Foto's: DressMy Mac
29 June 2012
Awesome Laptop Sleeve
Ik ben al een tijdje op zoek naar een écht leuke laptop sleeve. Dit blijkt toch moeilijker dan gedacht want ik vind de meeste zo simpel en ik hou wel van iets unieks! Toen kwam ik deze tegen en wauw, wat een eyecatcher! Helemaal een laptophoes voor mij, aangezien ik gek ben op de Britse vlag. Jammer genoeg is 'ie nergens meer leverbaar :'-) Tja.. dan zit er niks anders op nog even verder te zoeken, of is er iemand handig met naald en draad? Let me know! ;-)




Foto's: DressMy Mac
Foto's: DressMy Mac
Labels:
Britse vlag,
eyecatcher,
laptop sleeve,
laptophoes
27 June 2012
Inside Design #7: Design House in Vietnam
In Inside Design neem ik je mee naar de mooiste woonhuizen ter wereld. We nemen een kijkje in het interieur, bekijken het pand van buiten en nemen de architect onder de loep. Van boerderijen tot woonboten, van villa's tot lofts. Laat je inspireren door al het moois wat voorbij komt!
Dit keer in Inside Design bekijken we een prachtig woonhuis in Azië. Dit pand is gelegen in Ho Chi Minh City (Vietnam) en heeft een woonoppervlakte van 255 m². Het is kort geleden opgeleverd (2012) en ontworpen door architectenbureau MM++ Architects. De doelgroep is een echtpaar en hun drie jonge kinderen. Het huis heeft een open en leefbare uitstraling. Hier is expres voor gekozen om de samenhang tussen de ruimtes goed zichtbaar te maken. Je komt binnen in de hal/woonkamer/keuken, stapt vervolgens een soort binnenplaats binnen die leidt naar de bad- en slaapkamers. Op de eerste verdieping tref je nog twee slaapkamers aan, waaronder de master bedroom mét balkon. De uitdaging van dit project was om een hoogstaand designhuis te bouwen wat geen godsvermogen kost. De architectonische eigenschappen zijn dan ook niet heel bijzonder (betonnen muren, keramische tegels en een golfplaten dak). Dit terwijl er op meubels en apparatuur dan weer helemaal niet is bezuinigd.
Toch is het wel een woonhuis waar je zo in kan! Het groen binnen vind ik echt heel bijzonder en past bij een land als Vietnam. Ook de zwevende bedden hebben een Oosters tintje en doen het goed in de ruimte. Daarnaast is de keuken misschien wel de allergrootste eyecatcher van het huis. De zwarte koelkast en het lange raam vallen mij direct op en is helemaal high tech!













Foto's: Nam Bui
Dit keer in Inside Design bekijken we een prachtig woonhuis in Azië. Dit pand is gelegen in Ho Chi Minh City (Vietnam) en heeft een woonoppervlakte van 255 m². Het is kort geleden opgeleverd (2012) en ontworpen door architectenbureau MM++ Architects. De doelgroep is een echtpaar en hun drie jonge kinderen. Het huis heeft een open en leefbare uitstraling. Hier is expres voor gekozen om de samenhang tussen de ruimtes goed zichtbaar te maken. Je komt binnen in de hal/woonkamer/keuken, stapt vervolgens een soort binnenplaats binnen die leidt naar de bad- en slaapkamers. Op de eerste verdieping tref je nog twee slaapkamers aan, waaronder de master bedroom mét balkon. De uitdaging van dit project was om een hoogstaand designhuis te bouwen wat geen godsvermogen kost. De architectonische eigenschappen zijn dan ook niet heel bijzonder (betonnen muren, keramische tegels en een golfplaten dak). Dit terwijl er op meubels en apparatuur dan weer helemaal niet is bezuinigd.
