krachtige band.. ik had nog nooit in m´n leven zoiets gezien. Ik vond het in één woord geweldig! En het hield maar niet op! Om half 8 stond The Shins voor m´n neus op te treden! Wat ook echt genieten was. Maar na The Shins kwam er weer iets waar mijn mond van openviel: The xx, een band die niet te omschrijven valt. Ze hadden een prachtig decor gebouwd en er werd een soort lichtshow gecreëerd wat perfect bij de muziek paste. Na het zien van dit fantastische concert was de cirkel helemaal rond. En daarmee kwam ook een einde aan de reeks concerten die we de afgelopen dagen hebben gezien. Als ik moest kiezen vond ik Miike Snow het allerbeste maar Ane Brun en The xx delen een gedeelde tweede plaats.
Wat een fantastisch weekend heb ik gehad, sowieso de allerleukste van dit jaar! Op het moment dat we maandag aan het inpakken waren beseften we pas dat het echt voorbij is. Het was mijn eerste keer Lowlands maar zeker niet de laatste keer! Ik vind het een geweldig festival met de beste sfeer en vetste muziek. Lowlands is een plek waar alle alternatieve muziekliefhebbers uit heel Nederland voor drie dagen bij elkaar zijn en hun passie met elkaar delen. Klinkt misschien een beetje poëtisch maar zo zie ik dat wel een beetje ;-) Ik zeg: volgend jaar weer!
Liefs Lisa
Vrijdag 17 augustus: Aankomstdag! Met best wel een beetje zenuwen in de buik vertrokken we 's ochtends rond 8 uur en reden we recht op het polderlandschap af. Gelukkig stonden we niet in de file omdat veel mensen donderdagavond al gingen dus dat was weer mooi meegenomen! We werden afgezet en zijn een plekje gaan zoeken waar we onze tent hebben opgezet. Rond het middaguur zijn we naar het festivalterrein gelopen. Samen met 50.000 man stonden we te wachten tot eindelijk de hekken naar de grootste tent (de Alpha) open gingen. Hier vond namelijk de opening plaats. Het eerste concert wat we daar gezien hebben was van Go Back To The Zoo en was ontzettend gaaf. Van vuurwerk tot vliegende confetti, het was heel speciaal. Daarna zijn we het terrein gaan verkennen. Alle tenten ontdekken en zien wat er nog meer zoal te doen is. Maar, we komen natuurlijk naar Lowlands voor de muziek! Samen hadden we van te voren al uitgestippeld welke bands we graag wilden zien. The Gaslight Anthem was er voor mij één van maar viel erg tegen dus daar zijn we halverwege weggegaan. Verder speelde er 's middags een klein indie bandje uit New York in de India tent. The Antlers heten ze en ze maken heel melancholische muziek (erg tof!) Dat concert hebben we niet afgekeken omdat we allebei graag Ben Howard wilden zien die een paar tenten verderop (in de Grolsch) speelde. Helaas dachten meer mensen dat en dus stonden we helemaal achteraan (minpuntje). Omdat we niks konden zien en de band waar Amber gek van is (Bloc Party) in de Alpha zou optreden lieten we Ben Howard voor wat het is en zijn naar de Alpha gelopen. Het concert van Bloc Party was wel oké. Ik ben niet echt fan maar Amber stond echt te genieten dus dat was fijn voor haar :) Na Bloc Party kwam een band waar wij wél allebei fan van zijn: The Black Keys. Jammer genoeg viel dit concert volledig in water. Door het snikhete weer en de springende mensen zijn we eerder weggegaan. We hielden het er niet langer uit. Ook vond ik ze niet erg goed. Hij vergat vaak z'n tekst en deden niet echt wat bijzonders met hun nummers. Jammer! Het liep tegen twaalven en zijn nog een rondje over het terrein gelopen. Maar al snel gingen we terug naar de camping en zijn lekker gaan slapen!
