Live report: James Morrison

Maandenlang heb ik er naar uitgekeken, het concert van James Morrison op 16 maart 2012 in de HMH in Amsterdam. Afgelopen vrijdag was het dan eindelijk zover. Omdat vrijwel iedereen bekend is met deze inmiddels behoorlijk grote Engelse zanger skip ik de biografie en gaan we meteen even wat foto's bekijken!





Ik ben meteen na stage afgereisd van Amsterdam-West naar Amsterdam-Zuid Oost. Daar trof ik een ander mega groot JM fan met wie ik had afgesproken. We propten snel nog even een patatje naar binnen en stonden 10 minuten later voor het immens grote podium. Er waren al heel wat fans aanwezig die zich voor het podium gevestigd hadden. Jammer! Niet helemaal vooraan, maar we hebben gelukkig allebei onze lengte mee en we konden langs iedereen heen kijken. Dat was fijn én nodig, want ik moet Mr. Morrison natuurlijk wel goed kunnen zien :)





Eerst kwam om 8 uur het voorprogramma wat lekker in het gehoor lag. Het neemt de vermoeidheid en spanning tijdens het wachten gelukkig een beetje weg. Om 9 uur exact kwam hij, met z'n band, het podium opgelopen. De sfeer zat er gelijk al goed in. Hij begon met een lekker up-tempo nummer: Beautiful Life, van zijn laatste plaat: "The Awakening". Hier heeft hij overigens veel nummers van gespeeld. Ik moet ook zeggen dat ik zijn band echt fantastisch vond. Alom complimenten voor hem natuurlijk, maar de band is minstens zo belangrijk. De achtergrondzangeressen waren echt briljant en ook het gitaarspel van de gitarist die af en toe erin gegooid werd klonk fantastisch. Over de setlist kan ik ook niets meer dan lof uitspreken. Ik vind bijna alles goed en zing alles mee, dus dat kon ook bijna niet anders ;-) Up, zijn meest recente single met Jessie J heeft hij prima opgelost met één van zijn backing vocals, die naast het uiterlijk ook zo'n zelfde stem als Jessie had. Daarna speelde hij een akoestische versie van zijn nummer met Nelly Furtado: Broken Strings, ook erg mooi. Het geluid in de HMH was ook precies weer zoals het hoort te zijn, vol en harmonieus. Ook het decor was erg mooi aangekleed met de verlichte papieren ballen. Tijdens zijn comeback speelde hij nog 3 nummers, waaronder mijn favoriet: Wonderful World, en dat maakte het totale concert precies anderhalf uur. Om half 11 druppelde iedereen naar buiten met een heel fijn gevoel van binnen.





De fan met wie ik was, heeft er net zo van genoten als ik en we hebben in de trein nog uitgebreid nagepraat over deze bijzondere ervaring. Het jammere van een concert is dat het maar een paar uur duurt en dat het einde snel in zicht is. Toch is het een belevenis die niemand je meer afneemt. Ik kan eindelijk, na maanden gewacht te hebben, zeggen dat ik James Morrison live heb gezien. Ja, dat kan ik ook weer van m'n lijstje afstrepen.

Sweet dreams,
Liefs Lisa



My favourites (top 10) ^^

Live report: Elbow

Na het overheerlijke concert van Saybia (2 november) was maandag 14 november de Engelse band Elbow aan de beurt! Is deze band erin geslaagd het te winnen van het concert van Saybia in: geluid, performance, setlist en sfeer? Je krijgt over een paar minuten van mij het antwoord ;-)



Meet Elbow! Een Engelse alternative rock band opgericht in 1991 in Manchester UK. 20 jaar geleden ontmoetten studenten Guy Garvey (zang) en gitarist Mark Potter elkaar op college. Mark stelt Guy voor aan een paar vrienden en een band komt tot stand. Mr Soft (later Soft) zoals de band eerst heette trad op in een aantal pubs in Manchester en naast hun college schreven ze hun eigen nummers. In 1997 veranderen ze hun naam in Elbow. In 1997 tekent Elbow bij platenlabel Island Records en levert hun eerste album af. Dan gebeurt het ergste wat je als band kan overkomen. Island wordt opgekocht door Universal waardoor het album van Elbow nooit is uitgebracht. Toch was dat geen reden om bij de pakken neer te gaan zitten. Ze gaan als indie band verder en brengen 3 EP's uit die hoog binnen komen bij BBC Radio.





