Fijn weekend!
Liefs Lisa
Image found here
Showing posts with label concerten. Show all posts
Showing posts with label concerten. Show all posts
2 November 2012
Sweet November
Zo, de maand november is aangebroken! Dat betekent dat we nog maar acht weken verwijderd zijn van een nieuw jaar. Ligt het aan mij of is 2012 voorbij gevlogen? Anyway, november begint voor mij erg goed. Gisteravond had ik weer een borrel van de studievereniging waar ik bij aangesloten ben. Het thema was Halloween en dus gruwelijk leuk! Ik was verkleed als dooie hippie, mocht je dat willen weten ;-) Verder staan er (hoe kan het ook anders) weer een aantal leuke concerten op het program. Er verschijnen dus binnenkort weer heel wat Live reports op DBL! Last but not least, word ik de 24ste weer een jaartje ouder. Party time! En wat zijn jouw plannen deze maand? Hopelijk komen we de koude dagen een beetje goed door. Ik ben er niet echt een voorstander van. Brr!
Fijn weekend!
Liefs Lisa
Image found here
Fijn weekend!
Liefs Lisa
Image found here
27 October 2012
Vakantieverslag + Live report: Moke
Wat is het toch fijn om er een paar dagen even tussenuit te zijn! Zo bevond ik mij in het prachtige Twentse heuvellandschap. We vonden het tijd worden om eens een nieuwe omgeving te ontdekken dus vandaar deze keuze. We verbleven in een hotel in Rijssen en zijn vrijdag in Deventer geweest. Wat een leuke stad is dit toch! Ik ben er vroeger wel eens geweest met mijn opa en oma dus ik kende het nog een beetje. Een paar weken geleden hebben we plannen gemaakt wat betreft de invulling van de dagen en avonden als we er zijn. Tot mijn verbazing zag ik dat op 26 oktober Moke zou optreden in het poppodium van Deventer, het Burgerweeshuis. En laten wij nou nét heel toevallig dan op vakantie zijn! *Alles over het concert lees je straks. Verder hebben we een wandeling gemaakt door het bos, vlakbij het hotel én daarnaast het plaatsje Rijssen ontdekt. Waar we wel van baalden was het ongelofelijk koude weer! Brr, wat was het fris! Maar ach, dat kun je ook niet weten. Al met al waren het drie heel leuke dagen met als uitsmijter natuurlijk het concert van Moke. Daarnaast ben ik druk bezig geweest met mijn 'Visual Diary' bij te houden via Instagram, dus zie hier mijn kiekjes van de afgelopen dagen.
Onwijs veel mooie paddestoelen gespot!
Pixel wall..
Mooie pakhuizen in Deventer
Felix van Moke in z'n mooie pak
Mmm!
Zo blij met m'n nieuwe leren jack + hippie jurkje voor het Halloweenfeest!
En dan nu het verslag van Moke! De laatste keer dat ik ze live heb zien spelen is alweer ruim 2,5 jaar geleden. Omdat hun nieuwe album pas uit is, vond ik het de hoogste tijd om ze weer eens in het echt te bewonderen. Ik was dan ook zo blij dat ze op 26 oktober in Deventer zouden spelen (ook omdat Patronaat niet in de tour zit). Vorige week heb ik een instore van Moke bijgewoond in Sounds (dé platenwinkel van Haarlem). Dat is een soort mini-concert die ze meestal overdag houden om zo albums te verkopen of om mensen te trekken naar hun concerten, 's avonds in poppodia. Maar goed, vorige week vrijdag was dat en wauw, wat was dat tegek! Na afloop de cd gekocht en gelijk even een praatje gemaakt met de bandleden. Ik vertelde dat ik ze de week erna zou opzoeken in Deventer en we hebben zelfs via Twitter nog even contact gehad! ^-^ Dus, het Burgerweeshuis.. nieuwe locatie, maar dat maakt het ook wel weer leuk! We stonden bijna vooraan en vooral ik was zo benieuwd naar ze. Rond 10 over 10 kwamen ze op, één voor één, en ik had het idee dat ze me herkenden, maar dat weet ik niet zeker ;-) Ze begonnen met Tears, het eerste nummer van hun nieuwe album Collider, waar ik pas geleden nog een blogje over schreef. Daarna hebben ze echt ieder nummer van hun nieuwe album gespeeld, met tussendoor nog een paar oude juweeltjes als Last Chance, This Plan, Love My Life, Switch, Black and Blue en (één van mijn favorieten) Here Comes The Summer. Er hing een heel ontspannen sfeer en er stonden echte fans net zo te genieten als ik. Jammer genoeg waren er ook wat dronken idioten die tussen de nummers door aan het schreeuwen waren, dus dat was wat minder, maar verder was alles waanzinnig. Oh, wat hou ik toch van die band en de muziek! En er leek maar geen einde aan te komen. De toegift met het prachtige nummer The Long Way was één van de mooiste afsluiters ooit. Kortom, het was een avond om niet snel te vergeten. Deze gaat zeker mee in de lijst van beste concerten van dit jaar.