Go Back To The Zoo
The Gaslight Anthem
The Antlers
The Black Keys
Zaterdag 18 augustus: Dag 2 van ons Lowlands-weekendje! Ook vandaag stonden weer een leuk aantal bandjes op ons program! Om half 2 opende een band waar Amber en ik ontzettend benieuwd naar waren, namelijk BOTM #11: Alt-J! En wauw, wat hebben we hier van genoten zeg! Voor zulke jonge jongens deden ze het echt fantastisch. Voor één nummer hadden ze zelfs even het koor van The Kyteman Orchestra geleend. Het verbaast me niks dat zij van 3 voor 12 een 9 kregen voor hun optreden. Na Alt-J kwam er een paar uur niks en zijn Amber en ik gaan chillen (dat was ook wel nodig gezien het warme weer). Rond half 6 kwam er weer een band die we beiden heel graag wilden zien: Blaudzun! Op Parkpop dit jaar, voor het eerst live gezien en héél veel zin om ze dit keer weer te zien! En wat was het weer fantastisch. Een band van top niveau! Na Blaudzun kwam een vrouwelijke artiest uit Noorwegen genaamd: Ane Brun. Omdat we de avond ervoor Feist gemist hadden waren we eigenlijk wel benieuwd naar deze muziek. We hadden het allebei wel een keer geluisterd op Spotify maar verder kenden we haar en haar muziek eigenlijk helemaal niet zo goed. Na afloop van het concert waren we even stil. We waren allebei zo flabbergasted van wat we net gezien hadden! Het was heel magisch en de manier hoe ze danste en haar fantastische band haar begeleidde... Het was een prachtige show waar we allebei ontzettend van hebben genoten. Rond 8 uur 's avonds was eindelijk de warme zon verdwenen en zijn we voor de India tent (waar op dat moment Of Monsters and Men optrad) gaan zitten en hebben gegeten. En tot zover dag 2! Niet in de Alpha geweest maar wel heel veel mooie dingen gezien.
Alt-J
Blaudzun
Blaudzun en Ane Brun
Ane Brun
Zondag 19 augustus: Dag 3 en tevens de laatste dag van dit geweldige festival! Maar misschien wel ook de dag met de leukste programmering. Zo opende om half 2 de band waar ik (sinds ik ze gezien heb in Bitterzoet) helemaal verliefd op ben: Boy & Bear! (ook BOTM!) En wat was dat weer heerlijk! Ondanks de hitte in de India tent speelden Boy & Bear de sterren van de hemel. Puur genieten! Vervolgens zijn Amber en ik de schaduw weer gaan opzoeken en om half 5 naar de Bravo tent gegaan om daar Miike Snow te zien spelen. Ook toen dit concert afgelopen was moesten we allebei even bijkomen. Wat was dat ongelofelijk gaaf zeg! Wat een harde krachtige band.. ik had nog nooit in m´n leven zoiets gezien. Ik vond het in één woord geweldig! En het hield maar niet op! Om half 8 stond The Shins voor m´n neus op te treden! Wat ook echt genieten was. Maar na The Shins kwam er weer iets waar mijn mond van openviel: The xx, een band die niet te omschrijven valt. Ze hadden een prachtig decor gebouwd en er werd een soort lichtshow gecreëerd wat perfect bij de muziek paste. Na het zien van dit fantastische concert was de cirkel helemaal rond. En daarmee kwam ook een einde aan de reeks concerten die we de afgelopen dagen hebben gezien. Als ik moest kiezen vond ik Miike Snow het allerbeste maar Ane Brun en The xx delen een gedeelde tweede plaats.
Boy & Bear
Miike Snow
The Shins
The xx
Wat een fantastisch weekend heb ik gehad, sowieso de allerleukste van dit jaar! Op het moment dat we maandag aan het inpakken waren beseften we pas dat het echt voorbij is. Het was mijn eerste keer Lowlands maar zeker niet de laatste keer! Ik vind het een geweldig festival met de beste sfeer en vetste muziek. Lowlands is een plek waar alle alternatieve muziekliefhebbers uit heel Nederland voor drie dagen bij elkaar zijn en hun passie met elkaar delen. Klinkt misschien een beetje poëtisch maar zo zie ik dat wel een beetje ;-) Ik zeg: volgend jaar weer!
Liefs Lisa
16 May 2012
BOTM #9: Bombay Bicycle Club
BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Bombay Bicycle Club!
Over een paar weken staan deze heren op Pinkpop, Landgraaf. Het leek me daarom leuk om voor deze maand een band uit te kiezen die op dit grote festival mag spelen. Bombay Bicycle Club is een Engelse indie rock band uit Crouch End, Londen. Hun carrière begon anno 2006, toen aan ze gevraagd werd het V Festival in Engeland te openen, nadat zij de Channel 4's "Road to V" hadden gewonnen. Er volgden in het jaar daarna 2 EP's: The Boy I Used To Be en How We Are. De allereerste single die de band ten gehore brengt is Evening/Morning en hun debuutalbum I Had the Blues But I Shook Them Loose wordt uitgebracht op 6 juli 2009.