Maar, dit is allemaal nog maar het begin. Album na album wordt uitgebracht, ze staan op grote festivals als Roskilde in Denemarken en een aantal keer op het populaire Glastonbury in Engeland. Ze nemen grote prijzen mee naar huis, waaronder de Mercury Music Prize die ze kregen voor hun album: "The Seldom Seen Kid". Ook zet Elbow zich in voor War Child én hebben ze in het voorprogramma gestaan van Coldplay en U2. Deze band is van wereldniveau en heeft zoveel mooie dingen (mee)gemaakt, dat (toen ik hun bio las) er best wel van onder de indruk was dat ik die band live zou gaan zien. Wil je meer weten over de band en hun muziek kijk dan op de Engelse Wikipedia (het is tenslotte geen BOTM ;-) Dan gaan we nu snel over naar het concert!





We waren al vroeg weggegaan van huis want we wisten dat het uitverkocht was en het dus wel eens heel druk kon gaan worden! Eenmaal binnen stonden we gelukkig meteen goed. Om 8 uur sharp kwam het voorprogramma: Howling Bells. Een lekkere opening met een goeie zangeres en toffe liedjes. Het op- en afbouwen ging heel vlot en iets over negenen kwamen ze al op. Daar stond 'ie dan.. Guy Garvey, pal voor m'n neus. Hij opende met "The Birds" en vloeide van het één naar het andere mooie nummer. Ik wist (door wat ik eerder had gelezen) dat Guy een echte poëet is. Dat liet hij bij dit concert goed merken en vermaakte het publiek tussen de nummers door met een paar mooie gedichten. Maar hij is ook echt een grappenmaker en het publiek moest dan ook vaak hard om hem lachen. Het geluid was (zoals ik van de HMH gewend ben) prachtig, meteen goed, niet te hard / niet te zacht.. gewoon, zoals het hoort. De prachtige klanken van de violisten achterin met het mooie pianospel en de geweldige zang van Garvey bezorgde mij maar ook m'n vader een hoop kippenvel momenten. Ook het decor was zo mooi en werd perfect afgestemd op ieder nummer. Halverwege het concert gingen de mannen bij elkaar staan en maakten bekend dat ze dit jaar al 20 jaar bestaan. En hoe cool was dat, het hele, nee echt het hele publiek ging "Lang Zal Die Leven" zingen. Ze keken allemaal echt geschokt en hadden dat niet zien aankomen. Dat maakte het concert zo leuk! Wij genoten maar zij net zo. Tijdens de toegift speelden ze nog 2 nummers waarvan het laatste nummer het allermooiste en bekendste is: "One Day Like This". Ik ben stapelgek op dat nummer en iedereen stond keihard mee te zingen en te zwaaien. De hele zaal zat op een roze wolk die hoog in de lucht dwarrelde. Na ruim een uur en 3 kwartier gespeeld te hebben (bijna 2 uur!) was het einde dan echt daar. Mijn vader en ik keken elkaar aan en zeiden allebei tegelijk: "Best concert ever, by far!". We hadden er zo ontzettend veel van genoten. Het was een heerlijke avond om nooit te vergeten.



Dus ja, heel stiekem.. vond ik dit nog mooier dan Saybia (wat ook al bloedmooi was) maar hier klopte gewoon écht alles. Ik kijk er met heel veel plezier op terug. Thank you Elbow!


Liefs Lisa

Last Week at Sanoma Media

Hi there!

Deze week begint mijn laatste stageweek bij Sanoma Media. Ik vind het echt ontzettend jammer dat het er bijna op zit. Ik heb het hier heel erg naar mijn zin gehad de afgelopen maanden. Ik vond het heerlijk om een eigen werkplek te hebben en er kwamen heel veel leuke opdrachten voorbij. Ik ga natuurlijk ook mijn collega's Susanne en Elena erg missen. Ik vond het fijn om met hen te werken en ik voelde me echt betrokken bij de groep.

