Live report: Lowlands 2013

Een heel jaar lang (!) heb ik moeten wachten tot Lowlands 2013. En nu ligt het alweer een paar dagen achter me. En wat was het weer genieten, die drie dagen in de polder! Geen extreme hitte dit keer, maar een aangename temperatuur en weer een bomvol program. Kijk mee naar het beeldverslag dat ik heb opgebouwd, lees de bijbehorende verhalen en tot slot; beluister de mooiste nummers van de bands en artiesten die wij hebben zien optreden, opgesomd in één lijst. Enjoy!






Tom Odell, opener om half 2 in een stampvolle Alpha tent




Villagers, prachtig mooie en intieme liedjes die je hart even stil doet staan





In 5 minuten tijd van de India naar de Bravo tent gerend om de Britse synthpopduo Hurts te zien schitteren!

Vrijdag 16 augustus: Dag 1 van het grote Lowlands avontuur! Met een stuk minder zenuwen (en bagage) dan vorig jaar vertrokken we vroeg naar Biddinghuizen. Amber en ik hebben ons tentje (wederom) op camping 7 gezet omdat dat de vorige keer goed beviel. Rond 1 uur zijn we naar het festivalterrein gelopen voor de opening in de Alpha. Niemand minder dan Tom Odell zou daar om half 2 gaan optreden! We konden het niet fantastisch zien, maar het was toch heel bijzonder om erbij te zijn. Wat een rasmuzikant!

Act nummer 2 (Villagers) uit Dublin, Ierland stond klaar om ons om half 5 te verpletteren in de India. Naast Editors, Hurts en Foals was Villagers voor mij één van dé acts die ik moest zien op Lowlands! Ik krijg nog kippenvel als ik aan het concert terugdenk, zo fantastisch mooi! Frontman Conor O'Brien weet echt wat songwriting is. Zijn teksten gaan tot op het bot en nemen je mee in een muzikale flow. Heerlijk! De jongens waren nog niet het podium af of ik stormde naar buiten voor het concert van Hurts in de Bravo tent (dat 5 minuten later zou beginnen!) En wat een geluk was dat, bijna helemaal vooraan! Hurts heeft, na het zien op Pinkpop twee jaar geleden (op tv weliswaar), veel indruk op me gemaakt. Ze hebben pasgeleden hun tweede album uitgebracht, die minstens net zo goed is als de eerste. Het publiek ging uit z'n dak en ik ook! Amber ging wat eerder weg zodat ze op tijd bij Crystal Fighters in de Grolsch kon zijn. Deze heb ik helaas moeten missen door de drukte, maar ik hoorde dat het één groot feest was!

Maar toen... we zagen de bui al hangen (letterlijk), stortte het van de lucht. Samen met 55.000 man probeerden we te schuilen in één van de tenten en onder afdakjes en parasols. Je hoopt heel erg op zo'n moment dat het van korte duur is, maar helaas, het werd alleen maar erger. We zijn teruggegaan naar de camping, in onze eigen tent gaan schuilen en in slaap gevallen. Gelukkig kwam er die avond niet veel bijzonders meer, maar toch, we baalden er wel van! Tot zover de vrijdageditie. Zaterdag was het weer droog en zonnig. Yes!





Zaterdagmorgen om half 12 stonden wij al paraat om Daughter te zien spelen. Breathtaking!



Moss tijdens Nirvana's Nevermind tribute. Zij speelden o.a. On A Plain en Something In The Way





Zelden zo'n goed en indrukwekkend optreden gezien! Balthazar is briljant!




Zanger Finn Andrews van The Veils weet iedereen in de India stil te krijgen


JAA, eindelijk een containersessie meegemaakt van niemand minder dan Mozes & The Firstborn!


Rond een uur of 7 voor de Grolsch, één grote mensenmassa





Front row bij Editors. Om nooit te vergeten! ♥




Zaterdag 17 augustus: Dag 2 en tevens de beste dag van het allerleukste festival ooit! Wat een bak met namen van bands die vandaag zouden optreden. We waren er al vroeg bij (half 12) om Daughter te zien stralen in de India. Deze driekoppige indie folkband uit Londen, onder leiding van Elena Tonra, maakt prachtige melancholische nummers met een fijne baslijn en sterke akkoorden. Ik ben fan!