Toch is het wel een woonhuis waar je zo in kan! Het groen binnen vind ik echt heel bijzonder en past bij een land als Vietnam. Ook de zwevende bedden hebben een Oosters tintje en doen het goed in de ruimte. Daarnaast is de keuken misschien wel de allergrootste eyecatcher van het huis. De zwarte koelkast en het lange raam vallen mij direct op en is helemaal high tech!
Foto's: Nam Bui
Labels:
apparatuur,
design,
eyecatcher,
high tech,
Inside design,
meubels,
wonen,
woonhuis
25 June 2012
Live report: Parkpop 2012
Gisteren was hét festival in het Zuiderpark in Den Haag, namelijk: Parkpop! Ondanks het rare weer zijn we gewoon rond 1 uur in de auto gesprongen en naar dit super leuke festival gereden. Ik ga in het kort vertellen wat we gezien hebben en wat we ervan vonden. Oja, en natuurlijk een paar foto's en misschien als laatste nog een paar nummers die de bands gespeeld hebben ;-)

Dry the River
.
Het festival begon om 1 uur, echter waren wij toen nog niet zover en kwamen pas rond half 3 aan. Helaas waren de 2 bands Splendid en Wooden Saints toen al geweest, maar de Engelse rockband Dry the River zat er nog midden in! Gelukkig hebben we nog een paar nummers kunnen meeproeven, maar omdat deze band op mijn "moet-ik-live-zien-lijstje" stond baalde ik natuurlijk wel dat ik het niet vanaf het begin heb kunnen zien. Enfin, wat ik gezien heb vond ik wel fantastisch. De stem van de zanger klonk precies als op de plaat en het prachtige vioolspel tussen de kneiterharde gitaren door zette mijn haren recht overeind.

Blaudzun
.
Om 4 uur kwam de andere grote band waar we voor kwamen, namelijk Blaudzun! Een paar weken geleden kwam er een special van Blaudzun op tv waar ze een uur lang nummers uit hun concert in het Paard van Troje in Den Haag lieten zien. En omdat toen al bekend gemaakt was dat ze op Parkpop stonden konden we niet wachten deze Nederlandse band uit Arnhem live te zien optreden! En weer keek ik mijn ogen uit. Wat een multitalenten zijn de muzikanten, echt stuk voor stuk. Het laatstverschenen album Heavy Flowers staat bij ons thuis regelmatig op en daarnaast speelden ze ook nummers van voorgaande albums waar ik absoluut niks op tegen had ;-) Een geweldig optreden van een fantastische band!

Bettie Serveert
.
Ook Bettie Serveert speelde rond een uur of 5 op de Jupiler Stage in het Zuiderpark. Omdat mijn vader best fan is besloten we ook hier even te kijken. Dit vonden we allemaal wat minder. De muziek sprak mij in ieder geval niet zo aan dus laten we het hierbij!

Amy Macdonald
.
Na Bettie Serveert zijn we even wat gaan eten buiten het park (het was trouwens door het weer totaal niet druk) en zijn op tijd teruggegaan om Amy Macdonald te zien. Zij speelde om half 9 op de Staedion Stage. Nu was het inmiddels toch best druk geworden, dus ik denk dat velen voor haar kwamen. Ik ben nooit echt fan geweest van Amy Macdonald maar wilde het best een kans geven. Uiteindelijk moet ik toegeven dat het een hartstikke leuk optreden was! Ze had een goede band meegebracht uit Schotland (waar ze vandaan komt) en speelde heel veel leuke nummers. Volgens mij had zij er ook best wel lol in en er waren om me heen veel fans die 'This Is The Life' en 'Mr. Rock & Roll' keihard meezongen (dus zij hadden er waarschijnlijk ook lol in ;-) Anyway, ik ben blij dat ik erbij was :)

Amber & Me :)
.