Jack Steadman (zanger/gitarist), Jamie MacColl (gitaar) en Suren de Saram (drums) leerden elkaar kennen op school toen ze nog maar 15 jaar oud waren. Toch hadden ze allemaal één ding gemeen met elkaar: het maken en houden van muziek. Ze traden tussen hun lessen en huiswerk door op onder de naam The Canals, maar niet veel later veranderden ze deze in Bombay Bicycle Club, vernoemd naar een keten van Indiase restaurants in Engeland. In 2006 voegt basgitarist Ed Nash zich toe bij de band, die ze tegenkwamen op een uitvaart.
In 2008 kunnen ze school eindelijk achter zich laten en zich volledig richten op de muziek. In dat jaar mogen ze op een aantal grote festivals in Groot-Brittannië spelen én krijgen ze een platencontract bij het Island Records label. Niet veel later wordt de tweede single Always Like This uitgebracht en komt in april 2009 op plek 97 in de UK Singles Chart terecht. Hun tweede album Flaws volgt een jaar later (9 mei 2010). Eerste single wordt Ivy & Gold en komt hoger in de hitlijsten dan hun vorige singles. Dit terwijl hun tweede single Rinse Me Down de UK Chart niet eens haalt. Op 19 april 2011 is Flaws daarentegen genomineerd voor de Ivor Novello award onder de categorie "best album".
De vibe om door te gaan zit er goed in bij de jongens (die je duidelijk ouder ziet worden). Op 26 augustus 2011 leveren zij hun derde studioalbum A Different Kind Of Fix af. Singles die je hiervan kent zijn o.a. Shuffle en Leave It. De vierde single van dit album is pas verschenen: How Can You Swallow So Much Sleep maar werd in 2010 al gebruikt voor de populaire Twilight film: Eclipse, als bonustrack op de soundtrack cd. Daarnaast wonnen ze in dat jaar de prestigieuze NME Award voor beste nieuwe band. Ze namen het op tegen andere grote namen in de muziekwereld: The xx, The Big Pink, La Roux, The Olivers én Mumford & Sons.
En dit is zo'n beetje het hele verhaal achter deze band die ik nog niet zo heel lang ken. Shuffle werd vorig jaar rond de herfst veel gedraaid op de radio, maar het gaf mij nog niet de doorslag om het hele album te luisteren. Na de release van Leave It besloot ik het een kans te geven en hóe! Wat een fantastisch album die me keer op keer verrast. De melodieën en het fragiele stemgeluid van Steadman maken het tot een mooi geheel. Ik snap daarom heel goed dat Mister Pinkpop Jan Smeets ze graag wilde hebben voor dit jaar. Overigens stonden ze afgelopen weekend in de Melkweg! Was jij daarbij of ga je ze live zien op zondag 27 mei op Pinkpop? Laat me weten wat je ervan vond! Ik ben erg benieuwd hoe deze mannen het live ervan brengen :)
Dit was het weer voor nu! Als laatste sluit ik af met een aantal nummers van alle cd's. Toch vind het apart dat alle 3 de albums toch wel verschillen van elkaar! Op de eerste is overduidelijk een rock sound te horen, de tweede nijgt meer naar folk en het laatst verschenen album is weer wat alternatiever. Ach ja, ik vind het wel leuk dat geëxperimenteer! :) Voor nu wens ik jullie een fijne woensdagmiddag en kom maar door als je goeie ideeën hebt voor een nieuwe BOTM (de tiende alweer!)
Liefs Lisa
Over een paar weken staan deze heren op Pinkpop, Landgraaf. Het leek me daarom leuk om voor deze maand een band uit te kiezen die op dit grote festival mag spelen. Bombay Bicycle Club is een Engelse indie rock band uit Crouch End, Londen. Hun carrière begon anno 2006, toen aan ze gevraagd werd het V Festival in Engeland te openen, nadat zij de Channel 4's "Road to V" hadden gewonnen. Er volgden in het jaar daarna 2 EP's: The Boy I Used To Be en How We Are. De allereerste single die de band ten gehore brengt is Evening/Morning en hun debuutalbum I Had the Blues But I Shook Them Loose wordt uitgebracht op 6 juli 2009.
