BOTM #13: Ane Brun

BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met het verhaal achter de band, wat ze tot nu toe bereikt hebben en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Ane Brun!



Ik hoefde niet lang na te denken wie deze maand "BOTM" zou worden. De eer gaat naar de Noorse singer-songwriter Ane Brun. Vorige maand live gezien op Lowlands en daarvoor nog nooit iets over haar gehoord. En dat terwijl ze al ruim tien jaar actief is en meer dan acht albums heeft uitgebracht. Daarnaast is het lang geleden dat we een vrouwelijk artiest in deze column hadden. Kortom, redenen genoeg om deze blonde dame met de helderste blauwe ogen die je ooit gezien hebt, onder de loep te nemen.



Ane Brunvoll (zoals ze voluit heet) werd op 10 maart 1976 in Molde, Noorwegen geboren. Haar ouders zijn in het dagelijks leven allebei muzikant. Haar talent heeft ze dus niet van een vreemde. Toch speelde muziek pas op een latere leeftijd voor haar een rol. Ze verlaat haar geboorteplaats rond 1995 en hopt van Barcelona in Spanje tot Oslo en Bergen in Noorwegen. Tussen haar studie Rechten en haar Spaanse lessen door schrijft ze haar eigen nummers en verdient ze haar brood met het werken in platenzaken en bars. Na een paar jaar schrijven en optreden in Bergen verhuist ze in 2001 naar Stockholm, Zweden om haar muzikale carrière naar een hoger niveau te tillen. In 2002 brengt ze haar eerste studioalbum Spending Time with Morgan uit. Het album valt onder het platenlabel DetErMine en wordt in 11 landen uitgebracht.



Uiteraard doet Ane een grote tour door Europa maar stopt er al vrij snel mee vanwege gezondheidsproblemen. Na een pauze van een half jaar staat ze weer op de planken en brengt een jaar later (2005) haar tweede album A Temporary Dive uit. In 2006 staat het album in de schappen in Groot-Brittannië en Noord-Amerika en vanaf 2007 kun je de cd zelfs in Japan kopen. Naast de wat meer donkere nummers is er ook plek voor wat uitblinkers, waaronder het duet met de Canadese singer-songwriter Ron Sexsmith (Song No. 6). A Temporary Dive krijgt goeie recensies en veel nominaties. Daarnaast is Ane dat jaar genomineerd voor de Norwegian Grammies in de categorie 'Best Female Artist'.



Omdat de duetten en samenwerkingen met andere bands en artiesten in het verleden erg goed aansloegen bracht Ane in 2005 Duets uit. Op dit album is naast haar duet met Ron Sexsmith, onder meer duetten met Syd Matters (Franse band) en Teitur (Deense singer-songwriter) te horen. Het nummer Lift Me met de Noorse rockband Madrugada leverde haar zelfs een Grammy Award op. De jaren daarna is Ane continu op tournee met een steeds weer wisselend repertoire. Zo speelt ze de ene keer met een enorme band met strijkers en andere orkestliederen en vervolgens weer vrij intiem met een klein bandje van een paar man. Ook doet ze regelmatig solo-optredens met slechts alleen haar akoestische gitaar. Zo is ze tenslotte ook begonnen. In 2008 brengt Ane Brun Changing of the Seasons uit waar Nico Muhly van Antony and the Johnsons akkoorden voor schreef. Daarnaast is de muziek van dit album gebruikt in de film The Reader met Kate Winslet.



In 2009 stond Ane Brun in de Stockholm Concert Hall. Dit concert is opgenomen en uitgebracht op DVD. Ook maakte ze zich dat jaar hard voor het klimaat en organiseerde het No More Lullabies concert. Tijdens dit zeven uur durende concert traden onder meer uit Zweden Robyn, Loney, Dear, Titiyo en Benny Andersson van ABBA op. Dit gebeurde allemaal op de International Day of Climate Action op 24 oktober 2009. Deze grote actie kreeg flink wat publiciteit en is dus met succes geslaagd. Een jaar later is Ane te horen op het nieuwe album (New Blood) van Peter Gabriel met wie ze ook op tournee gaat. Eind 2011 brengt Ane Brun haar zesde studioalbum It All Starts With One uit en heeft ze momenteel samenwerkingen lopen met Peter Gabriel en Jamie Cullum.



En dan zijn we door de informatie heen! Best een hoop dit keer, maar dat mag ook wel voor een artiest als Ane Brun. Man, wat stond ik versteld na het zien van haar optreden op Lowlands. Zo magisch en meeslepend dat ik volledig in trans was. Nooit geweten dat het zo'n indruk op mij zou maken. Maar goed, om af te sluiten laat ik je niet een lijstje met nummers horen (wat ik normaal gesproken doe) maar een serie aan videoclips van haar laatste album. Deze vier clips hebben één verhaal wat ik al best bijzonder vind omdat ik geen één band of artiest ken die dat gedaan heeft. Kijk mee en geniet! En ik zeg: tot de volgende BOTM!