En tot zover Parkpop 2012! Ik heb dit jaar wel minder gezien dan andere jaren moet ik zeggen, maar wat ik gezien heb vond ik wel helemaal te gek! Als laatste wil ik je nog een paar nummers laten horen van de artiesten die vandaag hebben opgetreden. Was jij erbij en zo ja: wat vond je ervan? Of ben je volgend jaar van de partij? Helaas moet je dan nog even geduld hebben, maar hé, wat is er nou leuker dan een gratis festival in de zomer? (meestal is het zomer in juni ;-)
Tot snel!
Liefs Lisa
Dry the River
.
Het festival begon om 1 uur, echter waren wij toen nog niet zover en kwamen pas rond half 3 aan. Helaas waren de 2 bands Splendid en Wooden Saints toen al geweest, maar de Engelse rockband Dry the River zat er nog midden in! Gelukkig hebben we nog een paar nummers kunnen meeproeven, maar omdat deze band op mijn "moet-ik-live-zien-lijstje" stond baalde ik natuurlijk wel dat ik het niet vanaf het begin heb kunnen zien. Enfin, wat ik gezien heb vond ik wel fantastisch. De stem van de zanger klonk precies als op de plaat en het prachtige vioolspel tussen de kneiterharde gitaren door zette mijn haren recht overeind.
Blaudzun
.
Om 4 uur kwam de andere grote band waar we voor kwamen, namelijk Blaudzun! Een paar weken geleden kwam er een special van Blaudzun op tv waar ze een uur lang nummers uit hun concert in het Paard van Troje in Den Haag lieten zien. En omdat toen al bekend gemaakt was dat ze op Parkpop stonden konden we niet wachten deze Nederlandse band uit Arnhem live te zien optreden! En weer keek ik mijn ogen uit. Wat een multitalenten zijn de muzikanten, echt stuk voor stuk. Het laatstverschenen album Heavy Flowers staat bij ons thuis regelmatig op en daarnaast speelden ze ook nummers van voorgaande albums waar ik absoluut niks op tegen had ;-) Een geweldig optreden van een fantastische band!
Bettie Serveert
.
Ook Bettie Serveert speelde rond een uur of 5 op de Jupiler Stage in het Zuiderpark. Omdat mijn vader best fan is besloten we ook hier even te kijken. Dit vonden we allemaal wat minder. De muziek sprak mij in ieder geval niet zo aan dus laten we het hierbij!
Amy Macdonald
.
Na Bettie Serveert zijn we even wat gaan eten buiten het park (het was trouwens door het weer totaal niet druk) en zijn op tijd teruggegaan om Amy Macdonald te zien. Zij speelde om half 9 op de Staedion Stage. Nu was het inmiddels toch best druk geworden, dus ik denk dat velen voor haar kwamen. Ik ben nooit echt fan geweest van Amy Macdonald maar wilde het best een kans geven. Uiteindelijk moet ik toegeven dat het een hartstikke leuk optreden was! Ze had een goede band meegebracht uit Schotland (waar ze vandaan komt) en speelde heel veel leuke nummers. Volgens mij had zij er ook best wel lol in en er waren om me heen veel fans die 'This Is The Life' en 'Mr. Rock & Roll' keihard meezongen (dus zij hadden er waarschijnlijk ook lol in ;-) Anyway, ik ben blij dat ik erbij was :)
Amber & Me :)
.
En tot zover Parkpop 2012! Ik heb dit jaar wel minder gezien dan andere jaren moet ik zeggen, maar wat ik gezien heb vond ik wel helemaal te gek! Als laatste wil ik je nog een paar nummers laten horen van de artiesten die vandaag hebben opgetreden. Was jij erbij en zo ja: wat vond je ervan? Of ben je volgend jaar van de partij? Helaas moet je dan nog even geduld hebben, maar hé, wat is er nou leuker dan een gratis festival in de zomer? (meestal is het zomer in juni ;-)
Tot snel!