Jack Steadman (zanger/gitarist), Jamie MacColl (gitaar) en Suren de Saram (drums) leerden elkaar kennen op school toen ze nog maar 15 jaar oud waren. Toch hadden ze allemaal één ding gemeen met elkaar: het maken en houden van muziek. Ze traden tussen hun lessen en huiswerk door op onder de naam The Canals, maar niet veel later veranderden ze deze in Bombay Bicycle Club, vernoemd naar een keten van Indiase restaurants in Engeland. In 2006 voegt basgitarist Ed Nash zich toe bij de band, die ze tegenkwamen op een uitvaart.
In 2008 kunnen ze school eindelijk achter zich laten en zich volledig richten op de muziek. In dat jaar mogen ze op een aantal grote festivals in Groot-Brittannië spelen én krijgen ze een platencontract bij het Island Records label. Niet veel later wordt de tweede single Always Like This uitgebracht en komt in april 2009 op plek 97 in de UK Singles Chart terecht. Hun tweede album Flaws volgt een jaar later (9 mei 2010). Eerste single wordt Ivy & Gold en komt hoger in de hitlijsten dan hun vorige singles. Dit terwijl hun tweede single Rinse Me Down de UK Chart niet eens haalt. Op 19 april 2011 is Flaws daarentegen genomineerd voor de Ivor Novello award onder de categorie "best album".
De vibe om door te gaan zit er goed in bij de jongens (die je duidelijk ouder ziet worden). Op 26 augustus 2011 leveren zij hun derde studioalbum A Different Kind Of Fix af. Singles die je hiervan kent zijn o.a. Shuffle en Leave It. De vierde single van dit album is pas verschenen: How Can You Swallow So Much Sleep maar werd in 2010 al gebruikt voor de populaire Twilight film: Eclipse, als bonustrack op de soundtrack cd. Daarnaast wonnen ze in dat jaar de prestigieuze NME Award voor beste nieuwe band. Ze namen het op tegen andere grote namen in de muziekwereld: The xx, The Big Pink, La Roux, The Olivers én Mumford & Sons.
En dit is zo'n beetje het hele verhaal achter deze band die ik nog niet zo heel lang ken. Shuffle werd vorig jaar rond de herfst veel gedraaid op de radio, maar het gaf mij nog niet de doorslag om het hele album te luisteren. Na de release van Leave It besloot ik het een kans te geven en hóe! Wat een fantastisch album die me keer op keer verrast. De melodieën en het fragiele stemgeluid van Steadman maken het tot een mooi geheel. Ik snap daarom heel goed dat Mister Pinkpop Jan Smeets ze graag wilde hebben voor dit jaar. Overigens stonden ze afgelopen weekend in de Melkweg! Was jij daarbij of ga je ze live zien op zondag 27 mei op Pinkpop? Laat me weten wat je ervan vond! Ik ben erg benieuwd hoe deze mannen het live ervan brengen :)
Dit was het weer voor nu! Als laatste sluit ik af met een aantal nummers van alle cd's. Toch vind het apart dat alle 3 de albums toch wel verschillen van elkaar! Op de eerste is overduidelijk een rock sound te horen, de tweede nijgt meer naar folk en het laatst verschenen album is weer wat alternatiever. Ach ja, ik vind het wel leuk dat geëxperimenteer! :) Voor nu wens ik jullie een fijne woensdagmiddag en kom maar door als je goeie ideeën hebt voor een nieuwe BOTM (de tiende alweer!)
Liefs Lisa
26 April 2012
Boys & Girls
Deze kennen we inmiddels allemaal door de reclames van IKEA. Toch weten nog veel mensen niet wie het zingt. Komt 'ie: Edward Sharpe & The Magnetic Zeros met Home (een hele mond vol). Een lekker liedje die je niet meer uit je hoofd kan krijgen en al best een tijdje meegaat. Dit nummer komt namelijk uit 2009!
En toen kwam daar de tweede grote Megahit binnen bij 3FM! (Home was ook Megahit een tijdje terug) Ook dit nummer roept vrolijke gevoelens bij je op. De uit Ijsland afkomstige band 'Of Monsters And Men' was afgelopen maandag te gast bij Giel in de morgen. Kijk hier hun optredens terug!