De mooie, roze bar in het hotel
Onwijs veel mooie paddestoelen gespot!
Pixel wall..
Mooie pakhuizen in Deventer
Felix van Moke in z'n mooie pak
Mmm!
Zo blij met m'n nieuwe leren jack + hippie jurkje voor het Halloweenfeest!
En dan nu het verslag van Moke! De laatste keer dat ik ze live heb zien spelen is alweer ruim 2,5 jaar geleden. Omdat hun nieuwe album pas uit is, vond ik het de hoogste tijd om ze weer eens in het echt te bewonderen. Ik was dan ook zo blij dat ze op 26 oktober in Deventer zouden spelen (ook omdat Patronaat niet in de tour zit). Vorige week heb ik een instore van Moke bijgewoond in Sounds (dé platenwinkel van Haarlem). Dat is een soort mini-concert die ze meestal overdag houden om zo albums te verkopen of om mensen te trekken naar hun concerten, 's avonds in poppodia. Maar goed, vorige week vrijdag was dat en wauw, wat was dat tegek! Na afloop de cd gekocht en gelijk even een praatje gemaakt met de bandleden. Ik vertelde dat ik ze de week erna zou opzoeken in Deventer en we hebben zelfs via Twitter nog even contact gehad! ^-^ Dus, het Burgerweeshuis.. nieuwe locatie, maar dat maakt het ook wel weer leuk! We stonden bijna vooraan en vooral ik was zo benieuwd naar ze. Rond 10 over 10 kwamen ze op, één voor één, en ik had het idee dat ze me herkenden, maar dat weet ik niet zeker ;-) Ze begonnen met Tears, het eerste nummer van hun nieuwe album Collider, waar ik pas geleden nog een blogje over schreef. Daarna hebben ze echt ieder nummer van hun nieuwe album gespeeld, met tussendoor nog een paar oude juweeltjes als Last Chance, This Plan, Love My Life, Switch, Black and Blue en (één van mijn favorieten) Here Comes The Summer. Er hing een heel ontspannen sfeer en er stonden echte fans net zo te genieten als ik. Jammer genoeg waren er ook wat dronken idioten die tussen de nummers door aan het schreeuwen waren, dus dat was wat minder, maar verder was alles waanzinnig. Oh, wat hou ik toch van die band en de muziek! En er leek maar geen einde aan te komen. De toegift met het prachtige nummer The Long Way was één van de mooiste afsluiters ooit. Kortom, het was een avond om niet snel te vergeten. Deze gaat zeker mee in de lijst van beste concerten van dit jaar.
17 October 2012
BOTM #14: Beirut
BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Beirut!