Liefs Lisa
Labels:
album,
Amy Macdonald,
bands,
Blaudzun,
concert,
Den Haag,
Dry the River,
festival,
foto's,
live,
muziek,
Parkpop,
tv,
zomer,
Zuiderpark
23 June 2012
Ruche | Part One: Shoes
Ik ben helemaal weg van vintage webshop Ruche! Geen idee hoe ik er terecht kwam, maar ik weet wel dat het helemaal mijn smaak kleding is. We zien prints, kleur, volumes en mooie materialen. Als eerste wil ik je de geweldige schoenencollectie laten zien. Ik heb de 10 leukste voor je geselecteerd. Binnenkort laat ik andere dingen uit hun collecties zien, waaronder jurkjes en sieraden. Je kunt natuurlijk ook nu al een kijkje nemen op hun mooie website met prachtige foto's of Like ze via Facebook.
Met welke schoenen zie jij jezelf de show stelen? ;-)
1. Taiga Wedge By DV By Dolce Vita | 2. Daphne Aqua Leather Platforms By Gee Wawa | 3. Periwinkle Dreams Ruffle Heels | 4. Capital Legacy Knee-High Boots In Taupe | 5. You Rebel Flats By Poetic Licence | 6. Bolivia Flower Booties By Chelsea Crew | 7. Grey Gardens Floral Wedges | 8. Primrose Beauty Open Toe Wedges | 9. Mini Oxfords By DV By Dolce Vita | 10. Stacy Indie Floral Bow Flats
20 June 2012
BOTM #10: The Shins
BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: The Shins!

Ze zijn goed bezig, de mannen (en vrouw) van The Shins. Vorige week werd bekend gemaakt dat deze grote band uit Portland (Oregon) op Lowlands staat! Hoog tijd dus om deze muziek eens onder de loep te nemen. Maar, we beginnen bij het begin. De band is opgericht in 1996 in Albuquerque (New Mexico) en bestaat uit de volgende muzikanten: zanger en gitarist James Mercer, Joe Plummer (drums), Jessica Dobson (gitaar), Yuuki Matthews (bas) en Richard Swift (keyboard). In eerste instantie was The Shins een soloprojectje van singer-songwriter James Mercer, die al in een band genaamd: Flake Music speelde. Deze band deed het trouwens helemaal niet slecht. Ze hadden een paar hits, brachten een album uit en gingen vaak op tournee. Toch kwam er na 5 jaar een einde aan en was The Shins nu echt klaar voor het grote succes.
In 2001 kwam hun debuutalbum Oh, Inverted World uit met als eerste single het prachtige New Slang. Dat jaar zijn ze continu op tournee en worden hun singles door veel filmproducenten gebruikt. Zo was het nummer One By One All Day te horen in de film: A Guy Thing (2003), Caring Is Creepy én New Slang zijn gebruikt voor de film: Garden State uit 2004 en de muziek van The Shins komt terug in afleveringen van The OC, Scrubs en Gilmore Girls. Ze worden gezien als dé band van de Zeroes en hun album komt hoog in de hitlijsten te staan.
Als ze in 2001 naar Portland (Oregon) verhuizen besluit voormalig gitarist Neal Langford in Albuquerque te blijven. Hij wordt opgevolgd door Dave Hernandez met wie ze al snel aan nieuw materiaal werken. In de herfst van 2003 komt hun tweede album Chutes Too Narrow uit. De bekendste nummers van dit album zijn So Says I en Fighting In A Sack. Het jaar 2006 is een giga druk jaar voor de mannen van The Shins. Ze reisden heel de wereld af om overal op te treden en hun nummers live voor publiek te spelen. Hun derde album Wincing The Night Away komt uit in januari 2007, nadat het al in oktober 2006 is uitgelekt op internet. Toch worden er na de eerste week al meer dan 118.000 copies van verkocht. In 2008 is het album zelfs genomineerd voor een Grammy Award in de categorie: Best Alternative Music Album. In datzelfde jaar wordt het nummer The Past and Pending gedraaid op de uitvaart van acteur Heath Ledger.