Maar.. het is niet helemaal afgelopen. Ik heb namelijk een vervolgstage bij Sanoma weten binnen te halen. Ik blijf bij online maar dit keer bij de redactie van vtwonen en 101Woonideeën! :D Dit is wat ik vanaf begin af aan al heel graag wilde. Ik liet mijn portfolio zien en ze was zo enthousiast dat het meteen geregeld was. Ik begin er pas in februari, maar van mij mag het volgende week al beginnen! Ik heb het grote nieuws meteen met iedereen gedeeld op Facebook en ik heb zoveel lieve reacties van iedereen gehad, toen was ik stiekem wel een beetje trots op mezelf :)

Dat was het grote nieuws van vorige week, maar deze week staan ook een heleboel dingen op de planning. Te beginnen bij vanavond: het grote concert in de HMH van niemand minder dan Elbow! Man, ik heb hier echt maandenlang naar uitgekeken en vanavond is het dan eindelijk zover. Maar ook de allerlaatste stagedag (donderdag 17 november) zit er aan te komen, maar die gaan we natuurlijk in stijl afsluiten :) Vrijdag ben ik vrij en bezoek ik mijn opa en oma in het hoge noorden én zaterdag is de open dag van het ArtEZ College in Zwolle, die (volgens mij) dé perfecte vervolgopleiding voor mij heeft. Kortom, een drukke maar leuke week met morgen of overmorgen de Live report van Elbow en woensdag of donderdag een nieuwe "Band Of The Month"!

Dit was het voor nu, ik ga lekker naar buiten van het mooie weer genieten, en dat op 14 november ;-)


Liefs Lisa

November time!

Hello bloglovers!

It's officially November and that means only 2 months left untill 2012 starts. I turn 20, my internship will end and I'm going to 3 concerts of the best bands ever!

To begin with band number 1: Saybia (November 2, Patronaat Haarlem) Saybia is one of the best bands of the zeroes. It's so different than other bands. The lyrics, the bombastic melodies.. it hits you. We have these tickets for months and now the time has come! I hardly can't wait to see this band live. Actually, I must confess I'm a little bit nervous for this gig. I think it's gonna be one of the best concerts I've ever been to. I think I might have to cry and they will blow me away!



Number 2 is on November 14, in the HMH Amsterdam. I'm talking ofcourse about Elbow! This British band will perform for a sold out audience and play there beautiful songs. I love Elbow, it's so magnetic! Alternative music in a special way. "The Seldom Seen Kid" is one of my favorite albums and when I saw them on Pinkpop and Lowlands this year, I was sold! And what also makes this concert special is that I'm going with my dad (for the first time) so that's cool :)



And last but not least (we also have gigs in December but I will blog about that later) Number 3: Okkervil River. From Denmark to the UK to Austin Texas USA. November 24 (MY BIRTHDAY!) also in Haarlem. My sister came to me a few months ago and said: 'Lisa, you're not gonna believe this! Okkervil River is coming to Holland!' Me: 'What? No, that's impossible! Nobody knows Okkervil River here!' She: 'No, it's true! Do you wanna know when and where they come?' Me: 'Eh, yeah ofcourse!' She: 'Don't fall of your chair.. they're coming to Haarlem on your birthday.' Me: 'WHAT?! No way!' But she was right. 2 years ago my dad came to me and said: 'If you like A Balladeer, you definetely gonna like this!' And he gave me "The Stage Names". And also this time I was completely sold! What a great music, that voice.. I've never heard something like this! And now, we are 2 years later and I'm gonna see 3 of my favorite bands live in 1 month. It's insane!



But like I said, it's also the last month of my internship at Sanoma Media. Too bad it's done because I liked it there so much! What a great company with nice people and cool projects. I'm really gonna miss it! But I'm trying to come back and do also my last internship there (but how that will end..)

And the last thing I'm gonna say and then I'm ending this blog, I will visit some schools where I will go to when I'm done with my study. One school in Utrecht, one in Zwolle.. and I'm celebrating my birthday on a Sunday instead of a Saturday.. for the variety :)

So.. I have a lot of plans for this month! What about you? Is it also gonna be a crazy month for you? Or are you gonna celebrate Thanksgiving and relax during the weekends and after school/work? I wish you all a lovely month and see you soon! (I will make reports from all the gigs!)


Love Lisa