photo nav-deel1.png photo nav-deel2.png photo nav-deel3.png photo nav-deel4.png photo nav-deel5.png photo nav-deel6.png photo nav-deel7.png photo nav-deel8.png photo nav-deel9.png photo nav-deel10.png photo nav-deel11-neew.png
Showing posts with label New York. Show all posts
Showing posts with label New York. Show all posts

17 October 2012

BOTM #14: Beirut

BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Beirut!



Deze maand in BOTM laat ik je kennis maken met de Amerikaanse indie folk band Beirut. Niet zo heel bekend in ons kleine kikkerlandje en daar mag, wat mij betreft, verandering in komen! Beirut komt voort uit een soloproject van Zachary 'Zach' Condon (1986). Deze rasmuzikant groeide op in de staat Virginia en is van jongs af aan al met muziek bezig. Zo speelde hij trompet in een jazzband en werkte hij bij een bioscoop waar internationale arthouse films gedraaid werden. Daar is zijn voorliefde voor balkanmuziek ontstaan. School vond hij daarentegen minder interessant en stopte ermee toen hij 17 jaar was. Samen met zijn oudere broer Ryan liet hij Amerika achter zich en vertrok naar Europa. Hier heeft hij zijn muzikale interesse nog verder uitgebreid en onder andere nieuwe muziek geschreven. Eenmaal terug in Amerika besloot hij toch weer te gaan studeren. Geen muziek, wat je misschien zou verwachten, maar Portugees en Fotografie. Dit deed hij op de University of New Mexico. In zijn vrije tijd was hij bezig al zijn geschreven nummers uit te brengen op cd. Samen met twee kennissen die uiteindelijk in de band zijn opgenomen. In 2006 was het eerste album Gulag Orkestar, waar duidelijk de Oost-Europese zigeunermuziek terug te horen is, een feit.



De eerste videoclip van Beirut staat hierboven en heet Elephant Gun. Dit nummer staat op de gelijknamige EP die in 2007 verscheen. Daarnaast zijn er dat jaar nog twee EP's uitgebracht (Lon Gisland en Pompeii). Het tweede album genaamd The Flying Club Cup kwam uit in oktober 2007. Dit album is opgenomen in de studio van Arcade Fire in Quebec en heeft een Frans tintje. Condon heeft, in de tijd dat hij in Frankrijk verbleef, zich laten inspireren door de Franse muziek en draagt een ode op aan zangers als Jacques Brel, Serge Gainsbourg en Yves Montand. Daarnaast is hij zich gaan verdiepen in de Franse film en cultuur. Zodoende is dit bijzondere album ontstaan.



In 2008 werd er even een pauze ingelast toen bleek dat Condon overspannen raakte. Dit na de tal van concerten die ze tijdens hun tour door Europa en Amerika hebben gegeven. In 2009 stonden ze echter weer op de bühne mét een nieuwe plaat March of the Zapotec/Holland. Een dubbele EP met op het eerste album Mexicaanse folk muziek en, misschien wat verrassend, op het tweede album voornamelijk electronic. In dat jaar was de band voor het eerst op nationale tv te zien in het programma waar elke band met liefde optreedt: Late Show with David Letterman, waar ze A Sunday Smile speelden.



In juni 2011 kondigden de heren (en dame) van Beirut hun derde studioalbum The Rip Tide aan. Deze is in de winter van het jaar daarvoor opgenomen in een studio in New York. Dit is het eerste album wat onder Condon's eigen platenlabel Pompeii Records is uitgebracht. In augustus lag 'ie dan in de schappen en was de eerste single East Harlem inmiddels ook uit. De band heeft op dit album heel wat lovende kritieken gekregen. De invloeden uit Mexico, Frankrijk en de Balkanlanden is wat meer naar de achtergrond getrokken en er is wat meer pop aan de muziek toegevoegd. Volgens critici heeft Beirut nu echt een eigen stijl die onmiddellijk te herkennen valt.