In juni 2008 loopt het contract bij platenmaatschappij Sub Pop af en besluit Mercer onder zijn eigen label (Aural Apothecary) verder te gaan. In de jaren 2009/10 en '11 is het een beetje stil rondom The Shins en treedt Mercer voornamelijk op met zijn nieuwe soloproject Broken Bells. Toch geven ze in 2011 wel aan dat ze bezig zijn met nieuw materiaal voor The Shins. Dit uit zich in een nieuw album die pas is verschenen: Port Of Morrow met de singles Simple Song én Megahit bij 3FM No Way Down.
En dat is zo'n beetje het hele verhaal achter deze talentvolle indie-rockband. Ikzelf ken The Shins nog niet zo lang maar vind hun muziek bijzonder en inspirerend. Ditzelfde geldt voor de aparte clips waar ik ook altijd wel van hou. Vooral die van Simple Song vind ik echt geweldig en moest ik heel hard om lachen toen ik die voor de eerste keer zag! Ik was trouwens wel helemaal weg van Broken Bells, die ik heb ontdekt via Lowlands 2010. Maar dit jaar ga ik dus kijken hoe The Shins het er live vanaf brengt! Ben benieuwd!
The Shins is inmiddels wel een bekende naam in ons muzieklandje, maar toch weten veel mensen niet wie het zijn en wat voor muziek daarbij hoort. Hopelijk heb ik dat probleem nu een beetje verholpen door ze tot de tiende BOTM te kronen! Wat vind jij van de muziek? Kende je het al en ben je groot fan? Of heb ik je enthousiast gemaakt om een keer een cd'tje op te zetten ? (Ik keur beide antwoorden goed ;-)

Tot de volgende BOTM!
Liefs Lisa
Ze zijn goed bezig, de mannen (en vrouw) van The Shins. Vorige week werd bekend gemaakt dat deze grote band uit Portland (Oregon) op Lowlands staat! Hoog tijd dus om deze muziek eens onder de loep te nemen. Maar, we beginnen bij het begin. De band is opgericht in 1996 in Albuquerque (New Mexico) en bestaat uit de volgende muzikanten: zanger en gitarist James Mercer, Joe Plummer (drums), Jessica Dobson (gitaar), Yuuki Matthews (bas) en Richard Swift (keyboard). In eerste instantie was The Shins een soloprojectje van singer-songwriter James Mercer, die al in een band genaamd: Flake Music speelde. Deze band deed het trouwens helemaal niet slecht. Ze hadden een paar hits, brachten een album uit en gingen vaak op tournee. Toch kwam er na 5 jaar een einde aan en was The Shins nu echt klaar voor het grote succes.
In 2001 kwam hun debuutalbum Oh, Inverted World uit met als eerste single het prachtige New Slang. Dat jaar zijn ze continu op tournee en worden hun singles door veel filmproducenten gebruikt. Zo was het nummer One By One All Day te horen in de film: A Guy Thing (2003), Caring Is Creepy én New Slang zijn gebruikt voor de film: Garden State uit 2004 en de muziek van The Shins komt terug in afleveringen van The OC, Scrubs en Gilmore Girls. Ze worden gezien als dé band van de Zeroes en hun album komt hoog in de hitlijsten te staan.
Als ze in 2001 naar Portland (Oregon) verhuizen besluit voormalig gitarist Neal Langford in Albuquerque te blijven. Hij wordt opgevolgd door Dave Hernandez met wie ze al snel aan nieuw materiaal werken. In de herfst van 2003 komt hun tweede album Chutes Too Narrow uit. De bekendste nummers van dit album zijn So Says I en Fighting In A Sack. Het jaar 2006 is een giga druk jaar voor de mannen van The Shins. Ze reisden heel de wereld af om overal op te treden en hun nummers live voor publiek te spelen. Hun derde album Wincing The Night Away komt uit in januari 2007, nadat het al in oktober 2006 is uitgelekt op internet. Toch worden er na de eerste week al meer dan 118.000 copies van verkocht. In 2008 is het album zelfs genomineerd voor een Grammy Award in de categorie: Best Alternative Music Album. In datzelfde jaar wordt het nummer The Past and Pending gedraaid op de uitvaart van acteur Heath Ledger.