Daarna zijn we naar de Alpha gegaan voor het Nevermind project. Zes bands van Nederlandse bodem waaronder Kensington, DeWolff, Moss en Mister en Mississippi, namen elk twee nummers van het beroemde album van Nirvana voor hun rekening. Dit deden ze allemaal op hun eigen, unieke manier wat het leuk maakte om naar te kijken. Omdat ik vooral bezig was met springen en dansen heb ik helaas niet zoveel foto's kunnen maken. Maar een kiekje van Moss kon natuurlijk niet ontbreken! ;-)

Vervolgens bleven Amber en ik in de Alpha voor de Belgische band Balthazar, die ik min of meer net twee weken geleden ontdekt heb. Wauw, m'n mond valt nog open als ik aan dat optreden terugdenk. Zo belachelijk goed! Wat een aanwinst voor de popmuziek, echt geweldig. Ga ze zeker een checken als ze in het land zijn!

De Londense band The Veils was rond 5 uur iedereen aan het betoveren in de India. Een zeer goede en krachtige band met mooie nummers. Klein minpuntje was dat ze hun grootste hit Lavinia niet speelden. Jammer!

Na dat optreden hadden we even een paar uur rust (kun je nagaan hoeveel we al gezien hebben!) dus besloten we om naar de 3 On Stage container te gaan en een sessie proberen bij te wonen. Vorig jaar liep dat heel chaotisch en was het niet gelukt. Dit jaar hoefde je alleen maar in een rij te staan en te wachten tot je naar binnen mocht. Amber herkende de klanken van de soundcheck en zei: het is Mozes, het is Mozes! En ja hoor, eenmaal binnen stonden ze daar met z'n vieren. Het had niet veel gescheeld of de container was volledig gesloopt door deze heren uit Eindhoven. Het was echt te gek! Zeker omdat we Mozes hebben moeten missen door Balthazar, die tegelijkertijd speelde. Epic!

Om 10 voor 10 's avonds, in de Alpha, was het dan ein-de-lijk tijd voor Editors! Ik weet nog steeds niet hoe, maar toen het begon werd ik een flink stuk naar voren geduwd, waardoor ik vooraan kwam te staan en ik alles vlak voor m'n ogen zag gebeuren. Het was één van de mooiste dingen die ik ooit heb meegemaakt. Vuurwerk, confetti, de prachtige stem van zanger Tom Smith en al die geweldige nummers die Editors tot zo'n bijzondere band maakt. Wat een afsluiter van een fantastische dag!




Ja, daar zijn ze hoor! De jongens van Kodaline. De Grolsch was afgeladen vol met jonge meiden




Nog niet zo lang geleden ontdekt, maar voor mij zeker een must see op Lowlands: Bonobo. Heel erg fijn!


Bat For Lashes totally nailed it!




My god, Foals.. wat een afsluiter! Echt insane goed

Zondag 18 augustus: Helaas, de laatste dag is alweer aangebroken! Maar ook vandaag stonden er weer zoveel toffe namen op ons lijstje, wat een hoop goed maakte. Te beginnen bij, hé daar zijn ze weer, Kodaline uit Ierland! De Grolsch stond vol met jonge meiden die de grote hits als All I Want en High Hopes maar al te goed kennen en luidkeels meezongen. Na Bitterzoet in januari, had dit ook wel wat, vond ik zo.

Daarna was het de beurt aan Simon Green a.k.a. Bonobo, om de Grolsch plat te spelen. Bonobo is een muziekproject met band en dj-set uit Engeland en ken ik zelf nog niet zo heel erg lang. De muziek kun je omschrijven als tiphop, electro meets jazz en folk. Heel erg bijzonder en erg fijn live! Na Bonobo hebben we nog een stuk kunnen meepakken van Bat For Lashes, wat ook zeker niet slecht was.

Maar dan was daar Foals! En wat een optreden was dat! Foals is een vijfkoppige indie rockband uit Oxford en maakt stoere alternatieve muziek met hier en daar een ruig randje. Het publiek ging helemaal uit z'n dak bij het horen van Inhaler, één van de heftigste nummers van Foals. Ook deden ze Spanish Sahara, een ruim 7 minuut durende track met een rustig intro dat langzaam wordt opgebouwd naar een dansbaar up-tempo nummer. Het gitaarspel en de ervaring spat er vanaf! Zanger Yannis Philippakis maakt de Grolsch helemaal gek wanneer hij nietsvermoedend het podium afloopt, het publiek inrent en nog steeds al dat geluid uit z'n gitaar weet te produceren. Ik kon alleen maar denken, wacht ik moet hier foto's van hebben, maar eigenlijk wil ik het alleen maar met m'n eigen ogen zien. De foto's van Foals zijn daarom (helaas) ook niet zo goed gelukt ;-)

Na het optreden zaten we vol met energie en zijn we het hele festivalterrein afgelopen op zoek naar... naar wat eigenlijk? We waren klaar, het zat erop! Om 10 uur 's avonds headliner Nick Cave & The Bad Seeds nog even zien knallen in de Alpha en rond middernacht teruggegaan naar de camping. We namen afscheid van een werkelijk fantastische tweede Lowlands editie.