Deze maand in BOTM laat ik je kennis maken met de Amerikaanse indie folk band Beirut. Niet zo heel bekend in ons kleine kikkerlandje en daar mag, wat mij betreft, verandering in komen! Beirut komt voort uit een soloproject van Zachary 'Zach' Condon (1986). Deze rasmuzikant groeide op in de staat Virginia en is van jongs af aan al met muziek bezig. Zo speelde hij trompet in een jazzband en werkte hij bij een bioscoop waar internationale arthouse films gedraaid werden. Daar is zijn voorliefde voor balkanmuziek ontstaan. School vond hij daarentegen minder interessant en stopte ermee toen hij 17 jaar was. Samen met zijn oudere broer Ryan liet hij Amerika achter zich en vertrok naar Europa. Hier heeft hij zijn muzikale interesse nog verder uitgebreid en onder andere nieuwe muziek geschreven. Eenmaal terug in Amerika besloot hij toch weer te gaan studeren. Geen muziek, wat je misschien zou verwachten, maar Portugees en Fotografie. Dit deed hij op de University of New Mexico. In zijn vrije tijd was hij bezig al zijn geschreven nummers uit te brengen op cd. Samen met twee kennissen die uiteindelijk in de band zijn opgenomen. In 2006 was het eerste album Gulag Orkestar, waar duidelijk de Oost-Europese zigeunermuziek terug te horen is, een feit.
De eerste videoclip van Beirut staat hierboven en heet Elephant Gun. Dit nummer staat op de gelijknamige EP die in 2007 verscheen. Daarnaast zijn er dat jaar nog twee EP's uitgebracht (Lon Gisland en Pompeii). Het tweede album genaamd The Flying Club Cup kwam uit in oktober 2007. Dit album is opgenomen in de studio van Arcade Fire in Quebec en heeft een Frans tintje. Condon heeft, in de tijd dat hij in Frankrijk verbleef, zich laten inspireren door de Franse muziek en draagt een ode op aan zangers als Jacques Brel, Serge Gainsbourg en Yves Montand. Daarnaast is hij zich gaan verdiepen in de Franse film en cultuur. Zodoende is dit bijzondere album ontstaan.
In 2008 werd er even een pauze ingelast toen bleek dat Condon overspannen raakte. Dit na de tal van concerten die ze tijdens hun tour door Europa en Amerika hebben gegeven. In 2009 stonden ze echter weer op de bühne mét een nieuwe plaat March of the Zapotec/Holland. Een dubbele EP met op het eerste album Mexicaanse folk muziek en, misschien wat verrassend, op het tweede album voornamelijk electronic. In dat jaar was de band voor het eerst op nationale tv te zien in het programma waar elke band met liefde optreedt: Late Show with David Letterman, waar ze A Sunday Smile speelden.
In juni 2011 kondigden de heren (en dame) van Beirut hun derde studioalbum The Rip Tide aan. Deze is in de winter van het jaar daarvoor opgenomen in een studio in New York. Dit is het eerste album wat onder Condon's eigen platenlabel Pompeii Records is uitgebracht. In augustus lag 'ie dan in de schappen en was de eerste single East Harlem inmiddels ook uit. De band heeft op dit album heel wat lovende kritieken gekregen. De invloeden uit Mexico, Frankrijk en de Balkanlanden is wat meer naar de achtergrond getrokken en er is wat meer pop aan de muziek toegevoegd. Volgens critici heeft Beirut nu echt een eigen stijl die onmiddellijk te herkennen valt.
Beirut treedt anno 2012 best vaak op, maar helaas staat Nederland nog niet op de planning. Jammer! Wie weet volgend jaar.. Ik hoop in ieder geval dat je geïnspireerd bent geraakt door deze bijzondere muziek. Ik ken het nu een halfjaar ongeveer, maar nu ik ook eerdere albums heb beluisterd valt me keer op keer op wat een prachtige muziek het eigenlijk is. Zoek het nummer Cliquot maar eens op. Elke keer als ik dat nummer hoor lopen de rillingen over m'n rug en gaan mijn haren rechtovereind staan (en dat bedoel ik in positieve zin!) Zach Condon zou je eigenlijk de Amerikaanse Kyteman kunnen noemen, als je ziet wat hij allemaal kan en wat voor muziekinstrumenten hij bespeelt. Ja, ik ben best onder de indruk. Ik ben blij dat ik op Lowlands in ieder geval één iemand heb gesproken die Beirut kende en het ook erg goed vindt. Maar was jij al bekend met deze band en hun muziek? Anyway, ik hoop dat je het leuk vond om te lezen en mocht je nog ideeën hebben voor nieuwe BOTM's, let me know! ;-)