Beirut treedt anno 2012 best vaak op, maar helaas staat Nederland nog niet op de planning. Jammer! Wie weet volgend jaar.. Ik hoop in ieder geval dat je geïnspireerd bent geraakt door deze bijzondere muziek. Ik ken het nu een halfjaar ongeveer, maar nu ik ook eerdere albums heb beluisterd valt me keer op keer op wat een prachtige muziek het eigenlijk is. Zoek het nummer Cliquot maar eens op. Elke keer als ik dat nummer hoor lopen de rillingen over m'n rug en gaan mijn haren rechtovereind staan (en dat bedoel ik in positieve zin!) Zach Condon zou je eigenlijk de Amerikaanse Kyteman kunnen noemen, als je ziet wat hij allemaal kan en wat voor muziekinstrumenten hij bespeelt. Ja, ik ben best onder de indruk. Ik ben blij dat ik op Lowlands in ieder geval één iemand heb gesproken die Beirut kende en het ook erg goed vindt. Maar was jij al bekend met deze band en hun muziek? Anyway, ik hoop dat je het leuk vond om te lezen en mocht je nog ideeën hebben voor nieuwe BOTM's, let me know! ;-)

Liefs Lisa


Image source 1 / 2

21 August 2012

Live report: Lowlands 2012

Vrijdag 17, zaterdag 18 en zondag 19 augustus vond in Biddinghuizen de 20e editie van het grootste festival van Nederland plaats: Lowlands! Ik en mijn zusje Amber waren erbij (beiden voor het eerst) en we hebben een ongelofelijke tijd beleefd. In dit Live report mijn verslag van Lowlands van afgelopen weekend. Maar we beginnen natuurlijk met wat foto's!




Vrijdag 17 augustus: Aankomstdag! Met best wel een beetje zenuwen in de buik vertrokken we 's ochtends rond 8 uur en reden we recht op het polderlandschap af. Gelukkig stonden we niet in de file omdat veel mensen donderdagavond al gingen dus dat was weer mooi meegenomen! We werden afgezet en zijn een plekje gaan zoeken waar we onze tent hebben opgezet. Rond het middaguur zijn we naar het festivalterrein gelopen. Samen met 50.000 man stonden we te wachten tot eindelijk de hekken naar de grootste tent (de Alpha) open gingen. Hier vond namelijk de opening plaats. Het eerste concert wat we daar gezien hebben was van Go Back To The Zoo en was ontzettend gaaf. Van vuurwerk tot vliegende confetti, het was heel speciaal. Daarna zijn we het terrein gaan verkennen. Alle tenten ontdekken en zien wat er nog meer zoal te doen is. Maar, we komen natuurlijk naar Lowlands voor de muziek! Samen hadden we van te voren al uitgestippeld welke bands we graag wilden zien. The Gaslight Anthem was er voor mij één van maar viel erg tegen dus daar zijn we halverwege weggegaan. Verder speelde er 's middags een klein indie bandje uit New York in de India tent. The Antlers heten ze en ze maken heel melancholische muziek (erg tof!) Dat concert hebben we niet afgekeken omdat we allebei graag Ben Howard wilden zien die een paar tenten verderop (in de Grolsch) speelde. Helaas dachten meer mensen dat en dus stonden we helemaal achteraan (minpuntje). Omdat we niks konden zien en de band waar Amber gek van is (Bloc Party) in de Alpha zou optreden lieten we Ben Howard voor wat het is en zijn naar de Alpha gelopen. Het concert van Bloc Party was wel oké. Ik ben niet echt fan maar Amber stond echt te genieten dus dat was fijn voor haar :) Na Bloc Party kwam een band waar wij wél allebei fan van zijn: The Black Keys. Jammer genoeg viel dit concert volledig in water. Door het snikhete weer en de springende mensen zijn we eerder weggegaan. We hielden het er niet langer uit. Ook vond ik ze niet erg goed. Hij vergat vaak z'n tekst en deden niet echt wat bijzonders met hun nummers. Jammer! Het liep tegen twaalven en zijn nog een rondje over het terrein gelopen. Maar al snel gingen we terug naar de camping en zijn lekker gaan slapen!