In juni 2008 loopt het contract bij platenmaatschappij Sub Pop af en besluit Mercer onder zijn eigen label (Aural Apothecary) verder te gaan. In de jaren 2009/10 en '11 is het een beetje stil rondom The Shins en treedt Mercer voornamelijk op met zijn nieuwe soloproject Broken Bells. Toch geven ze in 2011 wel aan dat ze bezig zijn met nieuw materiaal voor The Shins. Dit uit zich in een nieuw album die pas is verschenen: Port Of Morrow met de singles Simple Song én Megahit bij 3FM No Way Down.
En dat is zo'n beetje het hele verhaal achter deze talentvolle indie-rockband. Ikzelf ken The Shins nog niet zo lang maar vind hun muziek bijzonder en inspirerend. Ditzelfde geldt voor de aparte clips waar ik ook altijd wel van hou. Vooral die van Simple Song vind ik echt geweldig en moest ik heel hard om lachen toen ik die voor de eerste keer zag! Ik was trouwens wel helemaal weg van Broken Bells, die ik heb ontdekt via Lowlands 2010. Maar dit jaar ga ik dus kijken hoe The Shins het er live vanaf brengt! Ben benieuwd!
The Shins is inmiddels wel een bekende naam in ons muzieklandje, maar toch weten veel mensen niet wie het zijn en wat voor muziek daarbij hoort. Hopelijk heb ik dat probleem nu een beetje verholpen door ze tot de tiende BOTM te kronen! Wat vind jij van de muziek? Kende je het al en ben je groot fan? Of heb ik je enthousiast gemaakt om een keer een cd'tje op te zetten ? (Ik keur beide antwoorden goed ;-)
Tot de volgende BOTM!
Liefs Lisa
18 June 2012
Clip: No Hope
Ooh, wat hou ik toch van The Vaccines! Ze namen even een korte pauze maar zijn weer helemaal terug met hun nieuwe single: No Hope. Hierop horen we invloeden uit de muziek van o.a. The Strokes, Arctic Monkeys, R.E.M. en The Kooks. Het is een nummer wat, na één keer geluisterd te hebben, meteen blijft hangen en ik vind het één van de tofste liedjes van dit moment. Ze hebben veel gigs voor deze zomer gepland staan, alleen mis ik één festival in het bijzonder (omdat vorig jaar niet doorging, dit jaar dan wel Lowlands??) We shall see ;-)
Wist je trouwens dat The Vaccines 'Band Of The Month' zijn geworden? Je leest het hele verslag hier terug. Voor nu nog een fijne maandagmiddag en tot snel!
Liefs Lisa
Wist je trouwens dat The Vaccines 'Band Of The Month' zijn geworden? Je leest het hele verslag hier terug. Voor nu nog een fijne maandagmiddag en tot snel!
Liefs Lisa
Labels:
Arctic Monkeys,
festival,
Lowlands,
muziek,
nummer,
R.E.M.,
The Kooks,
The Strokes,
The Vaccines,
zomer
17 June 2012
Happy Father's Day!
I simply just LOVE old photos! About a month ago I found this one of me and my dad. I knew from that moment that I would use it for Father's Day. My sister and I gave him his present with breakfast this morning and he totally loved it! What a cutie, don't you think?! The last thing I'm gonna say is: "Dad, you're my father and my friend." ♥
Happy Sunday! Give your dad a big hug!
Lots of love,
Lisa

*image from my Instagram account
Happy Sunday! Give your dad a big hug!
Lots of love,
Lisa
*image from my Instagram account