Liefs Lisa
Image source 1 / 2
Deze maand in BOTM laat ik je kennis maken met de Amerikaanse indie folk band Beirut. Niet zo heel bekend in ons kleine kikkerlandje en daar mag, wat mij betreft, verandering in komen! Beirut komt voort uit een soloproject van Zachary 'Zach' Condon (1986). Deze rasmuzikant groeide op in de staat Virginia en is van jongs af aan al met muziek bezig. Zo speelde hij trompet in een jazzband en werkte hij bij een bioscoop waar internationale arthouse films gedraaid werden. Daar is zijn voorliefde voor balkanmuziek ontstaan. School vond hij daarentegen minder interessant en stopte ermee toen hij 17 jaar was. Samen met zijn oudere broer Ryan liet hij Amerika achter zich en vertrok naar Europa. Hier heeft hij zijn muzikale interesse nog verder uitgebreid en onder andere nieuwe muziek geschreven. Eenmaal terug in Amerika besloot hij toch weer te gaan studeren. Geen muziek, wat je misschien zou verwachten, maar Portugees en Fotografie. Dit deed hij op de University of New Mexico. In zijn vrije tijd was hij bezig al zijn geschreven nummers uit te brengen op cd. Samen met twee kennissen die uiteindelijk in de band zijn opgenomen. In 2006 was het eerste album Gulag Orkestar, waar duidelijk de Oost-Europese zigeunermuziek terug te horen is, een feit.
De eerste videoclip van Beirut staat hierboven en heet Elephant Gun. Dit nummer staat op de gelijknamige EP die in 2007 verscheen. Daarnaast zijn er dat jaar nog twee EP's uitgebracht (Lon Gisland en Pompeii). Het tweede album genaamd The Flying Club Cup kwam uit in oktober 2007. Dit album is opgenomen in de studio van Arcade Fire in Quebec en heeft een Frans tintje. Condon heeft, in de tijd dat hij in Frankrijk verbleef, zich laten inspireren door de Franse muziek en draagt een ode op aan zangers als Jacques Brel, Serge Gainsbourg en Yves Montand. Daarnaast is hij zich gaan verdiepen in de Franse film en cultuur. Zodoende is dit bijzondere album ontstaan.
In 2008 werd er even een pauze ingelast toen bleek dat Condon overspannen raakte. Dit na de tal van concerten die ze tijdens hun tour door Europa en Amerika hebben gegeven. In 2009 stonden ze echter weer op de bühne mét een nieuwe plaat March of the Zapotec/Holland. Een dubbele EP met op het eerste album Mexicaanse folk muziek en, misschien wat verrassend, op het tweede album voornamelijk electronic. In dat jaar was de band voor het eerst op nationale tv te zien in het programma waar elke band met liefde optreedt: Late Show with David Letterman, waar ze A Sunday Smile speelden.
In juni 2011 kondigden de heren (en dame) van Beirut hun derde studioalbum The Rip Tide aan. Deze is in de winter van het jaar daarvoor opgenomen in een studio in New York. Dit is het eerste album wat onder Condon's eigen platenlabel Pompeii Records is uitgebracht. In augustus lag 'ie dan in de schappen en was de eerste single East Harlem inmiddels ook uit. De band heeft op dit album heel wat lovende kritieken gekregen. De invloeden uit Mexico, Frankrijk en de Balkanlanden is wat meer naar de achtergrond getrokken en er is wat meer pop aan de muziek toegevoegd. Volgens critici heeft Beirut nu echt een eigen stijl die onmiddellijk te herkennen valt.