Maandagmorgen, brak en stinkend onze spullen gepakt en naar de Kiss & Ride gelopen, waar paps ons opwachtte. Het was tijd om naar huis te gaan. We zeiden Lowlands vaarwel en keerden terug naar het zonnige Westen. Het waren de drie mooiste dagen uit dit jaar, for sure! Amber en ik kijken er allebei heel goed op terug en vonden deze editie eigenlijk nog beter (en leuker) dan vorig jaar. Nu is het moment aangekomen om alles terug te kijken, de muziek nog een keer hard aan te zetten en iedereen die het maar horen wil erover te vertellen!

Ik hoop dat je het verslag leuk vond om te lezen en mocht je zelf ook heen geweest zijn, tell me all about it! Of was je er niet bij dit jaar, maar denk je erover om volgend jaar te gaan? Als je net zo van muziek houdt als ik, ga dan alsjeblieft. De ervaring is het dubbel en dwars waard!

Liefs Lisa

BOTM #4: Alela Diane

BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een nieuwe maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met de geschiedenis en het ontstaan van de band, de cd's die ze hebben uitgebracht en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Alela Diane!



Oké, niet echt een band dit keer maar wel een artiest die gezien mag worden! Alela Diane Menig is geboren op 20 april 1983 in Nevada City (VS) en stamt uit een muzikaal gezin. Dit wordt op jonge leeftijd al flink gestimuleerd. Naast het koor op school waar ze in zat leerde ze zichzelf gitaar spelen en schreef haar eigen nummers over familie en de natuur. In 2003 brengt ze haar eerste zelfgeproduceerde album uit: "Forest Parade" die ze ten gehoren mag brengen tijdens concerten van haar vriendin tevens zangeres én harpspeelster Joanna Newsom. Een jaar later vertrekt Alela met haar band naar Europa en schrijft daar de nummers voor haar tweede album: "The Pirate's Gospel". Dit album is opgenomen in de studio van haar vader en werd uitgebracht door platenlabel Holocene Music. Een leuk detail van dit album zijn de handgemaakte hoezen die Alela samen met haar moeder heeft gemaakt. Twee jaar later wordt het album zowel in Amerika als Europa uitgebracht. Er verschijnen drie videoclips en het album krijgt goede recensies.



In 2007 staat Alela en haar band veel op de bühne in Amerika. Zo mochten ze het voorprogramma verzorgen van o.a. Iron & Wine, Akron/Family, The Decemberists, en Vashti Bunyan én staat ze dat jaar op het Green Man Festival in Wales (UK). Vervolgens tourt ze in 2008 door Engeland, Ierland, Frankrijk, Zwitserland, Nederland, Belgie en Duitsland én komt begin 2009 haar derde studioalbum: "To Be Still" uit. Ook dan staat ze vaak op het podium en geeft veel concerten in Europa. Daarnaast opende ze in een aantal shows in Amerika voor de country/folk band Blitzen Trapper.



Na al het touren van de afgelopen jaren neemt Alela even pauze in 2010 maar kwam dit jaar weer terug met een nieuw album: "Alela Diane & Wild Divine". Haar band Wild Divine bestaat uit zijzelf, haar vader Tom Menig en haar man Tom Bevitori. Ze zijn zojuist teruggekeerd van een intensieve tour door zowel Amerika als Europa. In juli 2011 stond Alela Diane & Wild Divine geregeld in het voorprogramma van de Fleet Foxes.



Tot zover alles wat je over deze waanzinnige singer/songwriter moet weten. Wij hadden de eer haar live te zien op zondag 9 oktober in ons all time stamcafé Patronaat in Haarlem. Dankzij onze deelname aan de Popkwis van Patronaat (21 september jl.) kregen we als prijs vier concertkaartjes voor een, toen nog onbekende zangeres. Eenmaal thuis zijn we kennis gaan maken met deze muziek en het sprak ons alle vier gelijk aan. Maar live werden we toch wel echt compleet verrast. Wat een fantastisch concert was dat zeg. Jammer genoeg hebben we daar geen foto's van gemaakt (daar baal ik nu echt van!) want dat was voor nu natuurlijk leuk geweest! De band was (heel onterecht) van de grote naar de kleine zaal verplaatst, maar dat maakte het concert niet minder leuk of goed. Alle bandleden gaven alles wat ze in huis hadden en de prachtige warme stem van Alela bracht me af en toe ijskoude kippenvel momenten. We mochten er dan dit keer gratis naartoe maar ik zou de volgende keer als ze in het land is zeker weer gaan. Het is het dubbel en dwars waard!