Wat een raar liedje blijft dit toch! Toch heb ik 'm erbij gezet omdat er duidelijk sprake is van een duet. "The Cigarette Duet" wel te verstaan!
Of je het een duet kan noemen weet ik niet, maar ook hier is een mannen- én een vrouwenstem te horen! Dit nummer blijft ook wel in je hoofd hangen maar heeft een lekkere vibe. Vooral het einde nurie je voortaan altijd mee.
Een band die absoluut niet mag ontbreken als het op duetten aankomt is dé band van 2009: The XX. Als het goed is komen ze binnenkort weer met een nieuw album, dus dat is afwachten geblazen! Ik kan niet wachten! :)
18 August 2011
Western Style
Hi there!
The XX (bekend van hun hit 'Islands'), is uitgeroepen tot ultieme alternative band van 2009. Deze bloedmooie cd heb ik compleet grijs gedraaid. En dan met name, Infinity. Elke keer als ik dat nummer hoor krijg ik kippenvel en staat alles even stil. De melodie is zo mooi en rustig, maar tegelijkertijd ook heel erg bekend! Waar doet het jou aan denken als je het hoort?
Toen wist ik het! Mijn moeder draaide vroeger heel vaak Chris Isaak, misschien een bekende naam in de oren. Chris Isaak heeft grote hits op zijn naam staan waar 'Wicked Game' vrijwel één van de bekendste is. En daar viel het kwartje! De melodie van Infinity lijkt/is bijna gekopieerd van Wicked Game van Chris Isaak! En dat niet alleen.. Als ik die melodie hoor komen er cowboy gevoelens naar boven en zie ik mannen met cowboyhoeden en sigaretten in hun mondhoek voor me. Als ik dan mijn ogen weer open zit ik niet in een westere bar maar gewoon thuis, in mijn bureaustoel, achter mijn laptop. Hm.
Niet alleen The XX, ook mijn nieuwe aanwist: 'The Boxer Rebellion' bekend van hun hits voor Grey's Anatomy en de titelsong voor 'Going The Distance' met Drew Barrymore en Justin Long heeft in één nummer (mijn favo nummer) invloeden gebruikt van die prachtige westerse stijl a la Chris Isaak. Ik krijg gewoon geen genoeg van dat nummer, evenmin ik genoeg krijg van Infinity. Wat misschien wel bijna net zo mooi is.
Goed, dat was het weer voor vandaag. Ik doe nog even mijn ogen dicht en geniet van deze prachtige nummers.
Liefs Lisa
The XX (bekend van hun hit 'Islands'), is uitgeroepen tot ultieme alternative band van 2009. Deze bloedmooie cd heb ik compleet grijs gedraaid. En dan met name, Infinity. Elke keer als ik dat nummer hoor krijg ik kippenvel en staat alles even stil. De melodie is zo mooi en rustig, maar tegelijkertijd ook heel erg bekend! Waar doet het jou aan denken als je het hoort?
Toen wist ik het! Mijn moeder draaide vroeger heel vaak Chris Isaak, misschien een bekende naam in de oren. Chris Isaak heeft grote hits op zijn naam staan waar 'Wicked Game' vrijwel één van de bekendste is. En daar viel het kwartje! De melodie van Infinity lijkt/is bijna gekopieerd van Wicked Game van Chris Isaak! En dat niet alleen.. Als ik die melodie hoor komen er cowboy gevoelens naar boven en zie ik mannen met cowboyhoeden en sigaretten in hun mondhoek voor me. Als ik dan mijn ogen weer open zit ik niet in een westere bar maar gewoon thuis, in mijn bureaustoel, achter mijn laptop. Hm.
Niet alleen The XX, ook mijn nieuwe aanwist: 'The Boxer Rebellion' bekend van hun hits voor Grey's Anatomy en de titelsong voor 'Going The Distance' met Drew Barrymore en Justin Long heeft in één nummer (mijn favo nummer) invloeden gebruikt van die prachtige westerse stijl a la Chris Isaak. Ik krijg gewoon geen genoeg van dat nummer, evenmin ik genoeg krijg van Infinity. Wat misschien wel bijna net zo mooi is.
Goed, dat was het weer voor vandaag. Ik doe nog even mijn ogen dicht en geniet van deze prachtige nummers.
Liefs Lisa