Beirut treedt anno 2012 best vaak op, maar helaas staat Nederland nog niet op de planning. Jammer! Wie weet volgend jaar.. Ik hoop in ieder geval dat je geïnspireerd bent geraakt door deze bijzondere muziek. Ik ken het nu een halfjaar ongeveer, maar nu ik ook eerdere albums heb beluisterd valt me keer op keer op wat een prachtige muziek het eigenlijk is. Zoek het nummer Cliquot maar eens op. Elke keer als ik dat nummer hoor lopen de rillingen over m'n rug en gaan mijn haren rechtovereind staan (en dat bedoel ik in positieve zin!) Zach Condon zou je eigenlijk de Amerikaanse Kyteman kunnen noemen, als je ziet wat hij allemaal kan en wat voor muziekinstrumenten hij bespeelt. Ja, ik ben best onder de indruk. Ik ben blij dat ik op Lowlands in ieder geval één iemand heb gesproken die Beirut kende en het ook erg goed vindt. Maar was jij al bekend met deze band en hun muziek? Anyway, ik hoop dat je het leuk vond om te lezen en mocht je nog ideeën hebben voor nieuwe BOTM's, let me know! ;-)
Liefs Lisa
Image source 1 / 2
5 October 2012
Hello October
Zo, dat is weer even een tijdje geleden! Ik wou dat ik tijd genoeg had om elke dag iets van me te laten horen, maar helaas! Behalve dat de studie waanzinnig goed bevalt is het ook een aanslag op mijn Social Life :'-) Elke dag er een blogje uitsturen is er dus helaas niet meer bij. Maar, dat wil niet zeggen dat ik volledig in rook opga.. Ha, in tegendeel zelfs! Er is een nieuwe maand aangebroken en die maand, oktober heet 'ie, zit vol met leuke dingen! Zo krijgen we eind van de maand weer een weekje vrij cadeau, staan er weer wat concerten op de planning, komen er leuke cd releases én kan je eindelijk weer opstap gaan voor een nieuwe garderobe! Dit weekend staat er voor mij weer huiswerk en (tussendoor) relaxing op de planning. Hoe gaat jouw weekend eruit zien? Ik hoop dat het weer mee zit maar ja, hier in Nederland weet je het nooit! ;-)
Have fun and see you soon!
Liefs Lisa
19 oktober komt het nieuwe album van de Amsterdamse band A Balladeer uit. Luister nu en download gratis de nieuwe single Tarot, Tequila. Hij is het waard te beluisteren, zo mooi! ♥
Image via Tumblr
Have fun and see you soon!
Liefs Lisa
19 oktober komt het nieuwe album van de Amsterdamse band A Balladeer uit. Luister nu en download gratis de nieuwe single Tarot, Tequila. Hij is het waard te beluisteren, zo mooi! ♥
Image via Tumblr
26 November 2011
Live report: Okkervil River
Afgelopen donderdag werd ik 20 jaar! Ik laat voorgoed mijn tienerjaren achter me en ga voortaan vrolijk door het leven als twintiger. Dat werd groots gevierd met een concert van de Amerikaanse rock band Okkervil River!
Indie rock band Okkervil River is opgericht in 1998 door zanger Will Sheff, Zach Thomas (bass en mandoline) en Seth Warren (drums). Ook zij hebben elkaar leren kennen tijdens college en brachten vrij snel hun eerste (indie)album uit: "Stars Too Small To Use". Deze is niet in productie genomen maar de heren kwamen kort daarna met een nieuw album: "Don't Fall In Love With Everyone You See" (2002) en tekenden bij platenlabel Jagjaguwar. De band werd een groot succes en deed het erg goed in Amerika. Een jaar later volgde "Down The River Of Golden Dreams", in 2005 kwam (de bekendste) "Black Sheep Boy" uit en in 2007, het album waarmee ik ze heb leren kennen: "The Stage Names". In 2008 bracht Okkervil River hun vijfde album uit "The Stand Ins" én sinds mei dit jaar ligt 'ie in de winkel: "I Am Very Far". Een hoop albums met tussendoor een paar EP's en veel uitgebrachte singles. Daarnaast stonden ze vaak op de bühne, in het voorprogramma van bands als: The Decemberists, The New Pornographers, The National en Lou Reed.
Okkervil River werd steeds populairder en was vaak te zien in bekende talkshows. Ook hebben ze op grote festivals gestaan en was de band continu in beweging. Het moge duidelijk zijn, er valt nog genoeg over deze band te vertellen maar ben je echt heel nieuwsgierig naar hoe het concert was, lees dan gauw verder!