Uiteraard ben ik na het optreden bij verschillende mensen gaan polsen of zij Alela Diane en haar band kende. Tevergeefs, helaas. Dat vind ik echt heel jammer want zo iemand verdient gewoon een plek in onze hitlijsten. Maar ik geef het nog niet op! Ik hoop dat hiermee de eerste stap is gezet wat kan leiden tot een grote doorbraak van folkmuziek in Nederland.





Dit was 'm dan, de allerlaatste BOTM van dit jaar! Ik hoop dat je wat wijzer bent geworden van al het nieuwe én oude muziek wat ik je aangereikt heb en dat je de artikels met plezier hebt gelezen. In januari verschijnt de eerste BOTM van 2012. Wie dat gaan worden is voor jullie een vraag en voor mij een weet ;-)


Liefs Lisa

Parkpop 2011

Dear friends,

Eén van mijn favo festivals is Parkpop in het Zuiderpark in Den Haag. Ik was hier twee jaar geleden voor het eerst. Toen waren er optredens van o.a. De Staat, Boris, Ed Kowalczyk, Milow en Guus Meeuwis. Het was een geweldige dag. Mooi weer, goede sfeer en te gekke optredens. Ed Kowalczyk had een heel orkest meegenomen, Milow maakte naamsbekendheid, Boris swingde de pan uit en iedereen zong keihard 'Brabant' van Guus Meeuwis mee. Het was een geweldige dag. Vorig jaar was de line-up niet zo en werd het een bloedhete dag van boven de 35° graden! Toen besloten we niet te gaan. Maar toen er in maart al bekend werd gemaakt dat Go Back to the Zoo en Graffiti 6 zouden komen stond het vast in mijn agenda: 26 juni 2011 Parkpop! En gisteren was het dan eindelijk zover. Maanden lang verheugde ik me op deze dag. De line-up? The Crookes, Graffiti 6, Go Back to the Zoo, Tim Knol, Di-rect en Jamie Cullum. Een fantastische line-up! :D Om 1 uur sharp kwamen we aan en helaas helaas was The Crookes al begonnen! :( Toch stonden we wel helemaal vooraan en hebben we toch nog vier nummers gezien. Super leuk! Daarna dus; Graffiti 6! Al twee keer live gezien, nu dus weer (maar dan op een festival). En wat waren ze leuk en goed! Damn, ik hou van die band :) Papa en mama waren inmiddels ook gearriveerd en met z'n vieren zijn we gaan relaxen op het grote grasveld. Al snel kwam Go Back to the Zoo met hottie Cas! :D (L) Beetje raar publiek (ging niet uit hun dak) en zelf hadden ze er volgens mij ook niet zo'n lol in. Jammer :( Na GBTTZ was daar Tim Knol! Na hem op Pinkpop op tv te hebben gezien verheugde ik me enorm op zijn optreden, en wat was het te gek! Goede band, mooie nummers. In 1 woord: Wauw! Na Tim Knol stikten we inmiddels van de honger (en dorst door die enoooorme hitte, phoew!) dus zijn we een patatje met COLA :D gaan halen en in het gras geploft. Shit, Di-rect was al begonnen! Wij rennen naar het grote podium, maar ik kon helemaal niks zien. Nee! Ik baalde echt als een stekker. We stonden net voor een heuveltje waar allemaal mensen opstonden en waar we onmogelijk door konden. Thank god, was na nummertje drie twee mensen die weggingen waardoor Amber, ik en mama op hun plek konden staan. Het stond echt stampvol! Marcel en de rest waren mieren in de verte! xD Gelukkig hadden we wel goed zicht op het scherm, waar we dus continu op keken. Op een geven moment was iedereen in trans. Alle monden hingen open en door die hitte was iedereen van de wereld. Het was waanzinnig. Di-rect behoort tot één van Nederlands beste bands. Inmiddels waren mijn benen helemaal dood, zat geen beweging meer in :P. We hebben nog even wat kraampjes gekeken en zijn toen maar naar huis gegaan, zo moe waren we. Het is ook niet niks zo'n dag! En papa zei dat je op het hoogtepunt moet stoppen, en daar had hij zeker gelijk in ;) Ik hoorde trouwens vanmorgen op de radio dat Jamie Cullum behoorlijk suf was, dus daar hadden we volgens mij niet veel aan gemist ;) (Maar ik ben ook geen fan dus :P) Maar wauw wauw wauw, wat een top dag! Op de terugweg zijn we nog even langs de Mac gegaan en hebben daar een heerlijk ijsje gegeten (buiten!) in het zonnetje. Kortom, het was een dag om nooit te vergeten.

Ik zeg volgend jaar weer! Ben jij er dan ook? ;)


Liefs Lisa