Incredible cover

Een paar dagen geleden deelde een vriend van mij op Facebook een link van een bandje die op één gitaar het bekende nummer: 'Somebody That I Used To Know' van Gotye speelt. Hij was niet de enige die hiervan onder de indruk was. Binnen no time had mijn halve vriendenlijst deze video gedeeld. Twitter kon natuurlijk niet achter blijven en de link werd gedeeld en bekeken door vele Nederlandse bandjes, artiesten, dj's en BN'ers. Iedereen stond versteld en wilden weten wie Walk Off The Earth (de band achter deze cover) was. Hun populariteit stijgt inmiddels de pan uit! Miljoenen hits op Youtube, 60.000 Likers op Facebook en ruim 5.000 Followers op Twitter. Verder is er weinig over deze band te vinden op internet. Ze komen uit Canada en bestaan al vanaf 2006. Of ze daadwerkelijk ook iets uitgebracht hebben is onbekend. Maar ik denk dat met dit succes dat niet lang meer zal duren..

BOTM #4: Alela Diane

BOTM: Oftewel "Band Of The Month" is een nieuwe maandelijkse column waarin ik verschillende bands en artiesten aan je voorstel. Ik laat je kennis maken met de geschiedenis en het ontstaan van de band, de cd's die ze hebben uitgebracht en natuurlijk een paar video's zodat je een impressie krijgt. Deze maand in BOTM: Alela Diane!



Oké, niet echt een band dit keer maar wel een artiest die gezien mag worden! Alela Diane Menig is geboren op 20 april 1983 in Nevada City (VS) en stamt uit een muzikaal gezin. Dit wordt op jonge leeftijd al flink gestimuleerd. Naast het koor op school waar ze in zat leerde ze zichzelf gitaar spelen en schreef haar eigen nummers over familie en de natuur. In 2003 brengt ze haar eerste zelfgeproduceerde album uit: "Forest Parade" die ze ten gehoren mag brengen tijdens concerten van haar vriendin tevens zangeres én harpspeelster Joanna Newsom. Een jaar later vertrekt Alela met haar band naar Europa en schrijft daar de nummers voor haar tweede album: "The Pirate's Gospel". Dit album is opgenomen in de studio van haar vader en werd uitgebracht door platenlabel Holocene Music. Een leuk detail van dit album zijn de handgemaakte hoezen die Alela samen met haar moeder heeft gemaakt. Twee jaar later wordt het album zowel in Amerika als Europa uitgebracht. Er verschijnen drie videoclips en het album krijgt goede recensies.



In 2007 staat Alela en haar band veel op de bühne in Amerika. Zo mochten ze het voorprogramma verzorgen van o.a. Iron & Wine, Akron/Family, The Decemberists, en Vashti Bunyan én staat ze dat jaar op het Green Man Festival in Wales (UK). Vervolgens tourt ze in 2008 door Engeland, Ierland, Frankrijk, Zwitserland, Nederland, Belgie en Duitsland én komt begin 2009 haar derde studioalbum: "To Be Still" uit. Ook dan staat ze vaak op het podium en geeft veel concerten in Europa. Daarnaast opende ze in een aantal shows in Amerika voor de country/folk band Blitzen Trapper.



Na al het touren van de afgelopen jaren neemt Alela even pauze in 2010 maar kwam dit jaar weer terug met een nieuw album: "Alela Diane & Wild Divine". Haar band Wild Divine bestaat uit zijzelf, haar vader Tom Menig en haar man Tom Bevitori. Ze zijn zojuist teruggekeerd van een intensieve tour door zowel Amerika als Europa. In juli 2011 stond Alela Diane & Wild Divine geregeld in het voorprogramma van de Fleet Foxes.



Tot zover alles wat je over deze waanzinnige singer/songwriter moet weten. Wij hadden de eer haar live te zien op zondag 9 oktober in ons all time stamcafé Patronaat in Haarlem. Dankzij onze deelname aan de Popkwis van Patronaat (21 september jl.) kregen we als prijs vier concertkaartjes voor een, toen nog onbekende zangeres. Eenmaal thuis zijn we kennis gaan maken met deze muziek en het sprak ons alle vier gelijk aan. Maar live werden we toch wel echt compleet verrast. Wat een fantastisch concert was dat zeg. Jammer genoeg hebben we daar geen foto's van gemaakt (daar baal ik nu echt van!) want dat was voor nu natuurlijk leuk geweest! De band was (heel onterecht) van de grote naar de kleine zaal verplaatst, maar dat maakte het concert niet minder leuk of goed. Alle bandleden gaven alles wat ze in huis hadden en de prachtige warme stem van Alela bracht me af en toe ijskoude kippenvel momenten. We mochten er dan dit keer gratis naartoe maar ik zou de volgende keer als ze in het land is zeker weer gaan. Het is het dubbel en dwars waard!



Uiteraard ben ik na het optreden bij verschillende mensen gaan polsen of zij Alela Diane en haar band kende. Tevergeefs, helaas. Dat vind ik echt heel jammer want zo iemand verdient gewoon een plek in onze hitlijsten. Maar ik geef het nog niet op! Ik hoop dat hiermee de eerste stap is gezet wat kan leiden tot een grote doorbraak van folkmuziek in Nederland.





Dit was 'm dan, de allerlaatste BOTM van dit jaar! Ik hoop dat je wat wijzer bent geworden van al het nieuwe én oude muziek wat ik je aangereikt heb en dat je de artikels met plezier hebt gelezen. In januari verschijnt de eerste BOTM van 2012. Wie dat gaan worden is voor jullie een vraag en voor mij een weet ;-)


Liefs Lisa