Go Back To The Zoo


The Gaslight Anthem


The Antlers


The Black Keys

Zaterdag 18 augustus: Dag 2 van ons Lowlands-weekendje! Ook vandaag stonden weer een leuk aantal bandjes op ons program! Om half 2 opende een band waar Amber en ik ontzettend benieuwd naar waren, namelijk BOTM #11: Alt-J! En wauw, wat hebben we hier van genoten zeg! Voor zulke jonge jongens deden ze het echt fantastisch. Voor één nummer hadden ze zelfs even het koor van The Kyteman Orchestra geleend. Het verbaast me niks dat zij van 3 voor 12 een 9 kregen voor hun optreden. Na Alt-J kwam er een paar uur niks en zijn Amber en ik gaan chillen (dat was ook wel nodig gezien het warme weer). Rond half 6 kwam er weer een band die we beiden heel graag wilden zien: Blaudzun! Op Parkpop dit jaar, voor het eerst live gezien en héél veel zin om ze dit keer weer te zien! En wat was het weer fantastisch. Een band van top niveau! Na Blaudzun kwam een vrouwelijke artiest uit Noorwegen genaamd: Ane Brun. Omdat we de avond ervoor Feist gemist hadden waren we eigenlijk wel benieuwd naar deze muziek. We hadden het allebei wel een keer geluisterd op Spotify maar verder kenden we haar en haar muziek eigenlijk helemaal niet zo goed. Na afloop van het concert waren we even stil. We waren allebei zo flabbergasted van wat we net gezien hadden! Het was heel magisch en de manier hoe ze danste en haar fantastische band haar begeleidde... Het was een prachtige show waar we allebei ontzettend van hebben genoten. Rond 8 uur 's avonds was eindelijk de warme zon verdwenen en zijn we voor de India tent (waar op dat moment Of Monsters and Men optrad) gaan zitten en hebben gegeten. En tot zover dag 2! Niet in de Alpha geweest maar wel heel veel mooie dingen gezien.



Alt-J


Blaudzun


Blaudzun en Ane Brun



Ane Brun





Zondag 19 augustus: Dag 3 en tevens de laatste dag van dit geweldige festival! Maar misschien wel ook de dag met de leukste programmering. Zo opende om half 2 de band waar ik (sinds ik ze gezien heb in Bitterzoet) helemaal verliefd op ben: Boy & Bear! (ook BOTM!) En wat was dat weer heerlijk! Ondanks de  hitte in de India tent speelden Boy & Bear de sterren van de hemel. Puur genieten! Vervolgens zijn Amber en ik de schaduw weer gaan opzoeken en om half 5 naar de Bravo tent gegaan om daar Miike Snow te zien spelen. Ook toen dit concert afgelopen was moesten we allebei even bijkomen. Wat was dat ongelofelijk gaaf zeg! Wat een harde krachtige band.. ik had nog nooit in m´n leven zoiets gezien. Ik vond het in één woord geweldig! En het hield maar niet op! Om half 8 stond The Shins voor m´n neus op te treden! Wat ook echt genieten was. Maar na The Shins kwam er weer iets waar mijn mond van openviel: The xx, een band die niet te omschrijven valt. Ze hadden een prachtig decor gebouwd en er werd een soort lichtshow gecreëerd wat perfect bij de muziek paste. Na het zien van dit fantastische concert was de cirkel helemaal rond. En daarmee kwam ook een einde aan de reeks concerten die we de afgelopen dagen hebben gezien. Als ik moest kiezen vond ik Miike Snow het allerbeste maar Ane Brun en The xx delen een gedeelde tweede plaats.




Boy & Bear




Miike Snow



The Shins


The xx



Wat een fantastisch weekend heb ik gehad, sowieso de allerleukste van dit jaar! Op het moment dat we maandag aan het inpakken waren beseften we pas dat het echt voorbij is. Het was mijn eerste keer Lowlands maar zeker niet de laatste keer! Ik vind het een geweldig festival met de beste sfeer en vetste muziek. Lowlands is een plek waar alle alternatieve muziekliefhebbers uit heel Nederland voor drie dagen bij elkaar zijn en hun passie met elkaar delen. Klinkt misschien een beetje poëtisch maar zo zie ik dat wel een beetje ;-) Ik zeg: volgend jaar weer!

Liefs Lisa

Lowlands 2012 by Lisa Greuter on Grooveshark
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...