Anders dan bij het uitverkochte concert van Saybia, waren wij dit keer één van de eerste die binnen kwamen. Er waren zelfs zo weinig kaarten verkocht dat de band werd verplaatst van de grote naar de kleine zaal! Om half 9 kwam het voorprogramma. Toen schrokken we wel even.. wat een geluid! Het stond veel te hard, jammer genoeg. Hopelijk zou dat tijdens OR wat minder zijn! Desalniettemin vond ik het best goed en deed het me erg denken aan Young The Giant. Wat ik ook erg knap vond was dat ze aan het spelen waren met de instrumenten van de hoofdact. Het decor zag er erg goed uit, helemaal in de stijl á la Okkervil River. Maar het spektakel begon pas echt om half 10. Ze kwamen op en openden met Wake And Be Fine (Amber tikte mij al aan, "daar gaan ze mee beginnen!" zei ze). Daarna het overheerlijke For Real en vervolgens nog een stuk of 18 nummers. Het publiek ging helemaal uit z'n dak en het was goed om te zien dat het eindelijk druk was. Will genoot zelf ook, dat was duidelijk te merken. Een rare vogel, dat is het wel.. met z'n whisky en rare Amerikaanse teksten. Maar man! Wat een stem, wat een fantastische band! De setlist was echt voortreffelijk en het hele concert duurde ruim anderhalf uur (het liep zelfs tegen de 2 uur aan!) Ik stond intens te genieten en voelde me zo trots dat deze band op mijn verjaardag hier voor m'n neus stond te spelen.
Okkervil River is een rare maar geweldige band met teksten die je tot op het bot raken. Een waardige afsluiter van de 3 concerten van deze maand. Wat ik het mooiste vond? Ja, dan wint toch wel Elbow denk ik, maar met een gedeelde plaats Saybia. Wat ik het beste vond? Dan ga ik toch voor Okkervil River. Een concert wat me voor altijd bij zal blijven.
Liefs Lisa
My favourite songs ^^
Indie rock band Okkervil River is opgericht in 1998 door zanger Will Sheff, Zach Thomas (bass en mandoline) en Seth Warren (drums). Ook zij hebben elkaar leren kennen tijdens college en brachten vrij snel hun eerste (indie)album uit: "Stars Too Small To Use". Deze is niet in productie genomen maar de heren kwamen kort daarna met een nieuw album: "Don't Fall In Love With Everyone You See" (2002) en tekenden bij platenlabel Jagjaguwar. De band werd een groot succes en deed het erg goed in Amerika. Een jaar later volgde "Down The River Of Golden Dreams", in 2005 kwam (de bekendste) "Black Sheep Boy" uit en in 2007, het album waarmee ik ze heb leren kennen: "The Stage Names". In 2008 bracht Okkervil River hun vijfde album uit "The Stand Ins" én sinds mei dit jaar ligt 'ie in de winkel: "I Am Very Far". Een hoop albums met tussendoor een paar EP's en veel uitgebrachte singles. Daarnaast stonden ze vaak op de bühne, in het voorprogramma van bands als: The Decemberists, The New Pornographers, The National en Lou Reed.
Okkervil River werd steeds populairder en was vaak te zien in bekende talkshows. Ook hebben ze op grote festivals gestaan en was de band continu in beweging. Het moge duidelijk zijn, er valt nog genoeg over deze band te vertellen maar ben je echt heel nieuwsgierig naar hoe het concert was, lees dan gauw verder!
Anders dan bij het uitverkochte concert van Saybia, waren wij dit keer één van de eerste die binnen kwamen. Er waren zelfs zo weinig kaarten verkocht dat de band werd verplaatst van de grote naar de kleine zaal! Om half 9 kwam het voorprogramma. Toen schrokken we wel even.. wat een geluid! Het stond veel te hard, jammer genoeg. Hopelijk zou dat tijdens OR wat minder zijn! Desalniettemin vond ik het best goed en deed het me erg denken aan Young The Giant. Wat ik ook erg knap vond was dat ze aan het spelen waren met de instrumenten van de hoofdact. Het decor zag er erg goed uit, helemaal in de stijl á la Okkervil River. Maar het spektakel begon pas echt om half 10. Ze kwamen op en openden met Wake And Be Fine (Amber tikte mij al aan, "daar gaan ze mee beginnen!" zei ze). Daarna het overheerlijke For Real en vervolgens nog een stuk of 18 nummers. Het publiek ging helemaal uit z'n dak en het was goed om te zien dat het eindelijk druk was. Will genoot zelf ook, dat was duidelijk te merken. Een rare vogel, dat is het wel.. met z'n whisky en rare Amerikaanse teksten. Maar man! Wat een stem, wat een fantastische band! De setlist was echt voortreffelijk en het hele concert duurde ruim anderhalf uur (het liep zelfs tegen de 2 uur aan!) Ik stond intens te genieten en voelde me zo trots dat deze band op mijn verjaardag hier voor m'n neus stond te spelen.
Okkervil River is een rare maar geweldige band met teksten die je tot op het bot raken. Een waardige afsluiter van de 3 concerten van deze maand. Wat ik het mooiste vond? Ja, dan wint toch wel Elbow denk ik, maar met een gedeelde plaats Saybia. Wat ik het beste vond? Dan ga ik toch voor Okkervil River. Een concert wat me voor altijd bij zal blijven.
Liefs Lisa
My favourite songs ^^
4 July 2011
Go Back to the Zoo
Een band die je als Nederlander niet ontschoten kan zijn. Cas en Teun Hieltjes vormen samen met Bram en Lars de rockgroep Go Back to the Zoo, bekend van hun grote hit 'Electric'. Op 13 augustus 2010 werd hun eerste album 'Benny Blisto' gereleased. Toen ging het snel. Ze hebben al een paar mega hits op hun naam staan en zijn voor een lange tijd huisband geweest voor 'De Wereld Draait Door'. Op 5 mei 2010, vorig jaar dus, zagen we ze voor het eerst. Iedereen vond het een beetje rare vogels (die hadden ze ook bij zich) en mannen met baarden die los gingen op hun eigen muziek. Niemand wist toen hoe groot ze zouden worden. Toch klonk Electric gelijk al lekker in het gehoor en kijk waar we nu zijn. Alle concerten van afgelopen jaar in Paradiso waren binnen no time uitverkocht en hun plaat werd over en over gedraaid en verkocht. A new band was born! Ook 3fm was erg weg van de band en bij Giel Beelen hebben ze al heel wat mooie covers gedaan als 'Broodje Bakpao' van The Oppisites, 'Alors On Danse' van Stromae en 'Nein Mann' van Laserkraft 3D. Qua festivals zijn ze zowel vorig jaar als dit jaar weer goed bezig. Na Pinkpop stonden ze vorig weekend nog op Parkpop in Den Haag en vandaag dus in het Vondelpark Amsterdam. Op 4 februari dit jaar zagen we zo voor de tweede keer live (na bevrijdingspop) in onze altijd leuke Patronaat. Dat concert was helemaal te gek! Vorige week op Parkpop stonden we vrij achteraan in het midden waardoor we in de spiraal van springende jongens terecht kwamen! :| Ook waren ze toen niet zo enthousiast, ditzelfde gold voor het publiek, jammer genoeg. Maar vandaag in het Vondelpark waren ze weer als vanouds. Cas zag er natuurlijk weer té sexy uit en er hing een heerlijke sfeer op deze prachtige zomerdag. Na afloop gingen ze dus signeren, en wij, Amber en ik, waren dus zo stom om niet onze cd's (ik heb 'm ook gehad van m'n stage, dus nu hebben we ze allebei :P) mee te nemen! :'( Ze hadden ook super leuke t-shirts en Amber heeft op haar verjaardag iets van 87 euro gekregen.. ook niet meegenomen. Zucht, dat was balen zeg! Toch hebben we wel nog even een praatje kunnen maken met Bram (de drummer) en Cas (himself!). M'n hart klopte alleen niet meer toen Cas voor me stond, maar dat terzijde. Ik heb nu een prachtige handtekening op mijn arm (die ik natuurlijk nooooit meer wil wassen xD) en een foto (die wel een beetje weird is :P). Nu weet ik het zeker, ik ga een kopie van Cas zoeken! (A) Maar goed, het gaat natuurlijk om de muziek he ;) Hieronder een aantal foto's van deze heerlijke dag!
Copyright © Amber Greuter, All rights reserved.
Liefs Lisa
Copyright © Amber Greuter, All rights reserved.
24 June 2011
My first blog!
Hi there!
Welkom op mijn eerste blog! Ik zal even in het kort vertellen wie ik ben en wat mijn hobby's zijn. Zoals je hebt kunnen lezen ben ik, Lisa, 19 jaar oud, geboren en getogen in Purmerend en woon sinds 5 jaar in de bloemige stad Haarlem. Ik woon hier samen met mijn ouders en zusje Amber in een super mooi nieuw huis. Mijn hobby's zijn zingen, computeren, muziek luisteren, tv kijken en concerten en festivals bezoeken. Ik ben sinds m'n tweede niet meer bij een computer weg te slaan. Mijn laptop is mijn alles en ik zou me geen raad weten als ik die niet had! Ik heb op de grafische school gezeten en daar mijn middelbare school diploma behaald. Nu zit ik in het derde jaar van mijn opleiding Interieuradviseur aan het Hout- & Meubileringscollege te Amsterdam. Hierna ga ik, als het goed is, de opleiding Interieurvormgever aan het ArtEZ College in Zwolle volgen. Ik hou van alles wat met muziek en interieur te maken heeft. The Killers is mijn absolute nr. 1 als het op muziek aankomt. Qua wonen ben ik gek op Maisons du Monde en Habitat (helaas allebei niet meer in Nederland). Verder is roze mijn lievelingskleur, ben ik gek op chocola en Glee en hoop ik later Amerika ontdekt te hebben. En natuurlijk Brandon's tweelingbroer tegen het lijf te lopen ;) Naast alternatieve rock muziek luisteren, hou ik van gamen (vooral de Sims!) en mooie auto's. (dus ik kan soms ook heel stoer zijn ;) Op dit moment ben ik op m'n stage, bezig met het schrijven van blogs, wat ik al, sinds de uitvinding van Hyves, doe. Ik hoop dat je blijft lezen en dat je me volgt in mijn avontuur om Interieurvormgever te worden. Ik ga ervoor zorgen dat het me lukt! You know what they say: What doesn't kill you makes you stronger.
Liefs Lisa
Welkom op mijn eerste blog! Ik zal even in het kort vertellen wie ik ben en wat mijn hobby's zijn. Zoals je hebt kunnen lezen ben ik, Lisa, 19 jaar oud, geboren en getogen in Purmerend en woon sinds 5 jaar in de bloemige stad Haarlem. Ik woon hier samen met mijn ouders en zusje Amber in een super mooi nieuw huis. Mijn hobby's zijn zingen, computeren, muziek luisteren, tv kijken en concerten en festivals bezoeken. Ik ben sinds m'n tweede niet meer bij een computer weg te slaan. Mijn laptop is mijn alles en ik zou me geen raad weten als ik die niet had! Ik heb op de grafische school gezeten en daar mijn middelbare school diploma behaald. Nu zit ik in het derde jaar van mijn opleiding Interieuradviseur aan het Hout- & Meubileringscollege te Amsterdam. Hierna ga ik, als het goed is, de opleiding Interieurvormgever aan het ArtEZ College in Zwolle volgen. Ik hou van alles wat met muziek en interieur te maken heeft. The Killers is mijn absolute nr. 1 als het op muziek aankomt. Qua wonen ben ik gek op Maisons du Monde en Habitat (helaas allebei niet meer in Nederland). Verder is roze mijn lievelingskleur, ben ik gek op chocola en Glee en hoop ik later Amerika ontdekt te hebben. En natuurlijk Brandon's tweelingbroer tegen het lijf te lopen ;) Naast alternatieve rock muziek luisteren, hou ik van gamen (vooral de Sims!) en mooie auto's. (dus ik kan soms ook heel stoer zijn ;) Op dit moment ben ik op m'n stage, bezig met het schrijven van blogs, wat ik al, sinds de uitvinding van Hyves, doe. Ik hoop dat je blijft lezen en dat je me volgt in mijn avontuur om Interieurvormgever te worden. Ik ga ervoor zorgen dat het me lukt! You know what they say: What doesn't kill you makes you stronger.
Liefs Lisa
